Jak objawia się angiopatia cukrzycowa naczyń kończyn dolnych: objawy i leczenie

Angiopatia kończyn dolnych rozwija się w cukrzycy, wpływa na naczynia krwionośne i osłabia metabolizm organizmu kończynami dolnymi.

Opracowana patologia nie może być całkowicie wyleczona - można złagodzić objawy i uniknąć obciążających skutków: zgorzel, martwica. Szybkość opieki wpływa na wynik końcowy: im wcześniej pacjent znajdzie i zgłosi problem, tym więcej kończyn zostanie zachowanych.

Naruszenie dopływu krwi do kończyn dolnych w cukrzycy jest powodem do kontaktu z kilkoma specjalistami:

Kompleksowe leczenie jest kluczem do zdrowia.

Klasyfikacja angiopatii cukrzycowej

Angiopatia cukrzycowa wyraża się na dwa sposoby - mikro i makro. W pierwszym przypadku wpływają na naczynia włosowate, w drugim - na większe naczynia krwionośne - żyły i tętnice.

Mikroangiopatia prowadzi do niedożywienia tkanek, zapobiega usuwaniu szkodliwych substancji z kończyn. Zwężenie tkanki prowadzi do niedotlenienia.

Makroangiopatia grozi problemami z sercem. Ta patologia rozwija chorobę niedokrwienną różnych postaci, która zagraża zawałem mięśnia sercowego z następującymi powikłaniami.

Przyczyny

Rozwój patologii zależy od czynników cukrzycowych - wysokich poziomów i niespodziewanych skoków cukru w ​​osoczu.

W cukrzycy typu I prawdopodobieństwo wystąpienia patologii jest mniejsze, ponieważ pacjent jest w stanie ręcznie kontrolować poziom glukozy za pomocą insuliny.

Diabetycy drugiego typu są zagrożeni - obecność produktów rozkładu insuliny w organizmie prowadzi do nieuniknionych skoków poziomu glukozy.

Wśród innych czynników powodujących występowanie angiopatii naczyń kończyn dolnych należy zauważyć:

  • Niewrażliwość struktur organizmu na insulinę;
  • Dyslipidemia - naruszenie metabolizmu tłuszczów i kompleksów białkowych;
  • Nadwaga, siedzący tryb życia. Otyłość trzewna - nagromadzenie tłuszczu w obszarze narządów przewodu pokarmowego - żołądek;
  • Nadciśnienie tętnicze, zwiększone krzepnięcie krwi;
  • Palenie tytoniu i szkody spowodowane przez cechy szczególne miejsca zamieszkania lub pracy pacjenta;
  • Dziedziczenie, a także wiek. Zagrożeni są chorzy na cukrzycę powyżej 50 lat.

Mechanizm rozwoju i objawy

Nadmiar glukozy w organizmie chorego na cukrzycę może przenieść się do naczyń krwionośnych, rozpoczynając proces niszczenia.

Tkanki rozkładają glukozę na mniejsze substancje, które mają tendencję do przyciągania płynów. W rezultacie opuchnięte naczynia powodują obrzęk.

Upośledzona praca naczyń krwionośnych kończyn dolnych powoduje uwalnianie koagulantów, dzięki czemu powstają mikroskopijne skrzepy krwi.

Suma czynników powoduje głód tlenu i pracę fibroblastów - substancji, które tworzą tkankę łączną, która skleja naczynia włosowate. W tętnicach może rozpocząć się proces tworzenia blaszek miażdżycowych, które zmniejszają przepływ krwi.

Pojawienie się angiopatii spowodowanej uszkodzeniem tkanek odżywczych jest możliwe przy jednoczesnej manifestacji dwóch procesów: głodu nerwów w cukrzycy i nadciśnieniu. Brak tlenu prowadzi do śmierci nerwów, które wpływają na tkanki kończyn. W początkowej fazie zmiany w ciele są niewielkie, ale można je wykryć.

Wśród wczesnych objawów angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych:

  • Okresowe bezwarunkowe drętwienie i / lub spadek temperatury stopy;
  • Zmniejszona czułość;
  • Ból mięśniowy i / lub skurcze;
  • Sztywność mięśni w pierwszych godzinach po przebudzeniu;
  • Obrzęk różnych tkanek, sucha skóra;
  • Łysienie nóg;
  • Obieranie, pieczenie skóry stopy;
  • Deformacja paznokci paznokci.

Dalszy rozwój choroby prowadzi do kulawizny, zmian w powierzchni skóry, pojawienia się wrzodów. W cięższych przypadkach deformacja tkanki pojawia się wraz z utworzeniem stopy cukrzycowej, patologii, w której struktura kości nogi jest zaburzona i powstają głębokie ropne wrzody.

Początek objawów angiopatii cukrzycowej obejmuje wizytę u lekarza w celu konsultacji i recepty na leczenie. Wczesne leczenie prowadzi do zachowania kończyn dolnych.

Diagnostyka

Kompleksowe badanie na obecność angiopatii obejmuje ocenę skóry stóp, paznokci, sprawdzenie obecności tętna w naczyniach, pomiar ciśnienia tętnic nóg i porównanie wskazań.

Specjalista sprawdzi również wrażliwość nóg na różne efekty.

Przypisane testy pomogą zidentyfikować nieprawidłowości w kategoriach chemicznych.

Wśród stosowanych metod badawczych:

  • Angiografia - rentgen naczyń z wprowadzeniem kontrastu;
  • USG koloru dopplerowskiego;
  • Komputerowa kapilaroskopia nóg;
  • Spiralna CT;
  • MRI

Kompleksowe badanie angiopatii kończyn dolnych przeprowadza się na podstawie badania przez różnych specjalistów:

  • Endokrynolog;
  • Neurolog;
  • Chirurg;
  • Kardiolog;
  • Okulista.

Metody leczenia

Podstawą terapii angiopatii jest doprowadzenie metabolizmu węglowodanów w organizmie do normy. Terapia obejmuje przestrzeganie diety, stosowanie leków obniżających poziom cukru.

Leczenie zachowawcze

Polega na stosowaniu leków, które pomagają poprawić przepływ krwi, normalizują krew.

Używane leki są zamknięte w grupach:

  • Statyny, które obniżają poziom cholesterolu;
  • Przeciwutleniacze, które rozszerzają naczynia krwionośne;
  • Leki zmniejszające krzepliwość krwi; zmagający się z nadciśnieniem; prowokowanie naprawy tkanek;
  • Stosowano również substancje angioprotektorowe, metaboliczne, biogenne, naczyniowoczynne i moczopędne;

Ponadto substancje neurotropowe i witaminy można stosować w różnych sytuacjach.

Interwencja operacyjna

Operacje są wykorzystywane do przywrócenia początkowego stanu naczyń lub usunięcia martwej tkanki.

Do leczenia stosuje się trzy rodzaje operacji przepływu krwi:

  • Minimalnie inwazyjna metoda pomaga w czyszczeniu naczyń;
  • Endowaskularny służy temu samemu celowi, ale jest wykonywany segmentowo;
  • Manewrowanie jest stosowane w trudniejszych sytuacjach do przepuszczania przepływu krwi przez zamknięte naczynia.

Istnieje kilka innych interwencji stosowanych w angiopatii kończyn dolnych. Sympatektomia lędźwiowa - służy do przywrócenia przepływu krwi. W ciężkich sytuacjach klinicznych chirurg jest zmuszony do amputacji martwej tkanki lub całkowitego usunięcia kończyny z zgorzelą.

Fizjoterapia

Wpływ procesu jest uważany za pomocniczy i nie jest często używany. W przypadku angiopatii kończyn dolnych lekarz może zalecić następujące procedury:

  1. Terapia magnetyczna;
  2. Zabiegi w kąpieli borowinowej;
  3. Masaż

Medycyna ludowa

Leki na angiopatię są używane do spożycia lub mielenia. Terapia ziołowa wraz z fizjoterapią służy jako uzupełnienie leków.

Niektóre zioła pomagają w produkcji insuliny i poprawiają metabolizm:

  • Herbatę należy zastąpić cykorią lub naparami kwiatów rumianku, liści lipy, jagód, bzu;
  • Infuzja mniszka pomaga poprawić produkcję insuliny. Przygotowanie roztworu: dwie łyżki korzeni kwiatu zalać 4 szklankami wrzącej wody, odstawić na noc. Weź infuzję na krótko przed posiłkiem;
  • Kąpiel z płatkami koniczyny poprawia koloryt skóry, zmniejsza ryzyko powikłań w angiopatii;
  • Metabolizm pomaga normalizować metabolizm w angiopatii kończyn dolnych. Powstają z liści różnych drzew kwitnących - nagietka, lipy i pokrzywy. Opatrunki olejowe są również stosowane w celu poprawy stanu wrzodów, w celu zwalczania suchości. Aby przygotować opatrunek olejowy, musisz: Zagotować dwie szklanki oleju roślinnego. Następnie dodać do roztworu 50 g wosku, najlepiej pobranego z pszczół, pół szklanki żywicy sosnowej. Mieszaninę gotuje się przez około 7 minut w cichym ogniu w stanie prawie wrzącym. Powstała substancja musi być schłodzona i przechowywana w ciemnym pomieszczeniu. Aby go użyć, należy zwilżyć zwartą gazę i zastosować go do punktu problemowego przez pół godziny.
  • Angiopatia cukrzycowa kończyn dolnych jest z natury powikłaniem choroby, ale może powodować bardziej ostre objawy, w tym zgorzel, martwicę tkanek, posocznicę.

    Zapobieganie

    Środki zapobiegawcze mogą uratować życie, przywrócić dopływ krwi w niepracujących przypadkach. Leczenie ciężkich przypadków angiopatii cukrzycowej nie zawsze jest skuteczne, a zapobieganie może pomóc uniknąć powikłań.

    Zalecane:

    • Stale monitoruj poziom cukru;
    • Zresetuj nadmiar lub zyskaj brakującą wagę;
    • Ćwiczenie;
    • Postępuj zgodnie z zasadami higieny kończyn dolnych;
    • Aby nosić pedicure medyczny, noś specjalne buty;
    • Porzuć złe nawyki.

    Przydatne wideo

    Obejrzyj przydatne wideo na temat ochrony nóg przed angiopatią naczyń kończyny dolnej i innych poważnych powikłań:

    Cewnikowa angiopatia stopy jest niebezpieczną patologią sklasyfikowaną zgodnie z międzynarodową klasyfikacją chorób (kod ICD 10) jako E10-E14 z ogólnym zakończeniem.5, jako cukrzyca z upośledzonym krążeniem obwodowym.

    Występuje tylko u diabetyków, ale grozi poważnymi powikłaniami przebiegu choroby. Wykryte na czas, mogą zostać zatrzymane i częściowo wdrożone. Niezauważony prowadzi do stanu działania.

    Angiopatia kończyn dolnych w cukrzycy: pełny przegląd

    Autor artykułu: Aleksandra Burguta, położnik-ginekolog, wyższe wykształcenie medyczne z dyplomem z medycyny ogólnej.

    Z tego artykułu dowiesz się: jakie są przyczyny angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych i leczenia choroby. Typowe objawy, metody diagnozowania i zapobiegania.

    Angiopatia cukrzycowa kończyn dolnych jest powikłaniem cukrzycy, w którym występuje uszkodzenie naczyń krwionośnych, nerwów i niedożywienie w tkankach nóg.

    Niemożliwe jest wyleczenie już uformowanej angiopatii cukrzycowej. Ale możliwe jest zapewnienie stabilnego stanu i zapobieganie skutkom niepełnosprawności: zgorzel (śmierć), amputacja nóg.

    Wynik leczenia zależy w dużej mierze od etapu procesu patologicznego, dyscypliny pacjenta, terminowości poszukiwania pomocy medycznej.

    Leczenie patologii ukrwienia stóp w cukrzycy wykonywane jest jednocześnie przez lekarzy różnych specjalności: endokrynologa, neurologa, chirurga ogólnego i naczyniowego, kardiologa. Zintegrowane podejście do diagnozy i leczenia choroby zapewnia zachowanie optymalnego poziomu zdrowia i jakości życia pacjentów z cukrzycą.

    Istota patologii

    Istnieją dwa rodzaje angiopatii cukrzycowej:

    1. Mikroangiopatia - w której uszkodzone jest złoże mikrokrążenia i kapilary.
    2. Makroangiopatia - zaburzenia są zlokalizowane w żyłach i tętnicach.

    Nadmierna glukoza, która jest obecna we krwi w cukrzycy, przenika przez ścianę naczynia. To prowokuje zniszczenie śródbłonka (wewnętrznej powierzchni ścian naczynia), która staje się przepuszczalna dla cukru. W śródbłonku glukoza jest dzielona na sorbitol i fruktozę, które gromadzą się i przyciągają płyn. Rozwija się obrzęk i pogrubienie ściany.

    Naruszenie integralności ściany naczyniowej powoduje uwolnienie czynników układu krzepnięcia krwi (tworzenie mikrozakrzepu). Również uszkodzony śródbłonek nie wytwarza czynnika relaksującego śródbłonka, który zapewnia ekspansję światła naczynia.

    Naruszenie ściany naczyń, aktywacja krzepnięcia i spowolnienie przepływu krwi - triada Virchowa jest klasycznym objawem angiopatii.

    Prowadzi to do niedoboru tlenu w komórkach i tkankach, atrofii, obrzęku i aktywacji fibroblastów. Syntetyzują tkankę łączną, powodując stwardnienie (klejenie) naczyń krwionośnych.

    W dużych naczyniach powstają blaszki miażdżycowe.

    Główną rolę w występowaniu problemu odgrywa polineuropatia - porażenie włókien nerwowych nóg. W przypadku cukrzycy stężenie glukozy spada we krwi. Gdy zanika (hipoglikemia), komórki nerwowe doświadczają głodu. Przy nadmiernej ilości cukru tworzą się wolne rodniki, które wyzwalają utlenianie komórek i wywołują szok tlenowy. Gromadzenie sorbitolu i fruktozy prowadzi do pęcznienia włókien nerwowych.

    Jeśli do tego dochodzi nadciśnienie (wzrost ciśnienia krwi), następuje skurcz naczyń włosowatych zasilających pień nerwowy.

    Kombinacja tych czynników przyczynia się do rozwoju głodu tlenowego i śmierci procesów nerwowych. Przestają przekazywać impulsy nerwowe do tkanek.

    Te zaburzenia odżywiania stawów w tkankach kończyn dolnych leżą u podstaw mechanizmu wystąpienia angiopatii cukrzycowej.

    Przyczyny angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych

    Rozwój angiopatii cukrzycowej występuje na tle cukrzycy pierwszego lub drugiego typu z powodu wysokiej zawartości glukozy we krwi i nagłych, niekontrolowanych skoków poziomu cukru. W cukrzycy typu 1, gdy endogenna insulina sama w sobie nie jest wytwarzana, łatwiej jest kontrolować stabilne poziomy glukozy. W przypadku typu 2, gdy produkcja insuliny w trzustce jest zachowana, ale niewystarczająca, takie piki są nieuniknione, nawet przy ścisłym przestrzeganiu zaleceń leczącego endokrynologa.

    Czynnikami przyczyniającymi się do rozwoju powikłań naczyniowych w cukrzycy są:

    • insulinooporność - niewrażliwość tkanek na insulinę;
    • dyslipidemia - zwiększone aterogenne frakcje lipoproteinowe;
    • otyłość - szczególnie trzewna, męska, z odkładaniem się tkanki tłuszczowej w brzuchu i narządach wewnętrznych;
    • nadciśnienie tętnicze;
    • zwiększyć krzepnięcie krwi;
    • ogólnoustrojowe zapalenie;
    • palenie;
    • siedzący tryb życia;
    • zagrożenia zawodowe;
    • predyspozycje genetyczne;
    • wiek - ponad 45 lat dla mężczyzn, 55 - dla kobiet.

    Porażka dużych i małych statków może rozwinąć się w ciągu trzech lat od wystąpienia cukrzycy. Chociaż częściej występuje później, po 10-15 latach. Dlatego, gdy tylko rozpoznano cukrzycę, konieczne jest zapobieganie angiopatii cukrzycowej nóg.

    Charakterystyczne objawy

    Objawy zaburzeń krążenia nóg zaczynają się powoli. Początkowo pacjent nie odczuwa żadnych zmian.

    Kliknij zdjęcie, aby je powiększyć

    Wczesne objawy, na które warto zwrócić uwagę, obejmują:

    • drętwienie stóp;
    • zimne stopy;
    • drgawki;
    • zmniejszenie lub utrata czułości;
    • nawracający ból mięśni;
    • sztywność poranna;
    • „Początkowy” ból;
    • obrzęk stawów, obrzęk nóg przy długotrwałym stresie statycznym;
    • sucha i łuszcząca się skóra;
    • wypadanie włosów na nogach;
    • uczucie pieczenia;
    • zmiana i pogrubienie paznokci stóp.

    Wraz z postępem patologii, chromaniem przestankowym, naruszeniem integralności skóry, pojawia się pojawienie się owrzodzeń troficznych. W tej sytuacji nie możesz się wahać i odłożyć wizyty u lekarza specjalisty. Niezbędne są środki nadzwyczajne, aby zapobiec atrofii i gangrenie.

    W zaawansowanych przypadkach cukrzycy powstaje kompleks zaburzeń patologicznych - stopa cukrzycowa, na którą składają się deformacje kości i stawów ze zmianami w tkankach miękkich.

    Stopa cukrzycowa ze zmianami skórnymi z głębokimi wrzodami

    Przy głębokiej stopie cukrzycowej rozwijają się ropiejące rany, które penetrują ścięgna i kości. Istnieje możliwość zwichnięcia, a ponadto istnieje duże prawdopodobieństwo złamań kości stopy, stopy są zdeformowane.

    Jednocześnie naczynia kończyn są stwardniałe i wypalone - zespół Menkeberga.

    Diagnostyka

    Obiektywne badanie oceniające stan skóry, paznokci, wymaga dokładnej kontroli stóp, przestrzeni międzypalcowych. Lekarz bada pulsację naczyń krwionośnych, mierzy ciśnienie na tętnicach podkolanowych i udowych, porównuje symetrię wskaźników. Sprawdza wrażliwość nóg na temperaturę, dotyk i wibracje.

    Korzystanie z badań laboratoryjnych ujawnia nieprawidłowości biochemiczne.

    Główne metody instrumentalne do diagnozowania i określania poziomu zmiany:

    • angiografia - badanie rentgenowskie naczyń krwionośnych za pomocą środka kontrastowego;
    • Ultrasonograficzne skanowanie barw dopplerowskie - nieinwazyjna ocena przepływu krwi;
    • komputerowa kapilaroskopia wideo;
    • spiralna tomografia komputerowa;
    • rezonans magnetyczny;
    • badanie dna oka - wizualizacja krążenia krwi w łożu mikronaczyniowym.

    Dla kompletności obrazu klinicznego konsultacje prowadzi endokrynolog, neurolog, okulista, chirurg naczyniowy i ogólny, kardiolog.

    Metody leczenia

    Głównym warunkiem leczenia angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych jest normalizacja metabolizmu węglowodanów. Bez przestrzegania diety, odpowiedniego doboru leków obniżających poziom glukozy i ścisłej kontroli glikemii wszystkie inne środki są bezużyteczne i nie prowadzą do pożądanego rezultatu.

    • rzucić palenie;
    • normalizować masę ciała;
    • kontrolować ciśnienie krwi.

    Leczenie zachowawcze

    Leczenie zachowawcze polega na stosowaniu leków mających na celu poprawę przepływu krwi i jego parametrów biochemicznych, metabolizmu tkanek.

    W tym celu przepisano leki w następujących grupach:

    1. Statyny - obniżają poziom cholesterolu i zwalczają dyslipidemię.
    2. Środki przeciwko wysokiemu ciśnieniu krwi.
    3. Przeciwutleniacze - korzystny wpływ na naczynia krwionośne.
    4. Rozcieńczalniki krwi.
    5. Angioprotektory.
    6. Metaboliki.
    7. Stymulanty odżywcze.
    8. Środki naczynioaktywne.
    9. Moczopędny.
    10. Stymulatory regeneracji tkanek.

    Leki neurotropowe, witaminy z grupy B, leki przeciwdepresyjne są stosowane w leczeniu polineuropatii.

    Wybór leków odbywa się indywidualnie, biorąc pod uwagę zidentyfikowane odchylenia.

    Leczenie chirurgiczne

    Interwencja chirurgiczna obejmuje dwa zasadniczo różne cele: przywrócenie ukrwienia kończyn dolnych i wycięcie martwej skóry.

    Operacje naprawy naczyń dla angiopatii cukrzycowej:

    • technika małoinwazyjna - w przypadku niedrożności wielkich statków;
    • interwencje wewnątrznaczyniowe - z segmentowaną zmianą;
    • przetaczanie - z przedłużoną blokadą tworzą sztuczny kanał dla przepływu krwi omijając naczynia zwężające.

    Takie operacje przywracają dopływ krwi do nóg i sprzyjają bliznowaceniu płytkich owrzodzeń troficznych.

    Sympatektomia lędźwiowa - obcinanie - obejmuje przecięcie pni współczulnych w okolicy lędźwiowej. Taki zabieg chirurgiczny usuwa zwężenie tętnic i zwiększa przepływ krwi w nogach.

    Radykalne leczenie chirurgiczne - amputacje - określa się jako opcję skrajną, gdy nastąpiły nieodwracalne zmiany, pojawiła się martwica tkanek lub gangrena. Objętość amputacji określa się w zależności od obszaru dotkniętego chorobą: palców, części stopy, nogi.

    Fizjoterapia

    Fizjoterapia jest metodą pomocniczą i ma niestabilny efekt objawowy. W sumie jednak znacznie ułatwia stan pacjenta.

    Fizjoterapeuta może przepisać:

    • terapia magnetyczna;
    • terapia błotem;
    • masaż;
    • kąpiele stóp.

    Medycyna ludowa

    Zioła lecznicze w angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych są przyjmowane doustnie (herbaty, napary) i stosowane zewnętrznie (kąpiele, kompresy).

    Pamiętaj: ziołolecznictwo nie może zastąpić działania leku, ale działa tylko jako leczenie uzupełniające.

    Ekstrakty ziołowe stymulują produkcję insuliny, wzmacniają naczynia krwionośne i odporność, poprawiają i stabilizują procesy metaboliczne w organizmie.

    1. Herbatę i kawę najlepiej zastąpić herbatami z cykorii i ziołami: rumiankiem, limonką, jagodami, szałwią i bzem.
    2. Mniszek lekarski zawiera substancję podobną do insuliny. Aby przygotować: weź 2 łyżki. l świeże lub suszone korzenie mniszka lekarskiego, zalać 800 ml wrzącej wody, zaparzać przez noc. Weź 10-15 minut przed posiłkami.

  • Kąpiele z koniczyną, topinamburem, białe korzenie trawią skórę, zmniejszają ryzyko rozwoju powikłań angiopatii cukrzycowej i stopy cukrzycowej.
  • Zaburzenia karmienia nóg można leczyć przy pomocy ziołowych opatrunków i kompresów olejowych. Bandaże wykonane są z: świeżych liści nagietka, liści i pąków lipy, suszonych liści pokrzywy. Kompresy na bazie oleju nie tylko leczą wrzody, ale także zmiękczają skórę.
  • Przygotowanie: 400 g oleju słonecznikowego lub oliwkowego powoli doprowadzić do naczynia ceramicznego do wrzenia. Dodaj 50 g wosku pszczelego, 100 g żywicy świerkowej lub sosnowej. Gotuj tę mieszaninę przez 5–10 minut, unikając energicznego wrzenia. Przygotowany olej schłodzić i przechowywać w pomieszczeniu poza zasięgiem bezpośredniego światła słonecznego. Nanieść gazę nasączoną oleistą infuzją na ranę przez 20–30 minut dziennie.

    Prognoza

    Powikłania angiopatii cukrzycowej, martwicy i zatrucia krwi (posocznica) zabijają 10–15% pacjentów.

    Przestrzeganie środków zapobiegawczych ratuje życie. Być może całkowite przywrócenie dopływu krwi w nogach, jeśli nie jeszcze nieodwracalne powikłania wewnątrznaczyniowe.

    Zapobieganie

    Leczenie angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych nie zawsze jest skuteczne, zwłaszcza w zaawansowanych stadiach. Jednakże można temu zapobiec.

    Działania mające na celu zapobieganie wyniszczającym powikłaniom cukrzycy:

    • kontrola glukozy;
    • normalizacja wagi;
    • wykonalna aktywność fizyczna;
    • higiena stóp;
    • pedicure medyczny;
    • wygodne buty ortopedyczne;
    • odrzucenie złych nawyków.

    Zgodność z tymi prostymi działaniami jest 2-4 razy skuteczniejsza niż leczenie farmakologiczne rozwiniętej patologii.

    Leczenie angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych

    Angiopatia jest chorobą tętnic, żył i naczyń włosowatych. Angiopatia cukrzycowa jest powikłaniem powszechnym wśród osób chorych na cukrzycę. Na tle tej choroby rozkładają się naczynia włosowate i naczynia krwionośne, dochodzi do zastoju krwi.

    Klasyfikacja

    To zależy od tego, które naczynia i naczynia włosowate wpływają na chorobę.

    • Nefropatia cukrzycowa (uszkodzenie nerek);
    • Retinopatia cukrzycowa (powikłanie, które wpływa na oczy charakteryzuje się uszkodzeniem naczyń siatkówki oka);
    • Choroba niedokrwienna serca;
    • Angiopatia cukrzycowa kończyn dolnych;
    • Otępienie naczyniowe (zmniejszone umiejętności myślenia spowodowane zmniejszonym przepływem krwi do mózgu).

    Grupy ryzyka

    Cukrzyca powoduje zaburzenia metaboliczne i hormonalne, które są przyczyną rozwoju angiopatii cukrzycowej. Choroba zależy w dużej mierze od właściwości genetycznych i cech osoby. Pacjenci z cukrzycą typu 1 i 2 cierpią inaczej. Osoby z wysokim ciśnieniem skurczowym, nadużywaniem alkoholu, a także palacze i osoby pracujące w niebezpiecznych branżach, są podatne na angiopatię cukrzycową. 20% pacjentów z cukrzycą trafia do szpitala z powodu problemów z kończynami dolnymi, najczęściej jest to zakażenie. 50-70% wszystkich amputacji kończyn dolnych występuje u diabetyków. Uszkodzenia kończyn dolnych (wrzód, nawracające zakażenie grzybicze lub zanokcica) mogą być pierwszym objawem cukrzycy.

    Angiopatia u diabetyków występuje 15 * razy częściej niż u pacjentów bez cukrzycy. Angiopatia bez cukrzycy jest niezwykle rzadka na tle miażdżycy.

    * zgodnie z AmericanDiabetesAssociation (American Diabetes Patients Association)

    Formy choroby

    Mikroangiopatia cukrzycowa

    Angiopatia cukrzycowa dzieli się na dwa typy: mikro i makroangiopatia:

    • Makroangiopatia wpływa na naczynia kończyn dolnych i serca. Lipidy i skrzepy krwi gromadzą się w naczyniach krwionośnych, przyklejają się do ich ścian, blokując przepływ krwi;
    • Mikroangiopatia uszkadza oczy i nerki. Ściany małych naczyń krwionośnych stają się słabe, krwawią, a białko przecieka.

    Angiopatia nadciśnieniowa

    Angiopatia nadciśnieniowa odnosi się do mikroangiopatii. Objawy choroby: rozszerzenie żył dna, krwotoki wybroczynowe.

    Ta forma angiopatii może prowadzić do ślepoty.

    Angiopatia kończyn dolnych

    Kod ICD10 E11.5 - angiopatia kończyn dolnych z cukrzycą. Dzieli się na makro i mikroangiopatię.

    Mikroangiopatia cukrzycowa rozwija się w kilku etapach:

    • Na etapie 1 nie występują poważne nieprawidłowości, ale objawy obejmują zaburzenia czynności nerek, nadciśnienie tętnicze i białkomocz (białka o dużej masie cząsteczkowej w moczu), które są trudne do zdiagnozowania, aby upewnić się, że choroba postępuje, konieczna jest biopsja nerek;
    • W drugim etapie skóra na nogach staje się blada, nogi zimne, pojawiają się bezbolesne czerwonawe rany;
    • Etap 3: pogarsza się stan wrzodów, pojawiają się objawy bólu i dyskomfortu;
    • Etap 4: na środku wrzodów pojawiają się czarne plamy (martwica - obumieranie tkanki), obszary wokół owrzodzeń puchną, obserwuje się zaczerwienienia skóry, często występuje zapalenie kości i szpiku (uszkodzenie kości i elementów szpiku kostnego), występują ropnie, ropnie i ropnie;
    • Etap 5: śmierć tkanki dotyka pobliskie obszary;
    • Etap 6: choroba dotyka całą stopę (martwica stóp).

    Makroangiopatia cukrzycowa rozwija się stopniowo:

    • Etap 1: brak nieprawidłowości, objawy obejmują zwiększone zmęczenie nóg, ciężkie parestezje (drętwienie i mrowienie). Przy pełnym badaniu lekarskim można wykryć nadciśnienie tętnicze i miażdżycę;
    • Etap 2 - pacjent ciągle czuje się zmęczony, słaby i odczuwa dyskomfort. Pacjent zauważa objawy, takie jak drętwienie nóg i stóp, zimne stopy, często lodowate, spocone. Zanik palców i stóp, pojawia się chromanie przestankowe;
    • Etap 3 przejawia się w postaci silnego bólu nóg, nóg i ud. Ból jest ostry, gdy pacjent jest w pozycji poziomej i przechodzi, gdy zmieniasz pozycję na pionową. Pacjent cierpi na skurcze, bóle gorzej w nocy, skóra nóg jest blada, sucha, popękana, łuszcząca się;
    • Etap 4 objawów objawia się w postaci pojedynczych lub wielu owrzodzeń z objawami martwicy;
    • Etap 5: wymieranie palców, zgorzel, pacjent ma gorączkę, gorączkę, dreszcze.

    Objawy

    Oprócz powyższych, inne objawy to:

    • Bóle strzeleckie;
    • Parestezja (zaburzenie wrażliwości, uczucie drętwienia, mrowienie);
    • Obrzęk skóry i pieczenie (z powodu zablokowanego przepływu krwi, nogi nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu z krwi, zanik tkanek i mięśni);
    • Ból ud, nóg lub pośladków, który zwiększa się wraz z chodzeniem, ale poprawia się wraz z odpoczynkiem (chromanie przestankowe - gorsze wraz z pogorszeniem choroby);
    • Włosy przestają rosnąć na skórze nóg, stają się sztywne i błyszczące (a także suche, pojawia się pęknięcie);
    • Obrzęk, podrażnienie, zaczerwienienie i zapachy jednej lub obu stóp;
    • Paznokcie gęstnieją, stają się gęste, sztywne, zmieniają kolor na żółty;
    • Temperatura stóp spada, są zimne nawet latem, spocone;
    • Pojawienie się owrzodzeń podudzi (często owrzodzenia powstają w wyniku cięć lub małych ran (ale mogą wystąpić w miejscu starych odcisków lub odcisków), objawy te pojawiają się w wyniku zablokowanego przepływu krwi, rozerwania krwi, krwawienia wrzodów, nie goją się, rozwija się zakażenie).

    Diagnostyka

    Podczas pierwszego badania specjalista oceni kliniczne objawy angiopatii, w tym 6 objawów:

    • Ból (w spoczynku, nocne bóle i kulawizny);
    • Brak pulsu (brak pulsów nóg, silne i namacalne impulsy ścięgna udowego)
    • Poikilothermia (niezdolność do kompensacji zmian temperatury otoczenia, znaczny spadek temperatury nóg);
    • Blade stopy;
    • Parestezje;
    • Paraliż

    Lekarz zaleci również następujące testy:

    • Zastosowanie sondy dopplerowskiej (skan koloru dopplerowskiego) jest nieinwazyjnym testem do oceny ciśnienia skurczowego i przepływu krwi do / ze naczyń;
    • Fotopletyzmografia - diagnoza oparta na zmianach odbić światła od skóry - rejestruje upośledzony przepływ krwi żylnej;
    • Arteriografia kończyn dolnych jest wymagana u pacjentów skierowanych na rekonstrukcję naczyń. Arteriografia jest wykonywana na tle owrzodzeń nóg i brakujących impulsów stóp;
    • RTG (a także angiografia kontrastowa) w celu oceny stanu naczyń;
    • Angiografia rezonansu magnetycznego jest stosowana eksperymentalnie do oceny angiopatii, ma wyraźną przewagę z powodu braku potrzeby stosowania kontrastu;
    • Kapilaroskopia komputerowa - do diagnostyki zaburzeń krążenia;
    • Oprócz badania rentgenowskiego można zastosować skanowanie radionuklidowe przy użyciu pirofosforanu, zwiększenie absorpcji pozwala wykryć zapalenie kości i szpiku we wczesnych stadiach.

    Oprócz wszystkich powyższych testów pacjent musi przejść:

    • Badanie krwi (pełna liczba komórek z różnicą, ESR);
    • Analiza moczu;
    • Analiza kreatyniny w moczu we krwi;
    • Szybkość filtracji kłębuszkowej;
    • Badanie krwi na mikroglobulinę beta 2 (w celu oceny uszkodzenia nerek);
    • Profil lipidowy (cholesterol, triglicerydy, LDL, HDL).

    Leczenie

    Leczenie powinno wyeliminować objawy choroby i sprowadza się do utrzymania optymalnego poziomu glukozy we krwi, poprawy krążenia krwi i odporności naczyń włosowatych, obniżając poziom cholesterolu.

    Leczenie narkotyków

    Leczenie różni się w zależności od ciężkości procesu zakażenia i obecności zagrażających życiu zakażeń, takich jak posocznica, martwica kości, zgorzel i zapalenie szpiku. Często używane:

    • Antybiotyki (przeciwko zakażonym wrzodom);
    • Statyny (w celu obniżenia poziomu cholesterolu - zapalenie zastawkowe, lowastatyna);
    • Preparaty metaboliczne (poprawiające zaopatrzenie w energię tkanek, mildronian, trimetazydyna);
    • Leki, które rozrzedzają krew (aspiryna);
    • Angioprotektory (zmniejszenie obrzęku naczyniowego, normalizacja metabolizmu, ditsinon, dławica piersiowa)
    • Leki łagodzące obrzęk (leki moczopędne - furosemid);
    • Antyoksydanty i witaminy z grupy B.

    Angiopatia kończyn dolnych w cukrzycy: leczenie i objawy

    Angiopatia cukrzycowa to grupa chorób związanych z uszkodzeniem naczyń krwionośnych i upośledzeniem krążenia krwi.

    Postęp cukrzycy stopniowo prowadzi do rozwoju tej patologii. Po pierwsze, zmniejsza się napięcie naczyniowe, wąskie szczeliny i występują niedobory żywieniowe.

    Późny dostęp do lekarza może prowadzić do amputacji, a nawet śmierci.

    Co to jest angiopatia cukrzycowa?

    Następnie, długotrwała hiperglikemia występuje w procesach patogennych, które rozwijają się w tkance nerwowej i ścianach naczyń. Zapewnia je fakt, że produkty rozpadu glukozy zaczynają wpadać do białek krwi i tkanek organizmu. Może to prowadzić nie tylko do angiopatii, ale także do angioneuropatii - uszkodzenia zarówno naczyń krwionośnych, jak i nerwów.

    Czym jest angiopatia cukrzycowa? Jest to patologia, w której światło ścian naczyń krwionośnych zwęża się lub jest całkowicie zablokowane. W rezultacie krążenie krwi jest zaburzone. Procesy patologiczne związane z naczyniami krwionośnymi mogą rozwijać się w wielu narządach, więc angiopatia cukrzycowa może wystąpić w nogach, siatkówce, nerkach, mózgu i sercu. Znaki fotograficzne tej choroby można oglądać w Internecie.

    W zależności od zmiany naczyniowej choroba dzieli się na kilka typów:

    1. Mikroangiopatia wpływająca na małe naczynia.
    2. Makroangiopatia to patologia związana z dużymi naczyniami.
    3. Połączona angiopatia - porażka zarówno małych, jak i dużych struktur naczyniowych.

    Czynniki ryzyka rozwoju patologii uważa się za „doświadczenie” cukrzycy, poziom glikemii, wiek, choroby współistniejące, otyłość, palenie tytoniu, zwiększone krzepnięcie krwi, nadciśnienie i stałą pracę nóg.

    Każdy rodzaj choroby objawia się specjalnymi objawami, o których każdy diabetyk musi wiedzieć.

    Objawy nefropatii cukrzycowej

    Postęp angiopatii w cukrzycy prowadzi do rozwoju niewydolności nerek. Ten organ składa się z różnych nefronów, które są przeznaczone do filtrowania krwi. Nefrony składają się z takich elementów, jak kapsułka, kanaliki i kłębuszki. Kiedy ściany naczyń włosowatych w kłębuszkach zwężają się, normalne funkcjonowanie sparowanych organów zatrzymuje się.

    Przez długi czas choroba może być prawie bezobjawowa. Jego objawy są takie same jak w przypadku cukrzycy: suchość w ustach, nieugaszone pragnienie i częste pragnienie pójścia do toalety. Postęp nefropatii cukrzycowej prowadzi do obrzęku, zwiększenia ciśnienia krwi i zatrucia, co objawia się sennością i drażliwością.

    Nieskuteczne leczenie może spowodować jeszcze poważniejsze konsekwencje. Przy przedłużającym się postępie niewydolności nerek, substancje toksyczne, z których jeden jest amoniakiem, zaczynają gromadzić się w organizmie. Łatwo przenika do centralnego układu nerwowego, uszkadzając go. Głównymi objawami zwiększonego stężenia amoniaku lub hiperamonemii są wymioty, senność, zawroty głowy i drgawki.

    Należy zauważyć, że stopień zatrucia zależy od upośledzenia czynności nerek.

    Objawy retinopatii cukrzycowej

    W siatkówce gałki ocznej znajduje się własna sieć naczyń włosowatych. Wraz z postępem cukrzycy to ona cierpi najbardziej. Przechodzą przez niego tętniczki, tętnice, naczynia włosowate i żyły. Gdy zmniejsza się ich światło, zaburza się krążenie krwi, co prowadzi do rozwoju retinopatii.

    W diagnozie tej patologii rozróżnia się objawy okulistyczne i kliniczne.

    Objawy okulistyczne to te, które są wykrywane podczas badania okulistycznego, a objawy, które pacjent opisuje lekarzowi prowadzącemu, uważa się za kliniczne.

    Należy zauważyć, że rozwój retinopatii jest prawie bezobjawowy, dlatego bardzo często diagnozuje się ją w późnym stadium. Skargi pacjenta dotyczące specjalisty mogą być następujące:

    • zasłona przed oczami;
    • pogorszenie aparatu wzrokowego;
    • ciemne kropki lub miga.

    Postęp choroby prowadzi do zniekształcenia rozmiaru i kształtu obrazu przed oczami. A kiedy retinopatii towarzyszy krwotok w ciele szklistym, ciemne, rozmyte plamy pojawiają się u diabetyków. W najgorszym przypadku patologia prowadzi do ślepoty.

    Podczas badania okulistycznego lekarz sprawdza naczynia siatkówki i nerwy. Nawet jeśli pacjent nie odczuwa żadnych jawnych objawów, objawy retinopatii są już zdiagnozowane. Lekarz może zobaczyć zwężone naczynia w dnie, a czasami mikrotętniaki.

    Ponadto w dużych żyłach występuje obrzęk i nagromadzenie płynu.

    Zmiany kończyn dolnych

    Aby początkowo prawidłowo zdiagnozować angiopatię kończyn dolnych w cukrzycy, należy wiedzieć, jakie objawy może odczuwać pacjent. Przecież późna lub nieskuteczna terapia prowadzi do nieodwracalnych konsekwencji.

    W wyniku zwężenia tętnic kończyn dolnych rozwija się niedokrwienie, czyli niedobór tlenu i dopływ krwi, co prowadzi do dysfunkcji nóg. Występują zmiany troficzne skóry, a nawet martwica lub gangrena. W tym przypadku najbardziej dotknięta stopa, ponieważ są najbardziej odległym miejscem.

    Objawy tej patologii są spowodowane procesami zachodzącymi zarówno w „słodkiej chorobie”, jak i miażdżycy. Ponadto lekarze identyfikują inne czynniki, które powodują pojawienie się procesu patologicznego nóg i stóp. Obejmują one palenie, predyspozycje dziedziczne i niebezpieczną pracę z substancjami toksycznymi.

    Angiopatia cukrzycowa kończyn dolnych często objawia się następującymi objawami:

    1. Zimno i drętwienie nóg.
    2. Gęsia skórka.
    3. Owrzodzenia troficzne stopy.
    4. Skurcze i ból.
    5. Zmiany w powłoce skóry.

    W zależności od stopnia uszkodzenia naczyń występuje makro- i mikroangiopatia kończyn dolnych. W tym przypadku porażka kończyn górnych występuje znacznie rzadziej.

    Z lekką zmianą naczyń krwionośnych nóg pacjent odczuwa lekkie mrowienie. Czasami jego nogi są zimne i pojawiają się na nich małe rany. Progresja makroangiopatii prowadzi do drętwienia kończyn, chromania, bladości skóry, stałych skurczów, bólu i gorączki.

    Stopa cukrzycowa - bardzo niebezpieczne powikłanie, które rozwija się, gdy leczenie angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych jest nieskuteczne. W tym patologicznym procesie zachodzą pewne zmiany w stawach i tkance kostnej. Jedną z konsekwencji jest artropatia cukrzycowa, która prowadzi do złamań i zwichnięć kości stopy. Takie zmiany prowadzą ponadto do zespołu Menkeberga (kalcynacja i stwardnienie naczyń nóg) i deformacji stóp.

    Należy zauważyć, że angiopatia cukrzycowa samych naczyń kończyn dolnych prawie nigdy nie postępuje.

    Ta patologia rozwija się w połączeniu z nefropatią i retinopatią.

    Objawy encefalopatii cukrzycowej

    Gdy encefalopatia występuje w cukrzycy, zaczynają się zaburzenia pamięci i dezorientacja. Ponadto pacjent skarży się na ciągły ból głowy i zmęczenie. Ta patologia jest konsekwencją naruszenia krążenia krwi w mózgu.

    Na początku rozwoju choroby osoba nie może odczuwać żadnych objawów. Z czasem jednak pacjent uzależnia się od leków przeciwbólowych z powodu częstych bólów głowy. To z kolei prowadzi do zaburzeń snu i snu w ciągu dnia. W przyszłości pacjent staje się roztargniony i zapomina.

    Oprócz objawów mózgowych rozwijają się objawy ogniskowe, w tym zaburzenia koordynacji ruchowej, nieprawidłowe odruchy i niepewny chód. Niebezpieczny znak jest uważany za zaburzenie zbieżności, czyli podwójne widzenie, niewyraźne obrazy, niewyraźne widzenie, nienormalną adaptację postawy. Ponadto występuje anisocoria - stan, w którym występuje inna średnica źrenic.

    Takie patologiczne procesy są niebezpieczne dla pacjenta podczas wykonywania pracy związanej z różnymi mechanizmami, a także prowadzenia samochodu.

    Uszkodzenie naczyń włosowatych i tętnic wieńcowych serca

    Do ciągłego karmienia komórek serca istnieje sieć naczyń włosowatych i tętnic wieńcowych.

    Angiopatia w cukrzycy dotyczy prawej i lewej tętnicy wieńcowej. Proces ten nazywany jest makroangiopatią, wynikającą z rozwoju miażdżycy.

    Wraz z porażką naczyń włosowatych rozwija się mikroangiopatia cukrzycowa.

    Kiedy pojawia się patologia, pacjent skarży się na następujące objawy:

    1. Ból dławicowy. Powstaje z powodu tworzenia się płytek i pasków w świetle naczyń krwionośnych. W rezultacie krew nie może płynąć w wymaganej ilości, a serce ma niedobór tlenu. Proces ten powoduje beztlenowy rozkład glukozy i uwalnianie kwasu mlekowego. Drażni zakończenia nerwowe w sercu, więc osoba odczuwa ból.
    2. Niewydolność serca, objawiająca się kaszlem, skurczami serca i dusznością.
    3. Zaburzenia rytmu serca. Opracowany z porażką małych naczyń i ich twardnieniem w mięśniu sercowym. Istnieje kilka rodzajów zaburzeń rytmu: bradykardia (częstość akcji serca poniżej 50 uderzeń / min), tachykardia (ponad 90 uderzeń / min), ekstrasystola (przedwczesne skurcze) i arytmia (normalne zaburzenia rytmu).

    Należy pamiętać, że porażce naczyń serca często towarzyszy zmiana naczyń krwionośnych nóg, nerek i siatkówki.

    Diagnoza i leczenie choroby

    Środki diagnostyczne dla rozwoju angiopatii cukrzycowej powinny być przeprowadzane kompleksowo. Dlatego też badane są nie tylko płyny biologiczne, ale także narządy, które są podatne na tę patologię.

    Istnieje kilka metod określania choroby.

    Badanie resztkowego azotu we krwi. Zwiększone stężenie azotu wskazuje na naruszenie nerek. Określ także poziom mocznika i kreatyniny. Poziom azotu: od 14 do 28 mmol / litr. Zawartość mocznika: 2,5 do 8,3 mmol / litr.

    Analiza moczu. Określane są wskaźniki, takie jak glukoza, ciała ketonowe i białka. Zawartość glukozy: do 10 mmol / l. Poziom białka: do 300 mg / dzień.

    Badanie szybkości filtracji kłębuszkowej. Główny wskaźnik diagnozy nefropatii. Filtracja kłębuszkowa: do 140 ml / min.

    Oznaczanie b2-mikroglobuliny w moczu. Wykrycie b2-mikroglobuliny wskazuje na angionefropatię cukrzycową. Zdrowa osoba nie powinna mieć moczu.

    Widmo krwi lipidowej. Wykrywanie we krwi lipoprotein i cholesterolu. Poziom cholesterolu: nie więcej niż 5,5 mmol / l. Stężenie lipoprotein: od 1 do 2,9 mmol / l.

    Diagnoza choroby obejmuje zastosowanie innych metod, a mianowicie:

    • kompleksowe badanie okulistyczne;
    • USG;
    • echokardiografia;
    • Arteriografia dopplerowska i noga;
    • angiografia wieńcowa;
    • elektrokardiogram (EKG);
    • magnetyczny rezonans jądrowy mózgu.

    Po postawieniu diagnozy przez lekarza opracowuje się taktykę terapii angiopatii. Skuteczne leczenie obejmuje utrzymywanie zrównoważonej diety, utrzymywanie aktywnego stylu życia i naprzemiennego odpoczynku z pracą. Ponadto leczeniu angiopatii towarzyszą następujące leki:

    1. Leki cukrzycowe do kontroli glikemii.
    2. Preparaty obniżające poziom cholesterolu.
    3. Oznacza obniżenie ciśnienia krwi.
    4. Leki moczopędne.
    5. Oznacza poprawę krążenia krwi.
    6. Leki, które zapobiegają zakrzepicy.
    7. Leki, które poprawiają proces metaboliczny.

    Leczenie tak poważnej choroby powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem specjalisty, zgodnie ze wszystkimi jego zaleceniami, a wideo w tym artykule będzie kontynuacją tematu powikłań cukrzycy.

    Jak leczyć angiopatię kończyn dolnych

    Do tej pory najczęstszą chorobą narządów hormonalnych jest cukrzyca. Cukrzyca drugiego typu zasługuje na szczególną uwagę. Ta choroba jest charakterystyczna dla osób starszych, jest bardzo rzadka u młodych ludzi. Niezwykle niebezpieczna angiopatia kończyn dolnych w cukrzycy, której leczenie często wymaga interwencji chirurgicznej. Cukrzyca pierwszego typu występuje z absolutnym niedoborem tego hormonu. Niezwykle ważne jest przeprowadzenie odpowiedniego wyboru terapii, konieczne jest przekonanie pacjenta o konieczności przestrzegania wszystkich zaleceń medycznych. Taka taktyka może kilkakrotnie zmniejszyć ryzyko możliwych komplikacji. Stąd trudność w leczeniu cukrzycy pierwszego typu: dzisiaj prawie niemożliwe jest określenie, jak źle pacjent ma niedobór insuliny.

    Angiopatia jako powikłanie cukrzycy

    Jednym z najczęstszych powikłań cukrzycy jest angiopatia kończyn dolnych. Zgodnie z klasyfikacją należy do grupy angiopatii. Stare dane literackie dowodzą, że proces ten jest bezpośrednio związany ze zmianą ściany naczyń. Jednak nowe badania tego procesu wykazały, że zmiany stóp u pacjentów z cukrzycą mają zupełnie inny czynnik etiologiczny i patogenezę, bezpośrednio związane z rozwojem polineuropatii. Zniszczenie naczyń jest nie większe niż 12-15% pacjentów.

    Klasyfikacja obejmuje dwa typy angiopatii.

    1. Mikroangiopatia, w której wpływają małe tętnice, tętniczki. Narządami tej patologii są naczynia nerek i siatkówki.
    2. Makroangiopatia atakująca tętnice większego kalibru. Choroba dotyczy naczyń wieńcowych, mózgu, kończyn dolnych.

    Angiopatia naczyń kończyn dolnych

    Morfologicznie, warunek ten można nazwać miażdżycą, która rozwija się na tle cukrzycy. Jednak w przeciwieństwie do zwykłej miażdżycy, angiopatia kończyn dolnych z cukrzycą ma pewne cechy szczególne.

    1. Stały postęp choroby, który występuje przy zwykłej miażdżycy. Różnica polega na tym, że w cukrzycy patologia postępuje szybciej.
    2. Polysegmental charakter zmiany. Oznacza to, że istnieje kilka ognisk.
    3. Może wystąpić u młodych ludzi.
    4. Słaba odpowiedź na standardowe leczenie trombolityczne, podawanie statyn.

    Miażdżyca tętnic zawsze rozwija się etapami. Po pierwsze, ścianka naczyniowa jest zwarta, następnym etapem jest ich zwężenie, zwane zwężeniem. Ostatnim etapem może być całkowite zatkanie lub zablokowanie statku. W rezultacie rozwija się ciężka niedotlenienie tkanek, zaburzenia metabolizmu i homeostazy, co objawia się pewnymi objawami.

    Najbardziej kompletną i ogólnie przyjętą klasyfikacją tej patologii jest Fontaine-Leriche-Pokrovsky. Obejmuje 4 etapy.

    Pierwszy etap

    Pacjent nie zauważa żadnych objawów klinicznych. Diagnozowanie angiopatii na tym etapie jest możliwe tylko poprzez badanie instrumentalne pacjenta.

    Drugi etap

    Obejmuje etap 2, 2A, 2B.

    1. Etap 2. Objawy, takie jak ból bólowy kończyn dolnych, zaczynają się objawiać, częściej nogi cierpią, czasami uda. Uczucia te zwykle pojawiają się po długotrwałym wysiłku fizycznym - chodzeniu, bieganiu. Może im towarzyszyć chromanie przestankowe. Ważnym czynnikiem diagnostycznym na tym etapie jest to, że ból znika, gdy kończy się obciążenie nóg. Jednak choroba kontynuuje stały rozwój. Należy zauważyć, że jeśli polineuropatia posłuży jako mechanizm wyzwalający angiopatię, wówczas zwykły obraz kliniczny, zespół bólowy może być nieobecny. W tym przypadku objawy obejmują silne zmęczenie, dyskomfort, który zmusza pacjenta do zmniejszenia prędkości chodzenia lub zatrzymania się w ogóle.
    2. Etap 2A obejmuje rozwój bólu w odległości ponad dwustu metrów, ale nie więcej niż jeden kilometr.
    3. Etap 2B charakteryzuje się pojawieniem się bólu w czasie krótszym niż 200 metrów.

    Trzeci etap

    Ból może wystąpić nawet w stanie całkowitego odpoczynku pacjentów, aż do stanu pozycji poziomej. Jeśli dotknięta noga jest obniżona, intensywność zespołu bólowego jest znacznie zmniejszona, ale obraz kliniczny pozostaje.

    Czwarty etap

    Występuje z owrzodzeniami troficznymi, ostatnim etapem choroby jest rozwój gangreny.

    Angiopatia naczyń kończyn dolnych z przewlekłym niedokrwieniem może również wpływać na tętnice podkolanowe. Jest szybki postęp i agresywność tej patologii. W najbardziej zaawansowanych stadiach amputacja chorej kończyny jest jedyną prawidłową metodą leczenia, która prowadzi do niepełnosprawności pacjenta.

    Obraz kliniczny i diagnoza

    Gdy pacjent idzie do szpitala, lekarz powinien zwrócić uwagę na obecność dolegliwości, towarzyszącą cukrzycę, a także na takie objawy kliniczne.

    1. Zmniejszenie lub brak pulsacji w tętnicach stopy.
    2. Zmniejszenie temperatury regionalnej. Dla diagnostyki różnicowej tej funkcji jest bardzo ważne, ponieważ w angiopatii cukrzycowej często dotyka jednej nogi, temperatura spada tam.
    3. Utrata włosów na nodze lub jej braku.
    4. Ciężka suchość skóry, przekrwienie stopy, czasem wyraźna sinica.
    5. Ciężkie przypadki występują z obecnością obrzęku niedokrwiennego.

    Diagnostyka instrumentalna obejmuje następujące metody:

    • badania przesiewowe za pomocą zwykłego badania ultrasonograficznego;
    • Ultradźwięki z użyciem skanowania dwustronnego;
    • tomografia;
    • Angiografia naczyń kończyn dolnych z kontrastem, ta technika pozwala uzyskać maksymalną ilość informacji.

    Wcześniej lekarze lubili korzystać z reovasografii, ale ze względu na fakt, że w trakcie badania możliwe było uzyskanie fałszywie dodatniego wyniku dość często, jego użycie zanikło w tle.

    Leczenie

    Angiopatia kończyn dolnych w cukrzycy obejmuje złożone leczenie, które składa się z kilku etapów.

    1. Prowadzona jest standardowa terapia miażdżycy z zastosowaniem leków trombolitycznych, przeciwpłytkowych, statyn.
    2. Pacjent powinien całkowicie rzucić palenie.
    3. Glikemia i metabolizm lipidów również powinny być normalne.
    4. Powrót do normalnej, a następnie stabilizacji liczby ciśnień krwi.
    5. Walka z nadwagą, brak aktywności fizycznej.
    6. Stosowanie leków wazoaktywnych, które poprawiają samopoczucie pacjenta, przyczyniają się do wzrostu aktywności fizycznej, jednak praktycznie nie mają wpływu na rokowanie.
    7. Prowadzenie fizjoterapii, dobór obuwia dla pacjenta. Środki terapeutyczne mogą wykluczyć ten etap, jeśli pacjent ma owrzodzenia troficzne, które również muszą być leczone.
    8. Zastosowanie technik chirurgicznych - chirurgia wewnątrznaczyniowa, operacja pomostowania naczyniowego, leczenie pacjenta po operacji.

    Aby dynamika leczenia była pozytywna, konieczne jest wpływanie na chorobę podstawową. Taki krok jak normalizacja metabolizmu białek, tłuszczów i węglowodanów nie tylko poprawi rokowanie dotyczące rozwoju angiopatii, ale także poprawi ogólny stan pacjenta. Aby to zrobić, wybierz indywidualną dietę, która ograniczy ilość spożywanych tłuszczów zwierzęcych, szybkie węglowodany, pokarmy o wysokim indeksie glikemicznym.

    Potrzebna jest odpowiednia terapia obniżająca poziom glukozy, która pozwoli na normalizację poziomu cukru, hemoglobiny glikozylowanej, która jest głównym wskaźnikiem prognostycznym każdego chorego na cukrzycę. Do tej pory bardzo często stosuje się leczenie chirurgiczne, co wiąże się z dużą liczbą mokrej gangreny, która wywołuje wyraźne zatrucie ciała.

    Środki zapobiegawcze

    Pacjenci cierpiący na cukrzycę dowolnego typu powinni dołożyć wszelkich starań, aby opóźnić wystąpienie angiopatii. Należy pamiętać, że całkowite uniknięcie tej patologii jest prawie niemożliwe, ale całkiem realistyczne jest spowolnienie jej rozwoju. Pozwoli to uniknąć masy nieprzyjemnych objawów.

    Środki zapobiegawcze obejmują wdrożenie wszystkich zaleceń medycznych dotyczących leczenia cukrzycy. Nie przegap przyjmowania leków obniżających poziom glukozy lub insuliny, niezależnie zmieniaj ich dawkowanie. Ważne jest kontrolowanie wagi, przestrzeganie zaleceń dietetycznych.

    Czasami konieczne staje się stosowanie środków rozrzedzających krew, leków obniżających poziom cholesterolu. Wynika to z faktu, że podczas zwężenia światła tętnic wzrasta zakrzepica, a wysokie poziomy lipidów przyspieszają rozwój miażdżycy.

    Ważne jest, aby utrzymać normalny stan czynnościowy wątroby, ponieważ jest ona odpowiedzialna za produkcję glikogenu, częściowo za metabolizm lipidów. Jeśli przestrzegasz wszystkich zaleceń lekarskich, możesz zmniejszyć agresję już rozpoczętej angiopatii lub opóźnić jej wystąpienie. To znacznie poprawi jakość życia pacjentów.