Zwiększone leczenie tolerancji glukozy

Czasami zdarza się, że ciało już rozwinęło patologię, a osoba nawet o tym nie podejrzewa. Przypadek zaburzonej tolerancji glukozy.

Pacjent nadal nie czuje się źle, nie odczuwa żadnych objawów, ale w połowie tak poważnej choroby jak cukrzyca. Co to jest?

Przyczyny choroby

IGT (upośledzona tolerancja glukozy) ma swój własny kod według ICD 10 - R 73,0, ale nie jest chorobą niezależną. Ta patologia jest częstym towarzyszem otyłości i jednym z objawów zespołu metabolicznego. Zaburzenie charakteryzuje się zmianą ilości cukru w ​​osoczu krwi, która przekracza dopuszczalne wartości, ale nie jest jeszcze wystarczająca do hiperglikemii.

Wynika to z braku absorpcji glukozy do komórek narządów z powodu niewystarczającej receptywności komórkowych receptorów insuliny.

Stan ten nazywany jest również stanem przedcukrzycowym, a jeśli nie będzie leczony, osoba z IGT prędzej czy później zostanie zdiagnozowana z cukrzycą typu 2.

Naruszenie występuje w każdym wieku, nawet u dzieci i u większości pacjentów rejestrowano różne stopnie otyłości. Nadwadze często towarzyszy spadek wrażliwości receptorów komórkowych na insulinę.

Ponadto IGT może powodować następujące czynniki:

  1. Niska aktywność fizyczna. Bierny styl życia w połączeniu z otyłością prowadzi do upośledzenia krążenia krwi, co z kolei powoduje problemy z sercem i układem naczyniowym oraz wpływa na metabolizm węglowodanów.
  2. Leczenie lekami hormonalnymi. Takie leki prowadzą do zmniejszenia odpowiedzi komórkowej na insulinę.
  3. Predyspozycje genetyczne. Zmutowany gen wpływa na wrażliwość receptora lub funkcjonalność hormonalną. Taki gen jest dziedziczony, co wyjaśnia wykrycie naruszenia tolerancji w dzieciństwie. Zatem, jeśli rodzice mają problemy z metabolizmem węglowodanów, wówczas dziecko ma wysokie ryzyko rozwoju IGT.

W takich przypadkach konieczne jest wykonanie badania krwi na tolerancję:

  • ciąża jest dużym płodem;
  • narodziny dużego lub martwego dziecka w poprzednich ciążach;
  • nadciśnienie;
  • przyjmowanie leków moczopędnych;
  • patologia trzustki;
  • niska zawartość w osoczu krwi lipoprotein;
  • obecność zespołu Cushinga;
  • ludzie powyżej 45-50 lat;
  • wysokie poziomy triglicerydów;
  • napady hipoglikemii.

Objawy patologii

Diagnoza patologii jest trudna ze względu na brak wyraźnych objawów. IGT jest częściej wykrywany przez wyniki badania krwi podczas badania lekarskiego na inną chorobę.

W niektórych przypadkach, gdy stan patologiczny postępuje, pacjenci zwracają uwagę na takie objawy:

  • apetyt znacznie wzrasta, zwłaszcza w nocy;
  • pojawia się silne pragnienie i wysycha w ustach;
  • zwiększa się częstotliwość i ilość oddawania moczu;
  • występują ataki migreny;
  • zawroty głowy po jedzeniu, gorączka;
  • zmniejszona wydajność z powodu zmęczenia, jest słabość;
  • trawienie jest przerwane.

W wyniku tego, że pacjenci nie zwracają uwagi na takie objawy i nie spieszą się z konsultacją z lekarzem, zdolność do poprawy zaburzeń endokrynologicznych we wczesnych stadiach jest znacznie zmniejszona. Przeciwnie, prawdopodobieństwo rozwoju nieuleczalnej cukrzycy wzrasta.

Brak aktualnej patologii leczenia postępuje. Glukoza gromadząca się w osoczu zaczyna wpływać na skład krwi, zwiększając jej kwasowość.

Jednocześnie, w wyniku interakcji cukru ze składnikami krwi, zmienia się jego gęstość. Prowadzi to do upośledzenia krążenia krwi, co powoduje rozwój chorób serca i naczyń krwionośnych.

Zaburzenia metabolizmu węglowodanów nie przechodzą bez śladu dla innych układów organizmu. Nerki, wątroba, narządy trawienne są uszkodzone. Cóż, ostatnia niekontrolowana upośledzona tolerancja glukozy to cukrzyca.

Metody diagnostyczne

Jeśli podejrzewasz NTG, pacjent zostaje wysłany na konsultację z endokrynologiem. Specjalista zbiera informacje o stylu życia i zwyczajach pacjenta, wyjaśnia dolegliwości, obecność chorób towarzyszących, a także przypadki zaburzeń endokrynologicznych wśród krewnych.

Następnym krokiem jest przypisanie testów:

  • biochemia krwi;
  • ogólne kliniczne badanie krwi;
  • analiza moczu pod kątem kwasu moczowego, cukru i cholesterolu.

Głównym testem diagnostycznym jest test tolerancji.

Przed testem musisz wykonać szereg warunków:

  • ostatni posiłek przed oddaniem krwi powinien wynosić 8-10 godzin przed badaniem;
  • należy unikać przepięć nerwowych i fizycznych;
  • Nie pij alkoholu przez trzy dni przed testem;
  • dzień palenia w dniu nauki;
  • Nie możesz oddać krwi w przypadku chorób wirusowych i katarowych lub po niedawnej operacji.

Test przeprowadza się w następujący sposób:

  • pobieranie krwi do badania odbywa się na pusty żołądek;
  • pacjent otrzymuje roztwór glukozy do picia lub podaje się roztwór dożylny;
  • po 1-1,5 godziny badanie krwi powtarza się.

Naruszenie jest potwierdzane za pomocą następujących wskaźników glukozy:

  • krew pobrana na pusty żołądek - ponad 5,5 i poniżej 6 mmol / l;
  • krew pobrana 1,5 godziny po załadowaniu węglowodanów jest większa niż 7,5 i mniejsza niż 11,2 mmol / l.

Leczenie IGT

Co zrobić, jeśli NTG zostanie potwierdzone?

Zazwyczaj zalecenia kliniczne są następujące:

  • regularnie monitoruj poziom cukru we krwi;
  • monitorować wskaźniki ciśnienia krwi;
  • zwiększyć aktywność fizyczną;
  • stosuj dietę, dążąc do utraty wagi.

Dodatkowo można przepisywać leki, aby zmniejszyć apetyt i przyspieszyć rozpad komórek tłuszczowych.

Znaczenie właściwego żywienia

Przestrzeganie zasad prawidłowego odżywiania jest przydatne nawet dla całkowicie zdrowej osoby, a u pacjenta z zaburzeniami metabolizmu węglowodanów zmiana diety jest głównym punktem procesu leczenia, a dieta powinna stać się sposobem na życie.

Zasady spożycia są następujące:

  1. Frakcyjny posiłek. Istnieje potrzeba częściej, przynajmniej 5 razy dziennie i małymi porcjami. Ostatnia przekąska powinna upłynąć kilka godzin przed snem.
  2. Pij codziennie od 1,5 do 2 litrów czystej wody. Pomaga rozrzedzić krew, zmniejszyć obrzęki i przyspieszyć metabolizm.
  3. Produkty pszenne, a także desery ze śmietaną, słodyczami i słodyczami są wyłączone z konsumpcji.
  4. Ogranicz spożycie warzyw skrobiowych i napojów alkoholowych do minimum.
  5. Zwiększ ilość warzyw bogatych w błonnik. Dozwolone są także rośliny strączkowe, zielenie i niesłodzone owoce.
  6. Zmniejsz spożycie soli i przypraw.
  7. Aby zastąpić cukier naturalnymi słodzikami, miód jest dozwolony w ograniczonych ilościach.
  8. Unikaj dań z menu i produktów o wysokiej zawartości tłuszczu.
  9. Dozwolone są produkty mleczne i mleczne o niskiej zawartości tłuszczu, ryby i chude mięso.
  10. Produkty zbożowe powinny być z mąki pełnoziarnistej lub żytniej lub z dodatkiem otrębów.
  11. Ze zbóż preferuje się jęczmień perłowy, grykę, ryż brązowy.
  12. Znacznie redukują makarony o wysokiej zawartości węglowodanów, kasza manna, płatki owsiane, ryż rafinowany.

Unikaj głodówek i przejadania się, a także posiłków niskokalorycznych. Dzienne spożycie kalorii powinno mieścić się w przedziale 1600-2000 kcal, gdzie złożone węglowodany stanowią 50%, tłuszcze około 30% i 20% dla żywności białkowej. Jeśli występują choroby nerek, ilość białek spada.

Ćwiczenie

Innym ważnym punktem leczenia jest aktywność fizyczna. Aby zmniejszyć wagę, musisz sprowokować intensywny wydatek energii, a ponadto pomoże obniżyć poziom cukru.

Regularne ćwiczenia przyspieszają procesy metaboliczne, poprawiają krążenie krwi, wzmacniają ściany naczyń i mięsień sercowy. Zapobiega to rozwojowi miażdżycy i chorób serca.

Głównym kierunkiem aktywności fizycznej powinny być ćwiczenia aerobowe. Prowadzą do zwiększenia częstości akcji serca, co skutkuje przyspieszonym podziałem komórek tłuszczowych.

Dla osób cierpiących na nadciśnienie i patologie układu sercowo-naczyniowego bardziej odpowiednie są zajęcia o niskiej intensywności. Powolne spacery, pływanie, proste ćwiczenia, czyli wszystko, co nie prowadzi do wzrostu ciśnienia i pojawienia się duszności lub bólu serca.

Dla zdrowych ludzi działania należy wybierać bardziej intensywnie. Biegać, skakać, jeździć na rowerze, jeździć na łyżwach lub na nartach, tańczyć, uprawiać sporty zespołowe. Zestaw ćwiczeń fizycznych powinien być zaprojektowany w taki sposób, aby większość ćwiczeń przychodziła na ćwiczenia aerobowe.

Głównym warunkiem jest regularność zajęć. Lepiej odłożyć 30–60 minut na sport codziennie niż na dwie lub trzy godziny raz w tygodniu.

Ważne jest monitorowanie dobrego samopoczucia. Pojawienie się zawrotów głowy, nudności, bólu, objawów nadciśnienia powinno być sygnałem do zmniejszenia intensywności obciążenia.

Farmakoterapia

W przypadku braku wyników z diety i sportu zaleca się leczenie farmakologiczne.

Takie leki mogą być przepisywane:

  • Glyukofazh - obniża stężenie cukru i zapobiega wchłanianiu węglowodanów, daje doskonały efekt w połączeniu z żywieniem dietetycznym;
  • Metformina - zmniejsza apetyt i poziom cukru, hamuje wchłanianie węglowodanów i produkcję insuliny;
  • Akarboza - obniża poziom glukozy;
  • Siofor - wpływa na produkcję insuliny i stężenie cukru, spowalnia rozkład związków węglowodanowych

W razie potrzeby przepisywane są leki normalizujące ciśnienie krwi i przywracające czynność serca.

  • odwiedź lekarza, gdy pojawią się pierwsze objawy rozwoju patologii;
  • co sześć miesięcy w celu przeprowadzenia badania testowego tolerancji glukozy;
  • w obecności policystycznych jajników i po wykryciu cukrzycy ciążowej należy regularnie przeprowadzać badania poziomu cukru we krwi;
  • wyeliminować alkohol i palić;
  • przestrzegaj zasad żywienia dietetycznego;
  • przeznaczyć czas na regularny wysiłek fizyczny;
  • monitoruj swoją wagę, jeśli to konieczne, pozbądź się dodatkowych kilogramów;
  • nie należy samoleczyć - wszystkie leki należy przyjmować tylko na receptę.

Materiały wideo na temat stanu przedcukrzycowego i sposobu jego leczenia:

Zmiany, które wystąpiły pod wpływem zaburzeń metabolizmu węglowodanów wraz z terminowym rozpoczęciem leczenia i przestrzeganiem wszystkich zaleceń lekarskich, są dość podatne na korektę. W przeciwnym razie ryzyko rozwoju cukrzycy jest znacznie zwiększone.

Jaki jest spadek tolerancji glukozy: przyczyny, objawy i metody leczenia

Poważnym stanem ciała staje się zmniejszenie tolerancji glukozy. Niebezpieczeństwo patologii tkwi w ukrytej naturze manifestacji.

Ze względu na późne leczenie można pominąć rozwój poważnych chorób, w tym cukrzycy typu 2. Tylko terminowe leczenie i dieta dają szansę na pozbycie się możliwych komplikacji.

Zmniejszona tolerancja glukozy: co to jest?

W normalnym trybie dnia osobie udaje się jeść kilka razy dziennie, nie licząc przekąsek.

W zależności od tego, co spożywano i jak często, wskaźnik poziomu cukru we krwi może ulec zmianie. To jest całkiem normalne.

Czasami występują ostre skoki glukozy w kierunku zwiększania lub zmniejszania, co według ICD-10 nie jest uważane za normę.

Takie skoki we krwi, gdy nie ma na to podstaw, są uważane za naruszenie tolerancji glukozy. O takim stanie można się dowiedzieć tylko badając krew lub mocz zgodnie z ICD-10.

Naruszenie tolerancji - czy to cukrzyca czy nie?

Dopiero stosunkowo niedawno został uznany za odrębną chorobę, która nie charakteryzuje się żadnymi znakami i postępuje w formie ukrytej.

Badanie krwi, takie jak mocz, będzie wykazywać akceptowalne wartości glukozy, a jedynie przeprowadzenie testu tolerancji glukozy może wskazywać na stabilną syntezę insuliny i zmniejszenie strawności cukru.

Jeśli podążasz za obrazem klinicznym, chorobę można uznać za stan przedcukrzycowy. Wartość glukozy pacjenta z pewnością będzie wyższa niż normalnie.

Ale nie będzie tak krytyczny i nie będzie powodem dla endokrynologa do diagnozowania cukrzycy. Insulina jest wytwarzana bez wyraźnych oznak zaburzeń hormonalnych.

Pacjent musi być zagrożony z predyspozycją do rozwoju cukrzycy, jeśli próbka wykazała wynik pozytywny. Dlatego też znaczenie testu tolerancji glukozy jest oczywiste.

Ciąża i pseudo-cukrzyca

Dostarczenie analizy w czasie ciąży często pokazuje zmniejszone postrzeganie glukozy przez organizm, innymi słowy pseudo-cukrzycę.

Ze względu na zmniejszenie wrażliwości na insulinę wykrywany jest stan przedcukrzycowy. Przyczyną jest podwyższony poziom hormonów.

W praktyce medycznej istnieją statystyki, które pokazują, że w 90% przypadków zmiany w ciele po urodzeniu dziecka wywołują rozwój cukrzycy typu 2.

Przyczyny naruszenia

Przyczyny naruszeń są zarówno predyspozycjami dziedziczenia, jak i stylu życia.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju choroby to:

  • czynnik genetyczny (jeśli którykolwiek z krewnych ma cukrzycę lub stan przedcukrzycowy);
  • otyłość;
  • dna;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • niedoczynność tarczycy;
  • miażdżyca;
  • zapalenie trzustki;
  • niska aktywność fizyczna;
  • niedożywienie;
  • podwyższony poziom cholesterolu;
  • insulinooporność, gdy wrażliwość tkanek obwodowych jest ograniczona do działania insuliny;
  • choroby endokrynologiczne;
  • leki hormonalne;
  • wiek po 45 latach.

U kobiet w ciąży prawdopodobieństwo takiego naruszenia występuje:

  • o zwiększonej masie ciała;
  • predyspozycje genetyczne;
  • osiągnięcie wieku 30 lat;
  • diagnozowanie stanu przedcukrzycowego w poprzednich ciążach;
  • policystyczny jajnik.

Tempo glukozy we krwi nawet zdrowych ludzi wzrasta z wiekiem o 1 mg /% co 10 lat.

Podczas przeprowadzania testu tolerancji glukozy - 5 mg /%. Tak więc u prawie 10% osób starszych obserwuje się stan przedcukrzycowy. Głównym powodem jest zmiana składu chemicznego z wiekiem, aktywnością fizyczną, dietą i zmianami w działaniu insuliny.

Proces starzenia powoduje spadek beztłuszczowej masy ciała, a ilość tłuszczu wzrasta. Okazuje się, że wskaźniki glukozy, insuliny, glukagonu i procent tłuszczu są bezpośrednio od siebie zależne.

Jeśli u osoby w podeszłym wieku nie ma otyłości, nie ma zależności między hormonami. W podeszłym wieku proces przeciwdziałania hipoglikemii jest zakłócany, co wynika z osłabienia reakcji glukagonu.

Objawy

W początkowej fazie nie ma oznak takiego naruszenia.

Pacjent zwykle ma dużą masę ciała lub otyłość, a podczas badania ujawnił:

W stanie przedcukrzycowym obserwuje się:

  • choroba przyzębia i pojawienie się krwawiących dziąseł;
  • furunculosis;
  • impotencja, zaburzenia u kobiet cyklu miesiączkowego;
  • silny świąd, suchość;
  • gojenie się rany na skórze dłużej niż zwykle;
  • angioneuropatia.

Z pogorszeniem sytuacji dodatkowo zaobserwowano:

Jak przeprowadzana jest analiza?

Aby wiedzieć, czy dochodzi do naruszenia tolerancji glukozy, przeprowadza się manipulacje próbkami krwi.

Może być przypisany do testowania i testowania, odbywa się w takich przypadkach:

  • są krewni z cukrzycą typu 1 lub 2, to znaczy, jeśli występuje czynnik dziedziczny;
  • obecność objawów charakterystycznych dla cukrzycy w czasie ciąży.

Przeprowadzenie testu wymaga pewnego treningu ze strony pacjenta. Całkowicie odmówić jedzenia i napojów powinno wynosić 10-12 godzin przed testem. Podczas przyjmowania leków należy skonsultować się z endokrynologiem w sprawie możliwości ich wpływu na wynik analizy.

Idealny czas testu to okres od 7.30 do 10.

Proces przejścia testu jest następujący:

  • po raz pierwszy krew jest pobierana na pusty żołądek;
  • pacjent otrzymuje dawkę kompozycji do testu tolerancji glukozy;
  • ponowne oddanie krwi po godzinie;
  • godzinę później pobiera się krew.

Wykonanie testu zajmuje 2 godziny, w tym okresie nie wolno jeść ani pić, zaleca się być spokojnym, usiąść lub położyć się.

Niedopuszczalne jest zdawanie innych testów, ponieważ może to mieć decydujący wpływ na obniżenie poziomu cukru we krwi. Aby potwierdzić uzyskany wynik, po 2-3 dniach test jest powtarzany.

Żadna analiza nie jest wykonywana, gdy:

  • marskość wątroby;
  • stan stresu;
  • miesiączka;
  • interwencja chirurgiczna i po porodzie (dopuszczalne jest przeprowadzenie testu po 2 miesiącach);
  • choroby zakaźne;
  • zapalenie wątroby;
  • nowotwory złośliwe;
  • ścisła dieta.

Jeśli jeden z tych czynników występuje podczas ciąży, wynik testu może być nieprawidłowy.

Metody leczenia

Zasadniczo w leczeniu stanów przedcukrzycowych nie stosuje się leków.

Niezbędna terapia obejmuje:

  • dostosowanie diety. Oznacza to całkowitą eliminację słodyczy, zmniejszenie spożycia węglowodanów o wysokiej zawartości węglowodanów, zakaz spożywania tłustych pokarmów. Pamiętaj, aby dzielić posiłki około 5 razy dziennie;
  • wzrost aktywności fizycznej. Codziennie powinno wynosić 30-60 minut;
  • kontrola wagi.

Jeśli przestrzeganie tych zasad nie przyniesie rezultatów, leki obniżające poziom cukru są przepisywane przez specjalistę.

Podobne filmy

Czy można wyleczyć upośledzoną tolerancję glukozy? Odpowiedź w filmie:

Większość nie przywiązuje wagi do objawów choroby i nie zdaje sobie sprawy, że taka patologia może zagrażać życiu. Aby zapobiec rozwojowi strasznej choroby, ważne jest coroczne badanie przez lekarza.

Upośledzona tolerancja glukozy

Upośledzona tolerancja glukozy jest stanem, w którym występuje podwyższony poziom glukozy we krwi, ale wskaźnik ten nie osiąga poziomu, przy którym diagnoza cukrzycy jest wykonywana. Ten etap metabolizmu węglowodanów może prowadzić do rozwoju cukrzycy typu 2, dlatego jest zwykle diagnozowany jako przedcukrzyca.

Treść

W początkowych stadiach patologia rozwija się bezobjawowo i jest wykrywana tylko przez test tolerancji glukozy.

Ogólne informacje

Upośledzona tolerancja glukozy związana ze zmniejszeniem strawności cukru we krwi przez organizm była wcześniej uważana za początkowy etap cukrzycy (utajona cukrzyca), ale ostatnio została zidentyfikowana jako osobna choroba.

Zaburzenie to jest składnikiem zespołu metabolicznego, który objawia się również wzrostem masy tłuszczu trzewnego, nadciśnieniem tętniczym i hiperinsulinemią.

Zgodnie z istniejącymi statystykami, upośledzoną tolerancję glukozy stwierdzono u około 200 milionów ludzi, a chorobę tę często wykrywa się w połączeniu z otyłością. Stan przedcukrzycowy w Stanach Zjednoczonych obserwuje się u co czwartego dziecka w wieku od 4 do 10 lat, które jest skłonne do pełności, i co piąte pełne dziecko w wieku od 11 do 18 lat.

Każdego roku 5-10% osób z upośledzoną tolerancją glukozy doświadcza przejścia tej choroby na cukrzycę (zazwyczaj ta transformacja jest obserwowana u pacjentów z nadwagą).

Przyczyny rozwoju

Glukoza jako główne źródło energii zapewnia procesy metaboliczne w organizmie człowieka. Glukoza dostaje się do organizmu z powodu spożycia węglowodanów, które po rozpadzie są wchłaniane z przewodu pokarmowego do krwiobiegu.

Insulina (hormon wytwarzany przez trzustkę) jest niezbędna do wchłaniania glukozy przez tkanki. Ze względu na wzrost przepuszczalności błon plazmatycznych insulina umożliwia tkankom wchłanianie glukozy, zmniejszając jej poziom we krwi 2 godziny po spożyciu do normy (3,5 - 5,5 mmol / l).

Przyczyny upośledzonej tolerancji glukozy mogą być spowodowane czynnikami dziedzicznymi lub stylem życia. Czynniki przyczyniające się do rozwoju choroby, rozważ:

  • predyspozycje genetyczne (obecność cukrzycy lub przedcukrzyca u bliskich krewnych);
  • otyłość;
  • nadciśnienie;
  • podwyższone stężenie lipidów we krwi i miażdżyca;
  • choroby wątroby, układu sercowo-naczyniowego, nerek;
  • dna;
  • niedoczynność tarczycy;
  • insulinooporność, w której wrażliwość tkanek obwodowych na działanie insuliny jest zmniejszona (obserwowana w zaburzeniach metabolicznych);
  • zapalenie trzustki i inne czynniki przyczyniające się do upośledzonej produkcji insuliny;
  • podwyższony poziom cholesterolu;
  • siedzący tryb życia;
  • choroby układu hormonalnego, w których hormony są wytwarzane w nadmiarze (zespół Itsenko-Cushinga itp.);
  • nadużywanie żywności zawierającej znaczne ilości prostych węglowodanów;
  • przyjmowanie glikokortykosteroidów, doustnych środków antykoncepcyjnych i niektórych innych leków hormonalnych;
  • wiek po 45 latach.

W niektórych przypadkach ujawnia również naruszenie tolerancji glukozy u kobiet w ciąży (cukrzyca ciążowa, która występuje w 2,0-3,5% wszystkich przypadków ciąży). Czynniki ryzyka dla kobiet w ciąży obejmują:

  • nadmierna masa ciała, zwłaszcza jeśli nadwaga pojawiła się po 18 latach;
  • predyspozycje genetyczne;
  • wiek powyżej 30 lat;
  • obecność cukrzycy ciążowej podczas poprzednich ciąż;
  • zespół policystycznych jajników.

Patogeneza

Upośledzona tolerancja glukozy wynika z połączenia upośledzonego wydzielania insuliny i zmniejszonej wrażliwości na nią.

Produkcja insuliny jest stymulowana przez przyjmowanie pokarmu (nie musi to być węglowodany), a jego uwalnianie następuje, gdy wzrasta poziom glukozy we krwi.

Wydzielanie insuliny jest wzmacniane przez działanie aminokwasów (argininy i leucyny) i niektórych hormonów (ACTH, HIP, GLP-1, cholecystokininy), a także estrogenów i sulfonylomoczników. Wydzielanie insuliny wzrasta wraz ze wzrostem poziomu wapnia, potasu lub wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu krwi.

Zmniejszenie wydzielania insuliny następuje pod wpływem glukagonu, hormonu trzustkowego.

Insulina aktywuje transbłonowy receptor insuliny, który jest złożoną glikoproteiną. Składnikami tego receptora są dwie podjednostki alfa i dwie beta połączone wiązaniami dwusiarczkowymi.

Podjednostki receptora alfa znajdują się poza komórką, a podjednostki beta, które są białkiem transbłonowym, są kierowane do wnętrza komórki.

Wzrost poziomu glukozy normalnie powoduje zwiększenie aktywności kinazy tyrozynowej, ale w przypadku przedcukrzyca występuje nieznaczny stopień naruszenia wiązania receptora z insuliną. Podstawą tego zaburzenia jest zmniejszenie liczby receptorów insuliny i białek, które transportują glukozę do komórki (transportery glukozy).

Główne narządy docelowe narażone na insulinę obejmują wątrobę, tkankę tłuszczową i mięśniową. Komórki tych tkanek stają się niewrażliwe (oporne) na insulinę. W rezultacie zmniejsza się wychwyt glukozy w tkankach obwodowych, zmniejsza się synteza glikogenu i rozwija się stan przedcukrzycowy.

Ukryta forma cukrzycy może być spowodowana innymi czynnikami wpływającymi na rozwój insulinooporności:

  • naruszenie przepuszczalności naczyń włosowatych, co prowadzi do zakłócenia transportu insuliny przez śródbłonek naczyniowy;
  • akumulacja zmienionych lipoprotein;
  • kwasica;
  • akumulacja enzymów klasy hydrolaz;
  • obecność przewlekłych ognisk zapalenia itp.

Oporność na insulinę może być związana ze zmianami w cząsteczce insuliny, jak również ze zwiększoną aktywnością hormonów kontinuum lub hormonów ciążowych.

Objawy

Upośledzona tolerancja glukozy w początkowych stadiach choroby nie objawia się klinicznie. Pacjenci często mają nadwagę lub są otyli, a podczas badania ujawnili:

  • normoglikemia na czczo (poziom glukozy we krwi obwodowej odpowiada normie lub nieznacznie przekracza normę);
  • brak glukozy w moczu.

Przedcukrzycą mogą towarzyszyć:

  • furunculosis;
  • krwawienie z dziąseł i choroby przyzębia;
  • świąd skóry i narządów płciowych, suchość skóry;
  • długotrwałe niezagojone zmiany skórne;
  • osłabienie seksualne, nieregularne miesiączki (możliwy brak miesiączki);
  • angioneuropatia (uszkodzenia małych naczyń, któremu towarzyszy upośledzony przepływ krwi, w połączeniu z uszkodzeniem nerwów, któremu towarzyszy upośledzenie przewodzenia impulsów) o różnym nasileniu i lokalizacji.

W miarę nasilania się nieprawidłowości obraz kliniczny może zostać uzupełniony:

  • uczucie pragnienia, suchość w ustach i zwiększone spożycie wody;
  • częste oddawanie moczu;
  • zmniejszona odporność, której towarzyszą częste choroby zapalne i grzybicze.

Diagnostyka

Upośledzona tolerancja glukozy w większości przypadków jest wykrywana przypadkowo, ponieważ pacjenci nie składają żadnych skarg. Podstawą diagnozy jest zwykle wynik badania krwi na obecność cukru, który wskazuje na wzrost stężenia glukozy na czczo do 6,0 mmol / l.

  • analiza wywiadu (wyjaśniono dane dotyczące chorób współistniejących i krewnych cierpiących na cukrzycę);
  • badanie ogólne, które w wielu przypadkach ujawnia obecność nadwagi lub otyłości.

Podstawą diagnozy „przedcukrzyca” jest test tolerancji glukozy, który pozwala ocenić zdolność organizmu do wchłaniania glukozy. W obecności chorób zakaźnych, zwiększonego lub zmniejszonego wysiłku fizycznego przez dzień przed wykonaniem testu (nie odpowiada zwykłemu) i przyjmowaniu leków, które wpływają na poziom cukru, test nie jest wykonywany.

Przed wykonaniem testu zaleca się, aby nie ograniczać się do diety przez 3 dni, aby spożycie węglowodanów wynosiło co najmniej 150 g dziennie. Aktywność fizyczna nie powinna przekraczać standardowych obciążeń. Wieczorem przed analizą ilość spożywanych węglowodanów powinna wynosić od 30 do 50 g, po czym jedzenie nie jest spożywane przez 8-14 godzin (woda może pić).

  • krew na czczo do analizy cukru;
  • przyjmowanie roztworu glukozy (na 75 g glukozy potrzeba 250-300 ml wody);
  • ponowne pobieranie próbek krwi do analizy cukru 2 godziny po podaniu roztworu glukozy.

W niektórych przypadkach dodatkowe próbki krwi pobierane są co 30 minut.

Podczas testu palenie jest zabronione, aby nie zniekształcić wyników analizy.

Za pomocą tego testu określa się również upośledzoną tolerancję glukozy u dzieci, ale obciążenie glukozą u dziecka oblicza się na podstawie jego masy - za każdy kilogram pobiera się 1,75 g glukozy, ale nie więcej niż 75 g.

Zaburzona tolerancja glukozy podczas ciąży jest sprawdzana za pomocą testu doustnego pomiędzy 24 a 28 tygodniem ciąży. Test przeprowadza się przy użyciu tej samej techniki, ale obejmuje on dodatkowy pomiar poziomu glukozy we krwi godzinę po przyjęciu roztworu glukozy.

Zwykle poziom glukozy podczas drugiego pobierania krwi nie powinien przekraczać 7,8 mmol / l. Poziom glukozy od 7,8 do 11,1 mmol / l wskazuje na obecność upośledzonej tolerancji glukozy, a poziom powyżej 11,1 mmol / l jest oznaką cukrzycy.

Gdy ponownie wykryty poziom glukozy na pustym żołądku jest wyższy niż 7,0 mmol / l, test jest niepraktyczny.

Test jest przeciwwskazany u osób, u których stężenie glukozy w pustym żołądku przekracza 11,1 mmol / l, oraz u osób, które przebyły zawał mięśnia sercowego, operację lub poród w niedawnej przeszłości.

Jeśli konieczne jest określenie rezerwy wydzielniczej insuliny, lekarz może wykonać oznaczenie poziomu peptydu C równolegle z testem tolerancji glukozy.

Leczenie

Leczenie przedcukrzycowe opiera się na efektach nielekowych. Terapia obejmuje:

  • Dostosowanie diety. Dieta z naruszeniem tolerancji glukozy wymaga wyłączenia słodyczy (słodyczy, ciast itp.), Ograniczonej konsumpcji łatwo przyswajalnych węglowodanów (mąka i makaron, ziemniaki), ograniczonego spożycia tłuszczów (tłuste mięso, masło). Zalecany jest ułamkowy posiłek (małe porcje około 5 razy dziennie).
  • Wzmacnianie aktywności fizycznej. Zalecane codzienne ćwiczenia, trwające 30 minut - godzinę (zajęcia sportowe powinny odbywać się co najmniej trzy razy w tygodniu).
  • Masa ciała kontrolnego.

Przy braku efektu terapeutycznego przepisywane są doustne środki hipoglikemiczne (inhibitory a-glukozydazy, pochodne sulfonylomocznika, tiazolidynodion, itp.).

Podejmowane są również działania terapeutyczne w celu wyeliminowania czynników ryzyka (normalizacja funkcji tarczycy, korygowanie metabolizmu lipidów itp.).

Prognoza

U 30% osób, u których zdiagnozowano „upośledzoną tolerancję glukozy”, poziom glukozy we krwi jest następnie przywracany do normy, ale większość pacjentów nadal ma wysokie ryzyko przejścia tego zaburzenia do cukrzycy typu 2.

Prediabet może przyczyniać się do rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego.

Zapobieganie

Zapobieganie przedcukrzycą obejmuje:

  • Właściwa dieta, która eliminuje niekontrolowane stosowanie słodkich produktów, mąki i tłustych potraw oraz zwiększa ilość witamin i minerałów.
  • Regularny wysiłek fizyczny (dowolne ćwiczenia lub długie spacery. Obciążenie nie powinno być nadmierne (intensywność i czas trwania ćwiczeń zwiększają się stopniowo).

Konieczna jest również kontrola masy ciała, a po 40 roku życia - regularne (raz na 2-3 lata) sprawdzanie poziomu glukozy we krwi.