Levemir Flekspen - instrukcja, zastosowanie, wskazania, przeciwwskazania, działanie, działania niepożądane, analogi, dawkowanie, skład

Levemir Flekspen - lek o działaniu hipoglikemicznym, lek ma długotrwałe działanie, jest uważany za analog insuliny ludzkiej.

• Jaki jest skład i forma uwalniania leku Levemir Flekspan?

Lek Levemir Flekspen produkowany w klarownym roztworze, jest bezbarwny, umieszczony w piórze strzykawki, substancja czynna - insulina detemir w dawce 100 i 300 U. Związki pomocnicze środki hipoglikemiczne: glicerol, fenol, dodany metakrezol, wodorotlenek sodu, octan cynku, dodatkowo chlorek sodu, jak również kwas chlorowodorowy, dihydrat dihydrofosforanu sodu, woda d / i.

Lek umieszcza się w szklanych wkładach o pojemności trzech mililitrów, które umieszcza się w wielodawkowych wstrzykiwaczach do wielokrotnych wstrzyknięć, pakuje się je w pudełka kartonowe. Lek na receptę jest w sprzedaży, nie można go zamrażać. Okres ważności wynosi trzydzieści miesięcy. Aby zabezpieczyć się przed światłem, należy założyć czapkę na pojemnik z lekiem.

• Jaki jest efekt rozwiązania Levemir Flekspen?

W tym szczepie Saccharomyces cerevisiae stosuje się lek hipoglikemiczny Levemir Flekspen wytwarzany metodą tak zwanej biotechnologii rekombinowanego DNA. Lek jest rozpuszczalnym analogiem insuliny ludzkiej, działa długo, to znaczy przez długi czas.

Substancja czynna insuliny detemir jest dostarczana wolniej do obwodowych tkanek docelowych w porównaniu z tak zwanym izofanem insuliny. Czas trwania działania przypada na dzień, w zależności od dawki leku. Maksymalne stężenie występuje sześć, osiem godzin po podskórnym podaniu leku.

• Jakie są wskazania dla Levemir Flexspan?

Oznacza Levemir Flekspen przepisywany dla diabetyków dorosłych i dzieci w wieku powyżej dwóch lat.

• Jakie są przeciwwskazania do stosowania Levemir Flekspen?

Leki Instrukcja użytkowania Levemir Flekspen zabrania stosowania detemiru bezpośrednio do insuliny lub innego składnika leku hipoglikemicznego w przypadku nadwrażliwości. Nie należy stosować leku u dzieci poniżej drugiego roku życia. Redaktorzy strony www.rasteniya-lecarstvennie.ru ostrzegają o tym! Po przeczytaniu niniejszej instrukcji użytkowania przeczytaj uważnie oficjalną adnotację dotyczącą papieru oferowaną lekowi. W nim w momencie wydawania funduszy mogą pojawić się dodatki.

• Jakie jest zastosowanie i dawkowanie leku Levemir Flekspan?

Dawka Levemir Flexen jest obliczana przez lekarza indywidualnie, w zależności od potrzeb pacjenta. Schemat dawkowania można zobaczyć w instrukcjach dotyczących leku. Jest podawany tylko podskórnie raz, dwa razy dziennie. Dostosowanie dawki jest konieczne w tej sytuacji, jeśli pacjent zwiększył aktywność fizyczną, a także zmienił zwykłą dietę.

Środek hipoglikemiczny może być stosowany w monoterapii, a także w połączeniu z tak zwaną insuliną bolusową. Zazwyczaj narzędzie wstrzykuje się podskórnie w udo, ramię, przednią ścianę brzucha, dodatkowo w okolicę naramienną lub pośladkową. Konieczne jest okresowe zmienianie miejsca wstrzyknięcia, aby zmniejszyć ryzyko rozwoju tzw. Lipodystrofii.

Zasady używania pióra strzykawki Levemir Flekspen z dozownikiem można zobaczyć w instrukcjach dotyczących leku hipoglikemizującego. Powierzchnię wstrzykiwacza po wstrzyknięciu należy przetrzeć alkoholem z wacikiem.

• Przedawkowanie Levemir Flekspen

Przedawkowanie Levemir Flexspan jest obarczone rozwojem hipoglikemii, w tej sytuacji pacjent musi jeść słodką herbatę lub przyjmować pokarmy węglowodanowe, jeśli stan jest ciężki, z utratą przytomności, wówczas stosuje się leczenie objawowe z dożylnym glukagonem lub dekstrozą.

• Jakie są skutki uboczne Levemere Flekspen?

Działania niepożądane leku Levemir Flekspen będą następujące: hipoglikemia przede wszystkim objawia się bladością skóry, łączy się zimny pot, pacjent jest zmęczony, osłabiony, zwiększa zmęczenie, nerwowość, drżenie, niepokój, zaburzenia orientacji i koncentrację uwagi, ewentualnie uczucie głód, zaburzenia widzenia są możliwe, dodatkowo tachykardia, a także ból głowy.

Miejscowe reakcje objawiają się następującymi objawami: zaczerwienienie i obrzęk skóry, swędzenie jest możliwe w miejscu bezpośredniego wstrzyknięcia, zwykle są one tymczasowe. Ponadto siniaki nie są wykluczone, a zapalenie również się łączy. Przy długotrwałym podawaniu leku w ode i tym samym obszarze może rozwinąć się zanik tego obszaru, co powoduje zmniejszenie warstwy tłuszczowej, to znaczy obserwuje się tak zwaną lipodystrofię, a zatem wstrzyknięcie należy przeprowadzać w różnych miejscach.

Wśród innych zdarzeń niepożądanych można zauważyć reakcje alergiczne: pojawia się pokrzywka, wysypka skórna, dodatkowo obrzęk naczynioruchowy, świąd, pocenie się zwiększa, oddychanie staje się trudne, ciśnienie krwi może się zmniejszać, a wzrok może być zaburzony, w tym tak zwana retinopatia cukrzycowa.

Inne negatywne reakcje organizmu na podawanie środka hipoglikemizującego Levemir Flekspen będą następujące: neuropatia obwodowa, zwykle jest odwracalna, to znaczy po pewnym czasie przechodzi samodzielnie i nie wymaga leczenia. Ponadto rozwija się ostry ból neuropatyczny, jest on również odwracalny.

Jeśli pacjent wykryje którykolwiek z tych działań niepożądanych, powinien skonsultować się z lekarzem prowadzącym na czas, który zaleci pacjentowi niezbędne leczenie.

• Jak zastąpić Levemir Flekspen, których analogów używasz?

Lek Levemere Penfill należy do rówieśników.

Leczenie cukrzycy powinno być prowadzone pod kierunkiem doświadczonego endokrynologa.

Analogi Levemir Penfill

Ta strona zawiera listę wszystkich analogów Levemir Penfill pod względem składu i wskazań. Lista tanich analogów, a także możliwość porównywania cen w aptekach.

  • Najtańszy analog Levemir Penfill: Tujeo SoloStar
  • Najpopularniejszy analog Levemir Penfill: Lantus
  • Klasyfikacja ATC: Insulina glargine
  • Składniki aktywne / Skład: Insulina Detemir

Tanie analogi Levemir Penfill

Przy obliczaniu kosztu tanich analogów Levemir Penfill wzięto pod uwagę minimalną cenę, którą znaleziono w cennikach dostarczanych przez apteki

Popularne analogi Levemir Penfill

Ta lista analogów leków opiera się na statystykach najbardziej poszukiwanych leków.

Wszystkie analogi Levemir Penfill

Analogi w składzie i wskazaniach

Powyższa lista analogów leków, w których wskazane są substytuty Levemir Penfill, jest najbardziej odpowiednia, ponieważ mają taki sam skład substancji czynnych i pokrywają się we wskazaniach do stosowania

Analogi dotyczące wskazań i sposobu użycia

Różne składy mogą być takie same w zależności od wskazań i sposobu aplikacji.

Jak znaleźć tani odpowiednik drogiej medycyny?

Aby znaleźć niedrogi analog leku, leku generycznego lub synonimu, zalecamy przede wszystkim zwrócenie uwagi na skład, a mianowicie na te same składniki czynne i wskazania do stosowania. Składniki aktywne leku są takie same i będą wskazywać, że lek jest synonimem leku, który jest farmaceutycznie równoważny lub alternatywą farmaceutyczną. Nie należy jednak zapominać o nieaktywnych składnikach podobnych leków, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność. Nie zapomnij o poradach lekarzy, samoleczenie może zaszkodzić Twojemu zdrowiu, dlatego zawsze skonsultuj się z lekarzem przed użyciem jakiegokolwiek leku.

Cena Penvill Levemir

Na poniższych stronach można znaleźć ceny Levemir Penfill i dowiedzieć się o dostępności w pobliskiej aptece.

Instrukcja Levemir Penfill

INSTRUKCJE
na temat stosowania leku
Levemir Penfill

Formularz wydania
Roztwór podskórny

Skład
1 ml zawiera:
składnik czynny: insulina detemir - 100 U (jeden wkład (3 ml) - 300 U);
substancje pomocnicze: glicerol, fenol, metakrezol, octan cynku, dwuwodny wodorofosforan sodu, chlorek sodu, kwas solny lub wodorotlenek sodu, woda do wstrzykiwań. Jedna jednostka insuliny detemir zawiera 0,142 mg wolnej od soli insuliny detemir. Jedna jednostka insuliny detemir (AU) odpowiada jednej jednostce insuliny ludzkiej (ME).

Pakowanie
Na 5 wkładach (3 ml) w opakowaniu.

Działanie farmakologiczne
Levemir Penfill - środek hipoglikemiczny, analog długo działającej insuliny ludzkiej. Lek Levemir Penfill jest wytwarzany przez biotechnologię rekombinowanego DNA przy użyciu szczepu Saccharomyces cerevisiae. Jest rozpuszczalnym analogiem podstawowym długodziałającej insuliny ludzkiej o płaskim profilu działania. Profil leku Levemir Penfill jest znacznie mniej zmienny w porównaniu z izofanem-insuliną i insuliną glarginą. Przedłużone działanie Levemir Penfill wynika z wyraźnego samo-wiązania się cząsteczek insuliny detemir w miejscu wstrzyknięcia i wiązania cząsteczek leku z albuminą poprzez połączenie z łańcuchem bocznych kwasów tłuszczowych. Insulina detemir w porównaniu z insuliną izofanową do obwodowych tkanek docelowych jest wolniejsza. Te połączone mechanizmy opóźnionego rozkładu zapewniają bardziej powtarzalny profil absorpcji i działania Levemir Penfill w porównaniu z insuliną izofanową. Oddziałuje ze specyficznym receptorem zewnętrznej błony komórkowej cytoplazmy i tworzy kompleks receptor-insulina, który stymuluje procesy wewnątrzkomórkowe, w tym syntezę wielu kluczowych enzymów (heksokinaza, kinaza pirogronianowa, syntetaza glikogenu itp.). Zmniejszenie stężenia glukozy we krwi jest spowodowane wzrostem transportu wewnątrzkomórkowego, zwiększoną absorpcją tkanek, stymulacją lipogenezy, glikogenogenezą, spadkiem szybkości wytwarzania glukozy przez wątrobę itp. W przypadku dawek 0,2 - 0,4 U / kg 50% maksymalny efekt leku mieści się w zakresie 3 -4 godziny do 14 godzin po podaniu. Czas trwania działania wynosi do 24 godzin, w zależności od dawki, co zapewnia możliwość podawania pojedynczo lub dwa razy dziennie. Po podaniu podskórnym obserwowano odpowiedź farmakodynamiczną proporcjonalną do podanej dawki (maksymalny efekt, czas trwania działania, ogólny efekt). W badaniach długoterminowych wykazano niskie wskaźniki dziennych wahań stężenia glukozy w osoczu, gdy pacjentów leczono preparatem Levemir Penfill, w przeciwieństwie do insuliny izofanowej.

Wskazania
Cukrzyca.

Przeciwwskazania
Zwiększona indywidualna wrażliwość na insulinę detemir lub którykolwiek ze składników leku. Nie należy stosować leku Levemir Penfill u dzieci poniżej 6 lat, ponieważ Nie przeprowadzono badań klinicznych u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Dawkowanie i podawanie
Levemir Penfill jest przeznaczony do podawania podskórnego. Dawkę i częstość podawania leku Levemir Penfill określa się indywidualnie w każdym przypadku. Leczenie preparatem Levemir Penfill w połączeniu z doustnymi lekami hipoglikemizującymi zaleca się rozpocząć raz dziennie w dawce 10 IU lub 0,1-0,2 U / kg. Dawkę leku Levemir Penfill należy dostosować indywidualnie na podstawie wartości stężenia glukozy w osoczu. Jeśli Levemir Penfill jest stosowany jako część schematu podstawowego bolusa, należy go podawać 1 lub 2 razy dziennie, w zależności od potrzeb pacjenta. Pacjenci, którzy muszą stosować lek dwa razy dziennie, aby optymalnie kontrolować poziom glikemii, mogą wprowadzić dawkę wieczorną, zarówno podczas kolacji, jak i przed snem, lub 12 godzin po porannej dawce. Levemir Penfill wstrzykuje się podskórnie w udo, przednią ścianę brzucha lub ramię. Miejsca wstrzyknięć należy zmieniać nawet po wstrzyknięciu w ten sam obszar.
Dostosowanie dawki
Podobnie jak w przypadku stosowania innych insulin, u pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, stężenie glukozy we krwi należy bardziej dokładnie kontrolować, a dawkę insuliny detemir należy skorygować indywidualnie. Dostosowanie dawki może być również konieczne w przypadku zwiększenia aktywności fizycznej pacjenta, zmiany zwykłej diety lub choroby współistniejącej.
Przeniesienie z innych preparatów insuliny
Tłumaczenie z insulin o średniej długości i przedłużonych insulin na Levemir Penfill może wymagać dostosowania dawki i czasu podawania. Podobnie jak w przypadku innych preparatów insuliny, podczas tłumaczenia iw pierwszych tygodniach przepisywania nowego leku zaleca się staranne monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Może wymagać korekty współistniejącej hipoglikemii (dawki i czasu podawania krótko działających preparatów insuliny lub dawki doustnych leków hipoglikemicznych).

Stosować w czasie ciąży i laktacji
Doświadczenie kliniczne ze stosowaniem preparatu Levemir Penfill podczas ciąży i karmienia piersią jest ograniczone. Badanie funkcji reprodukcyjnych u zwierząt nie wykazało różnic między insuliną detemir a insuliną ludzką pod względem embriotoksyczności i teratogenności. Ogólnie rzecz biorąc, konieczna jest uważna obserwacja kobiet w ciąży z cukrzycą przez cały okres ciąży, a także podczas planowania ciąży. Zapotrzebowanie na insulinę w pierwszym trymestrze ciąży zwykle spada, a następnie wzrasta w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Wkrótce po porodzie potrzeba insuliny szybko wraca do poziomu sprzed ciąży. U kobiet karmiących piersią może być wymagane dawkowanie insuliny i dostosowanie diety.

Efekty uboczne
Działania niepożądane obserwowane u pacjentów stosujących lek Levemir Penfill zależą głównie od dawki i rozwijają się z powodu farmakologicznego działania insuliny. Hipoglikemia jest zwykle najczęstszym działaniem niepożądanym. Hipoglikemia rozwija się, jeśli podaje się nadmiernie wysoką dawkę leku w stosunku do zapotrzebowania organizmu na insulinę. Z badań klinicznych wiadomo, że ciężka hipoglikemia, wymagająca interwencji osób trzecich, rozwija się u około 6% pacjentów otrzymujących Levemir Penfill. Reakcje w miejscach wstrzyknięcia można zaobserwować częściej, gdy stosuje się Levemir Penfill niż po wprowadzeniu insuliny ludzkiej. Reakcje te obejmują zaczerwienienie, zapalenie, zasinienie, obrzęk i świąd w miejscu wstrzyknięcia. Większość reakcji w miejscach podania jest nieznaczna i tymczasowa. znikają przy kontynuowaniu leczenia przez kilka dni do kilku tygodni. Odsetek pacjentów otrzymujących leczenie i u których wystąpią działania niepożądane szacuje się na 12%. Częstość występowania działań niepożądanych, które są powszechnie określane jako Levemir Penfill podczas badań klinicznych, przedstawiono poniżej.
Zaburzenia metaboliczne i zaburzenia odżywiania: częste - hipoglikemia. Objawy hipoglikemii zwykle rozwijają się nagle. Obejmują one „zimny pot”, bladość skóry, zmęczenie, nerwowość lub drżenie, lęk, niezwykłe zmęczenie lub osłabienie, dezorientację, zmniejszoną koncentrację, senność, wyraźny głód, zaburzenia widzenia, ból głowy, nudności, kołatanie serca. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności i / lub drgawek, czasowego lub nieodwracalnego zaburzenia czynności mózgu, a nawet śmierci.
Częste zaburzenia i reakcje w miejscach wstrzyknięcia: częste - zaczerwienienie, obrzęk i świąd w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje te są zwykle tymczasowe i ustępują po kontynuowaniu leczenia.
Rzadko - lipodystrofia. Może wystąpić w miejscu wstrzyknięcia w wyniku nieprzestrzegania zasady zmiany miejsca wstrzyknięcia w jednym obszarze.
Obrzęk może wystąpić w początkowej fazie leczenia insuliną. Objawy te są zwykle tymczasowe.
Zaburzenia układu immunologicznego: rzadko - reakcje alergiczne, pokrzywka, wysypka skórna. Takie objawy mogą rozwinąć się z powodu uogólnionej nadwrażliwości. Inne objawy uogólnionej nadwrażliwości mogą obejmować świąd, pocenie się, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, kołatanie serca, niskie ciśnienie krwi. Uogólnione reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne) są potencjalnie zagrażające życiu.
Zaburzenia funkcji widzenia: rzadkie - zaburzenia refrakcji, retinopatia cukrzycowa.
Zaburzenia układu nerwowego: bardzo rzadko - neuropatia obwodowa.

Specjalne instrukcje
Levemir Penfill jest rozpuszczalnym podstawowym analogiem insuliny o płaskim i przewidywalnym profilu aktywności, o przedłużonym działaniu.
W przeciwieństwie do innych insulin, intensywna pielęgnacja preparatem Levemir Penfill nie prowadzi do zwiększenia masy ciała. Niższe ryzyko nocnej hipoglikemii w porównaniu z innymi insulinami pozwala na bardziej intensywny dobór dawki w celu osiągnięcia docelowego poziomu glukozy we krwi. Levemir Penfill zapewnia lepszą kontrolę glikemii (na podstawie pomiaru stężenia glukozy w osoczu na czczo) w porównaniu z insuliną izofanową. Nieodpowiednia dawka lub przerwanie leczenia, zwłaszcza w cukrzycy typu 1, może prowadzić do rozwoju hiperglikemii lub cukrzycowej kwasicy ketonowej. Z reguły pierwsze objawy hiperglikemii pojawiają się stopniowo, przez kilka godzin lub dni. Objawy te obejmują pragnienie, zwiększone oddawanie moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwienienie i suchość skóry, suchość w ustach, utratę apetytu, zapach acetonu w wydychanym powietrzu. W cukrzycy typu 1 bez odpowiedniego leczenia hiperglikemia prowadzi do rozwoju cukrzycowej kwasicy ketonowej i może prowadzić do śmierci. Hipoglikemia może się rozwinąć, jeśli dawka insuliny jest zbyt wysoka w stosunku do zapotrzebowania na insulinę, gdy pomijasz posiłek lub nieplanowane intensywne ćwiczenia. Po wyrównaniu metabolizmu węglowodanów, na przykład w przypadku intensywnej terapii insulinowej, typowe dla nich typowe objawy hipoglikemii mogą się zmieniać u pacjentów, o których należy poinformować pacjentów. Zwykłe objawy, prekursory, mogą zniknąć wraz z długim przebiegiem cukrzycy. Choroby współistniejące, zwłaszcza zakaźne i towarzyszące gorączce, zwykle zwiększają zapotrzebowanie organizmu na insulinę. Przeniesienie pacjenta na nowy typ lub lek insuliny od innego producenta musi odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza. W przypadku zmiany stężenia, producenta, rodzaju, gatunku (zwierzęcia, człowieka, analogów insuliny ludzkiej) i / lub metody jego produkcji (modyfikowanej genetycznie lub insuliny pochodzenia zwierzęcego) może być konieczne dostosowanie dawki. Pacjenci zmieniający lek Levemir Penfill mogą wymagać zmiany dawki w porównaniu do dawek wcześniej stosowanych preparatów insuliny. Konieczność dostosowania dawki może wystąpić natychmiast po podaniu pierwszej dawki lub w ciągu pierwszych kilku tygodni lub miesięcy. Podobnie jak w przypadku innych preparatów insuliny, w miejscach podania mogą wystąpić reakcje, które objawiają się bólem, świądem, pokrzywką, obrzękiem, stanem zapalnym. Zmiana miejsca wstrzyknięcia w tym samym obszarze anatomicznym może zmniejszyć objawy lub zapobiec rozwojowi reakcji. Reakcje zwykle ustępują w ciągu kilku dni do kilku tygodni. W rzadkich przypadkach reakcje w miejscu wstrzyknięcia wymagają przerwania leczenia. Levemir Penfill nie powinien być podawany dożylnie, ponieważ może to prowadzić do ciężkiej hipoglikemii. Wchłanianie domięśniowe jest szybsze i bardziej niż podawanie podskórne. Jeśli Levemir Penfill zostanie zmieszany z innymi preparatami insuliny, profil jednego lub obu składników ulegnie zmianie. Mieszanie preparatu Levemir Penfill z szybko działającym analogiem insuliny, takim jak insulina aspart, skutkuje profilem działania o zmniejszonym i opóźnionym maksymalnym działaniu w porównaniu z ich oddzielnym podawaniem. Levemir Penfill nie jest przeznaczony do stosowania w pompach insulinowych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z mechanizmami
Zdolność pacjentów do koncentracji i szybkość reakcji mogą być upośledzone podczas hipoglikemii i hiperglikemii, co może być niebezpieczne w sytuacjach, gdy te zdolności są szczególnie potrzebne (na przykład podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami i mechanizmami). Pacjentom należy zalecić podjęcie środków zapobiegających rozwojowi hipoglikemii i hiperglikemii podczas prowadzenia samochodu i pracy z mechanizmami. Jest to szczególnie ważne dla pacjentów z brakiem lub zmniejszeniem nasilenia objawów, prekursorami rozwijającej się hipoglikemii lub cierpiącymi na częste epizody hipoglikemii. W takich przypadkach należy rozważyć możliwość prowadzenia samochodu lub wykonywania podobnych prac.

Interakcje narkotykowe
Istnieje wiele leków, które wpływają na zapotrzebowanie na insulinę. Efekt hipoglikemiczny. zawierający etanol. Hipoglikemiczny efekt zarówno osłabienie, jak i wzmocnienie działania leku. Oktreotyd / Lanreotyd może zarówno zwiększać, jak i zmniejszać zapotrzebowanie organizmu na insulinę. Beta-blokery mogą maskować objawy hipoglikemii i opóźniać powrót do zdrowia po hipoglikemii. Alkohol może zwiększać i przedłużać hipoglikemiczne działanie insuliny. Niektóre leki, na przykład zawierające grupy tiolowe lub siarczynowe, gdy Penfill jest dodawany do leku Levemir, mogą powodować detemir zniszczenia insuliny. Levemir Penfill nie powinien być dodawany do roztworów infuzyjnych.

Przedawkowanie
Określona dawka wymagana do przedawkowania insuliny nie została ustalona, ​​jednak hipoglikemia może rozwijać się stopniowo, jeśli dla danego pacjenta podano nadmierną dawkę.
Leczenie: pacjent może sam wyeliminować niewielką hipoglikemię, przyjmując glukozę, cukier lub pokarmy bogate w węglowodany. Dlatego pacjentom z cukrzycą zaleca się ciągłe noszenie przy sobie cukru, słodyczy, ciastek lub słodkiego soku owocowego.
W przypadku ciężkiej hipoglikemii, gdy pacjent jest nieprzytomny, należy podać domięśniowo lub podskórnie od 0,5 do 1 mg glukagonu (może wejść osoba przeszkolona) lub dożylnie roztwór dekstrozy (glukozy) (może wejść tylko lekarz). Dekstrozę należy również podawać dożylnie, jeśli pacjent nie odzyska przytomności 10-15 minut po podaniu glukagonu. Po odzyskaniu przytomności pacjentowi zaleca się przyjmowanie pokarmów bogatych w węglowodany, aby zapobiec nawrotowi hipoglikemii.

Warunki przechowywania
Przechowywać w temperaturze od 2 ° C do 8 ° C (w lodówce), ale nie w pobliżu zamrażarki. Nie zamrażaj.
Przechowywać w kartonowym pudełku, aby chronić przed światłem, niedostępnym dla dzieci.
W przypadku otwartych kaset: Nie przechowywać w lodówce. Przechowywać przez 6 tygodni w temperaturze nieprzekraczającej 30 ° C

Okres trwałości
30 miesięcy.

Levemir Flekspen w Moskwie

Instrukcja

Jest wytwarzany przez biotechnologię rekombinowanego DNA przy użyciu szczepu Saccharomyces cerevisiae. Jest rozpuszczalnym analogiem podstawowym długodziałającej insuliny ludzkiej o płaskim profilu aktywności.

Profil działania leku Levemir ® FlexPen ® jest znacznie mniej zmienny w porównaniu z izofanem insuliny i insuliną glargine.

Przedłużone działanie leku Levemir ® FlexPen ® wynika z wyraźnego samozwiązania cząsteczek insuliny detemir w miejscu wstrzyknięcia i wiązania cząsteczek leku z albuminą przez połączenie z łańcuchem bocznych kwasów tłuszczowych. Insulina detemir w porównaniu z izofanem insuliny do obwodowych tkanek docelowych jest wolniejsza. Te połączone mechanizmy opóźnionego rozkładu zapewniają bardziej powtarzalny profil absorpcji i działania Levemir ® FlexPen ® w porównaniu z izofanem insuliny.

W przypadku dawek 0,2-0,4 U / kg 50% maksymalny efekt leku występuje w zakresie od 3-4 godzin do 14 godzin po podaniu. Czas działania wynosi do 24 godzin w zależności od dawki, co zapewnia możliwość wprowadzenia 1 raz / dzień lub 2 razy / dzień. Z podawaniem C dwa razy dzienniess osiąga się po wprowadzeniu 2-3 dawek leku.

Po podaniu s / c zaobserwowano odpowiedź farmakodynamiczną proporcjonalną do podanej dawki (maksymalny efekt, czas trwania działania, ogólny efekt).

W badaniach długoterminowych wykazano niskie wskaźniki dziennych wahań stężenia.
glukoza w osoczu w leczeniu pacjentów lekiem Levemir ® FlexPen ® w przeciwieństwie do insuliny izofanowej.

W długoterminowych badaniach z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy otrzymywali insulinoterapię podstawową w skojarzeniu z doustnymi lekami hipoglikemizującymi, wykazano, że kontrola glikemii (w odniesieniu do hemoglobiny glikozylowanej - HbA1s) na tle terapii preparatem Levemir ® FlexPen ® był porównywalny do leczenia insuliną izofanową i insuliną glargine przy niewielkim wzroście masy ciała.

Tabela 1. Zmiany masy ciała podczas leczenia insuliną

W badaniach zastosowanie terapii skojarzonej z Levemir ® FlexPen ® i doustnymi lekami hipoglikemicznymi zmniejszyło ryzyko wystąpienia łagodnej nocnej hipoglikemii o 61-65%, w przeciwieństwie do izofanu insuliny.

Przeprowadzono otwarte, randomizowane badanie kliniczne z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy nie osiągnęli docelowych wskaźników glikemii podczas leczenia doustnymi lekami hipoglikemicznymi.

Badanie rozpoczęto od 12-tygodniowego okresu przygotowawczego, podczas którego pacjenci otrzymywali leczenie skojarzone z liraglutydem w skojarzeniu z metforminą i na tle których 61% pacjentów osiągnęło poziom HbA1s ® FlexPen ® w pojedynczej dawce dziennej; inny pacjent nadal przyjmował liraglutyd w skojarzeniu z metforminą przez następne 52 tygodnie. W tym okresie grupa terapeutyczna, która oprócz leczenia liraglutydem z metforminą otrzymywała pojedynczą codzienną iniekcję Levemir ® FlexPen ®, wykazała dalszy spadek HbA1s od poziomu wyjściowego 7,6% do 7,1% na koniec okresu 52 tygodni, przy braku epizodów ciężkiej hipoglikemii. Dodając dawkę Levemir ® FlexPen ® do terapii liraglutydem, ta ostatnia zachowała przewagę nad statystycznie istotną utratą masy ciała u pacjentów (patrz Tabela 2).

Tabela 2. Dane z badań klinicznych - leczenie preparatem Levemir ®, przepisanym dodatkowo do połączonego schematu liraglutydu z metforminą

Wyniki badań klinicznych oceniających schemat leczenia insuliną opartą na podstawie / bolusie wskazują na porównywalną częstość występowania hipoglikemii jako całości podczas leczenia preparatem Levemir ® FlexPen ® i insuliną izofanową. Analiza rozwoju nocnej hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą typu 1 wykazała znacznie mniejszą częstość nocnej hipoglikemii płuc przy użyciu Levemir ® FlexPen ® (gdy pacjent może wyeliminować stan hipoglikemii i gdy hipoglikemia jest potwierdzona przez pomiar stężenia glukozy we krwi włośniczkowej poniżej 2,8 mmol / l lub wynik pomiaru stężenia glukozy w osoczu krwi poniżej 3,1 mmol / l), w porównaniu z tym przy stosowaniu insuliny izofanowej; jednocześnie nie było różnic w częstości występowania epizodów płucnych w nocnej hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2 między dwoma badanymi lekami.

Profil glikemii w nocy jest bardziej płaski i nawet w przypadku Levemir ® FlexPen ® w porównaniu z insuliną izofanową, co znajduje odzwierciedlenie w niższym ryzyku rozwoju nocnej hipoglikemii.

Podczas stosowania leku Levemir ® FlexPen ® obserwowano wytwarzanie przeciwciał. Jednak ten fakt nie wpływa na kontrolę glikemii.

W randomizowanym kontrolowanym badaniu klinicznym z udziałem 310 kobiet w ciąży z cukrzycą typu 1 oceniono skuteczność i bezpieczeństwo leku Levemir ® FlexPen ® w schemacie leczenia podstawowego / bolusa (152 pacjentów) w porównaniu z insuliną izofanową (158 pacjentów). połączenie z insuliną aspart, stosowaną jako insulina prandialna.

Wyniki badania wykazały, że u pacjentów leczonych preparatem Levemir ® FlexPen ® zaobserwowano podobny spadek HbA w porównaniu z grupą otrzymującą izofan-insulinę1s w 36 tygodniu ciąży. Grupa pacjentów leczonych lekiem Levemir ® FlexPen ® oraz grupa leczona insuliną izofanową przez cały okres ciąży wykazywały podobieństwo całkowitego profilu HbA1s.

Poziom docelowy HbA1s ≤6% w 24. i 36. tygodniu ciąży osiągnięto u 41% pacjentów w grupie leczonej Levemir® FlexPen® iu 32% pacjentów w grupie leczonej izofanem i insuliną.

Stężenie glukozy na czczo w okresach ciąży 24 i 36 tygodni było statystycznie znamiennie niższe w grupie kobiet, które przyjmowały Levemir ® FlexPen ® w porównaniu z grupą leczoną insulinoterapią izofanową.

Podczas całego okresu ciąży nie było statystycznie istotnych różnic między pacjentami, którzy otrzymywali Levemir ® FlexPen ® i insulinę izofanową w częstości występowania epizodów hipoglikemii.

Obie grupy kobiet w ciąży leczonych preparatem Levemir ® FlexPen ® i insuliną izofanową wykazały podobne wyniki w częstości występowania działań niepożądanych podczas całego okresu ciąży; jednak stwierdzono, że w kategoriach ilościowych częstość występowania ciężkich zdarzeń niepożądanych u pacjentów w całym okresie ciąży (61 (40%) w porównaniu z 49 (31%)), u dzieci w okresie rozwoju wewnątrzmacicznego i po urodzeniu (36 (24%) w porównaniu z 32 (20%)) był wyższy w grupie leczonej preparatem Levemir ® FlexPen ® w porównaniu z grupą leczoną izofanem i insuliną.

Liczba urodzonych na żywo dzieci od matek, które zaszły w ciążę po losowym przypisaniu do grup terapeutycznych w celu leczenia jednym z badanych leków, wynosiła 50 (83%) w grupie leczonej Levemir ® FlexPen ® i 55 (89%) w grupie leczonej izofanem - insulina.

Liczba dzieci urodzonych z wadami wrodzonymi wynosiła 4 (5%) w grupie leczonej Levemir ® FlexPen ® i 11 (7%) w grupie leczonej izofanem i insuliną. Spośród tych poważnych wad wrodzonych stwierdzono u 3 (4%) dzieci w grupie leczonej Levemir ® FlexPen ® i 3 (2%) w grupie leczonej izofanem i insuliną.

Dzieci i nastolatki

Skuteczność i bezpieczeństwo leku Levemir ® FlexPen ® u dzieci badano w dwóch kontrolowanych badaniach klinicznych trwających 12 miesięcy z udziałem młodzieży i dzieci w wieku powyżej 2 lat cierpiących na cukrzycę typu 1 (łącznie 694 pacjentów); Jedno z tych badań obejmowało łącznie 82 dzieci z cukrzycą typu 1 w grupie wiekowej od 2 do 5 lat. Wyniki tych badań wykazały, że kontrola glikemii (HbA1s) na tle leczenia preparatem Levemir ® FlexPen ® był porównywalny z tym w leczeniu insuliną izofanową, podawany w terapii podstawowej / bolusowej. Ponadto podczas leczenia preparatem Levemir ® odnotowano mniejsze ryzyko wystąpienia nocnej hipoglikemii (w oparciu o stężenia glukozy w osoczu zmierzone przez pacjentów niezależnie) oraz brak przyrostu masy ciała (odchylenie standardowe masy ciała skorygowane w zależności od płci i wieku pacjenta) FlexPen ® w porównaniu z insuliną izofanową.

Jedno z badań klinicznych przedłużono o kolejne 12 miesięcy (uzyskano łącznie 24 miesiące danych klinicznych) w celu uzyskania bardziej kompletnej bazy danych do oceny powstawania przeciwciał u pacjentów na tle długotrwałego leczenia preparatem Levemir ® FlexPen ®.

Wyniki uzyskane podczas badania wskazują, że podczas pierwszego roku leczenia podczas przyjmowania leku Levemir ® FlexPen ® wystąpił wzrost miana przeciwciał na insulinę detemir; jednak pod koniec drugiego roku leczenia miano przeciwciał przeciwko lekowi Levemir® FlexPen® zmniejszyło się u pacjentów do poziomu nieco wyższego niż wartość wyjściowa w momencie rozpoczęcia leczenia preparatem Levemir® FlexPen®. Udowodniono zatem, że tworzenie się przeciwciał u pacjentów z cukrzycą na tle leczenia preparatem Levemir ® FlexPen ® nie wpływa niekorzystnie na poziom kontroli glikemii i dawkę insuliny dosemiru.

Gdy podawanie s / c, stężenia w surowicy były proporcjonalne do podanej dawki (Cmax, stopień absorpcji).

Cmax osiąga się po 6-8 godzinach po wstrzyknięciu. Z podawaniem C dwa razy dzienniess osiąga się po 2-3 wstrzyknięciach. Wewnątrzosobnicza zmienność absorpcji jest niższa dla Levemir ® FlexPen ® w porównaniu z innymi podstawowymi preparatami insuliny.

Średni Vd insulina detemir (około 0,1 l / kg) wskazuje, że większość insuliny detemir krąży we krwi.

Badania wiązania białek in vitro i in vivo nie wykazują istotnych klinicznie interakcji między insuliną detemir a kwasami tłuszczowymi lub innymi lekami wiążącymi się z białkami.

Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych między liraglutydem a Levemir ® FlexPen ® w stanie równowagi, z jednoczesnym podawaniem pacjentom z cukrzycą typu 2 za pomocą Levemir ® FlexPen ® w pojedynczej dawce 0,5 U / kg i liraglutydu 1,8 mg.

Inaktywacja insuliny detemir jest podobna jak w przypadku preparatów ludzkiej insuliny; wszystkie utworzone metabolity są nieaktywne.

Terminal T1/2 po wstrzyknięciu s / c zależy od stopnia absorpcji z tkanki podskórnej i wynosi 5-7 godzin, w zależności od dawki.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic między płciami w farmakokinetyce Levemir ® FlexPen ®.

Właściwości farmakokinetyczne Levemir ® FlexPen ® badano u dzieci (w wieku 6-12 lat) i młodzieży (w wieku 13-17 lat) i porównywano z właściwościami farmakokinetycznymi u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 1. Nie zidentyfikowano różnic.

Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic w farmakokinetyce produktu Levemir ® FlexPen ® między pacjentami w podeszłym wieku i młodymi oraz między pacjentami z zaburzeniami czynności nerek i wątroby a zdrowymi pacjentami.

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa

Badania in vitro na ludzkiej linii komórkowej, w tym badania wiązania receptorów insuliny i IGF-1 (insulinopodobny czynnik wzrostu), wykazały, że insulina detemir ma niskie powinowactwo do obu receptorów i ma niewielki wpływ na wzrost komórek w porównaniu z insuliną ludzką.

Dane przedkliniczne oparte na konwencjonalnych badaniach bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego, toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze, nie wykazały żadnego zagrożenia dla ludzi.

Dawka Levemir ® FlexPen ® powinna być dostosowywana indywidualnie w każdym konkretnym przypadku, w zależności od potrzeb pacjenta.

Na podstawie wyników badań poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dostosowywania dawki:

Levemir FlexPen i Penfil - instrukcje użytkowania, analogi, recenzje

Levemir jest lekiem hipoglikemicznym, który ma identyczną strukturę chemiczną i działanie jak insulina ludzka. Ten lek należy do grupy ludzkiej rekombinowanej insuliny długo działającej.

Levemir FlexPen to wyjątkowy długopis insulinowy z dozownikiem. Dzięki niej insulina może być podawana od 1 U do 60 U. Regulacja dawki jest dostępna w urządzeniu.

Na półkach aptek znajdziesz Levemere Penfill i Levemere Flekspen. Jak się od siebie różnią? Cała kompozycja i dawka, droga podawania jest dokładnie taka sama. Różnica przedstawicieli jest w formie wydania. Levemir Penfill to wymienny wkład do długopisów wielokrotnego użytku. A Levemir Flekspen to jednorazowy długopis ze zintegrowanym wkładem.

Skład

Głównym składnikiem aktywnym leku jest insulina detemir. Jest to rekombinowana insulina ludzka, która jest syntetyzowana przy użyciu kodu genetycznego szczepu bakteryjnego Saccharomyces cerevisiae. Dawka substancji czynnej w 1 ml roztworu wynosi 100 U lub 14,2 mg. Jednocześnie 1 U rekombinowanej insuliny Levemir odpowiada 1 U insuliny ludzkiej.

Dodatkowe komponenty mają dodatkowy efekt. Każdy komponent jest odpowiedzialny za pewne funkcje. Stabilizują strukturę roztworu, nadają lekowi specjalne wskaźniki jakości, wydłużają okres przechowywania i czas użycia.

Substancje te pomagają również w normalizacji i poprawie farmakokinetyki i farmakodynamiki głównego składnika aktywnego: poprawiają biodostępność, perfuzję tkanek, zmniejszają wiązanie z białkami krwi, kontrolują metabolizm i inne drogi eliminacji.

Roztwór leku zawiera następujące dodatkowe substancje:

  • Glicerol - 16 mg;
  • Metakrezol - 2,06 mg;
  • Octan cynku - 65,4 mcg;
  • Fenol - 1,8 mg;
  • Chlorek sodu - 1,17 mg;
  • Kwas solny - q.s.;
  • Dihydrat fosforanu wodoru - 0,89 mg;
  • Woda do wstrzykiwań - do 1 ml.

Farmakodynamika

Insulina Levemir jest analogiem insuliny ludzkiej o długotrwałym działaniu z płaskim profilem. Efekt typu opóźnionego wynika z wysokiego niezależnego efektu asocjacyjnego cząsteczek leku.

Wiążą się także bardziej z białkami w strefie łańcucha bocznego. Wszystko to dzieje się w miejscu wstrzyknięcia, więc insulina detemir wchodzi do krwiobiegu wolniej. A tkanki docelowe otrzymują wymaganą dawkę później w stosunku do innej insuliny. Te mechanizmy działania mają łączny wpływ na dystrybucję leku, co zapewnia bardziej akceptowalny profil wchłaniania i metabolizmu.

Średnia zalecana dawka 0,2-0,4 U / kg osiąga połowę maksymalnej wydajności po 3 godzinach. W niektórych przypadkach okres ten może zostać opóźniony do 14 godzin.

W związku z farmakodynamiką i farmakokinetyką preparatów Levemir, początkowa dawka insuliny może być podawana 1-2 razy dziennie. Średni czas działania wynosi 24 godziny.

Farmakokinetyka

Lek osiąga maksymalne stężenie we krwi w ciągu 6-8 godzin po podaniu. Stałe stężenie leku osiąga się przez podwójne wstrzyknięcie na dzień i jest stabilne po 3 wstrzyknięciach. W przeciwieństwie do innych insulin podstawowych, zmienność nasiąkliwości i dystrybucji zależy w niewielkim stopniu od indywidualnych cech. Również nie zależy od rasy i płci.

Badania wskazują, że insulina Levemir praktycznie nie wiąże się z białkami, a większość leku krąży w osoczu krwi (stężenie w średniej dawce terapeutycznej osiąga 0,1 l / kg). Insulina jest metabolizowana w wątrobie z eliminacją nieaktywnych metabolitów.

Okres półtrwania jest określony przez zależność od czasu wchłaniania do krwiobiegu po podaniu podskórnym. Przybliżony okres półtrwania dawki zależnej wynosi 6-7 godzin.

Wskazania i przeciwwskazania

Przeciwwskazaniami do stosowania leku jest obecność indywidualnej nietolerancji na główny składnik aktywny i składniki pomocnicze. Ponadto odbiór jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak badań klinicznych w tej grupie pacjentów.

Instrukcje użytkowania

Długo działająca insulina Levemir jest przyjmowana 1 lub 2 razy na dobę jako podstawowa terapia bolusowa. Przy której z dawek najlepiej podawać wieczorem przed snem lub podczas kolacji. To profilaktycznie zapobiega występowaniu nocnej hipoglikemii.

Dawki dobierane są przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta. Dawkowanie i częstość podawania zależą od aktywności fizycznej danej osoby, zasad dietetycznych, poziomu glukozy, ciężkości choroby i codziennego trybu leczenia pacjenta. W jakiej podstawowej terapii nie można wybrać jednorazowo. Wszelkie wahania powyższych punktów należy zgłaszać lekarzowi, a całą dawkę dobową należy ponownie obliczyć na nowo.

Również leczenie farmakologiczne zmienia się wraz z rozwojem jakiejkolwiek współistniejącej choroby lub konieczności interwencji chirurgicznej.

Levemir może być stosowany w monoterapii, a także w połączeniu z wprowadzeniem krótkiej insuliny lub tabletek doustnych leków hipoglikemicznych. Istnieje kompleksowe leczenie, preferencyjna wielokrotność odbioru 1 raz. Dawka podstawowa wynosi 10 U lub 0,1 - 0,2 U / kg.

Czas podawania w ciągu dnia jest określony przez pacjenta, ponieważ jest dla niego wygodny. Ale każdego dnia musisz nakłuć lek dokładnie w tym samym czasie.

Levemir podaje się tylko podskórnie. Inne drogi podawania mogą powodować złośliwe powikłania, takie jak ciężka hipoglikemia. Nie można go podawać dożylnie i należy unikać wstrzyknięć domięśniowych. Leku nie można stosować w pompach insulinowych.

Levemir Flekspen pomaga prawidłowo wprowadzić lek do podskórnej tkanki tłuszczowej. Ponieważ długość igły jest specjalnie dobrana pod względem rozmiaru. Każde wstrzyknięcie należy podawać w nowym miejscu, aby uniknąć rozwoju lipodystrofii. Jeśli lek jest wstrzykiwany w obszarze jednej strefy, nie można nakłuć leku w tym samym miejscu.

Zalecane obszary do podawania podskórnego:

  1. Udo;
  2. Ramię;
  3. Pośladki;
  4. Przednia ściana brzucha;
  5. Obszar mięśnia naramiennego.

Właściwe użycie pióra Levemir

Przed zakupem produktu musisz zapewnić integralność wkładu i gumowego tłoka. Widoczna część tłoka nie może wystawać poza szeroką część białej linii kodującej. W przeciwnym razie posłuży to jako powód do zwrotu towaru do dostawcy.

Przed wstrzyknięciem należy sprawdzić Levemir Flekspen i upewnić się, że działa, przygotowując pióro do działania:

  1. Spójrz na gumowy tłok;
  2. Sprawdź integralność wkładu;
  3. Sprawdź nazwę leku i upewnij się, że wybór insuliny jest prawidłowy;
  4. Za każdym razem za pomocą nowej igły wstrzyknąć dawkę, aby zapobiec zakażeniu rany.

Uchwyt nie może być używany, gdy:

  • W przypadku daty ważności lub zamrożenia leku;
  • Naruszenie integralności wkładu lub obsługa wydajności;
  • Jeśli rozwiązanie zmieniło się z przejrzystego na mętne;
  • Indywidualna nietolerancja na składniki;
  • Z niskim poziomem glukozy we krwi.

Po użyciu wkładu nie można go naładować insuliną. Ponadto, jako środek zapobiegawczy, konieczne jest noszenie zapasowego systemu administracyjnego w celu uniknięcia pominięcia leku z powodu nieprawidłowego działania głównego systemu. W przypadku kompleksowej terapii kilkoma insulinami konieczne jest, aby każdy miał oddzielny system wykluczający mieszanie substancji czynnych.

Instrukcje krok po kroku dla Levemira Flekspena

Z igłą należy obchodzić się ze szczególną ostrożnością i monitorować, czy nie jest zgięta lub matowa. Unikaj zakładania wewnętrznej czapki na igłę. Spowoduje to niepotrzebne przebicia.

  1. Wyjmij specjalną końcówkę z pióra;
  2. Weź jednorazową igłę i delikatnie zdejmij folię ochronną z igły, przykręcając ją do wstrzykiwacza;
  3. Igła ma dużą ochronną nasadkę zewnętrzną, którą należy wyjąć i przechowywać;
  4. Następnie usuń wewnętrzną cienką nasadkę ochronną z igły, którą należy wyrzucić;
  5. Sprawdź przepływ insuliny. Jest to niezbędna procedura, ponieważ często nawet prawidłowe użycie uchwytu nie wyklucza możliwego pęcherzyka powietrza. Aby uniemożliwić mu dostanie się do podskórnej tkanki tłuszczowej, należy umieścić 2 U na tarczy za pomocą pokrętła nastawiania dawki;
  6. Obróć pióro tak, aby igła była skierowana w górę. Wybij wkład palcem, aby wszystkie pęcherzyki powietrza zebrały się w jeden duży przed igłą;
  7. Kontynuując trzymanie uchwytu w tej pozycji, musisz naciskać przycisk start, aż się zatrzyma, tak aby pokrętło nastawiania dawki pokazało 0 U. Zazwyczaj kropla roztworu powinna pojawić się na igle. W przeciwnym razie, jeśli tak się nie stanie, musisz wziąć nową igłę i powtórzyć powyższe kroki. Wielość prób nie powinna przekraczać 6 razy. Jeśli wszystkie próby się nie powiodą, pióro jest wadliwe i można go usunąć;
  8. Teraz musisz zainstalować niezbędną dawkę terapeutyczną. W tym przypadku selektor musi koniecznie pokazywać 0. Następnie ustaw żądaną dawkę za pomocą selektora. Może obracać się w dowolnym kierunku. Podczas regulacji należy bardzo ostrożnie obchodzić się z wybierakiem, aby przypadkowo nie dotknąć przycisku Start i nie wylać insuliny. Zaleta pióra Levemir FlexPen polega również na tym, że niemożliwe jest ustalenie dawki leku przekraczającej rzeczywistą obecność jednostek insuliny we wkładzie;
  9. Wprowadzić igłę pod skórę za pomocą znanej techniki. Po włożeniu igły do ​​podskórnej tkanki tłuszczowej należy nacisnąć przycisk spustu do końca. I utrzymuj go w tej pozycji, aż wskaźnik dawki pokaże 0. W przypadku naciśnięcia lub obrócenia selektora podczas wstrzykiwania, lek pozostanie w uchwycie, więc musisz uważnie monitorować palce;
  10. Pociągnij igłę do tej samej trajektorii ruchu, jak wprowadzono. Przycisk Start jest wciśnięty przez cały czas, aby zakończyć określoną dawkę;
  11. Za pomocą zewnętrznej dużej nasadki odkręcić igłę i wyrzucić ją bez wyjmowania.

Nie przechowywać długopisu strzykawki z igłą, ponieważ wiąże się to z wyciekiem płynu i uszkodzeniem produktu. Bardzo ostrożnie należy przechowywać i czyścić pióro strzykawki. Wszelkie uderzenia lub upadki mogą uszkodzić wkład.

Efekty uboczne

Specyficzne działania niepożądane wynikające ze stosowania długo działającej insuliny Levemir występują u około 12% pacjentów. Połowa przypadków wszystkich możliwych reakcji to hipoglikemia.

Podawanie podskórne charakteryzuje się także miejscowymi działaniami niepożądanymi. Są one częściej wyrażane przez wprowadzenie rekombinowanej insuliny w porównaniu z ludzką. Mogą objawiać się miejscowym bólem, zaczerwienieniem, obrzękiem, zasinieniem, świądem i stanem zapalnym.

Reakcje mają zwykle charakter przejściowy i zależą od indywidualnych cech pacjenta. Działania niepożądane powinny ustąpić w ciągu kilku tygodni po przedłużonym leczeniu.

Wśród ogólnych specyficznych reakcji można zaobserwować obrzęk i upośledzenie refrakcji. Charakteryzuje się także pogorszeniem na tle zaostrzenia powikłań cukrzycy: ostrej bolesnej neuropatii i retinopatii cukrzycowej. Wynika to z początku kontroli glikemii i stałego utrzymywania normalnego poziomu glukozy.

Niespecyficzne reakcje niepożądane obejmują objawy, które są wspólne dla większości leków. Są one z natury indywidualne i zależą od charakterystyki reakcji organizmu na spożycie składnika aktywnego i ogólnie dodatkowych składników.

Obejmują one:

  • Zaburzenia układu nerwowego: drętwienie kończyn, parestezje, zwiększona wrażliwość na ból, zaostrzenie neuropatii, zaburzenia refrakcji i wzroku;
  • Problemy z metabolizmem węglowodanów: hipoglikemia;
  • Reakcja odpowiedzi immunologicznej: świąd, reakcja immunologiczna za pośrednictwem reakcji, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny;
  • Inne: obrzęk obwodowy, lipodystrofia.

Przedawkowanie

Dokładna dawka powodująca charakterystyczny obraz kliniczny nie istnieje. Ponieważ zależy to od ciężkości pacjenta, w zależności od insuliny i jakości żywienia pacjenta.

Typowe objawy hipoglikemii:

  • Suche usta;
  • Pragnienie;
  • Zawroty głowy;
  • Zimny ​​lepki pot;
  • Leci przed twoimi oczami;
  • Szum w uszach;
  • Nudności;
  • Ślepota w różnym stopniu.

Ze względu na czas trwania leku hipoglikemia występuje płynnie, najczęściej w nocy lub wieczorem.

Gdy łagodny pacjent z hipoglikemią poradzi sobie z tym problemem. W tym celu należy pobrać roztwór glukozy, cukier lub inny produkt bogaty w szybkie węglowodany. W związku z niską sterowalnością procesu, osobom z cukrzycą typu zależnego od insuliny zaleca się noszenie ze sobą słodyczy.

Jeśli stan jest ciężki i towarzyszy mu zmętnienie świadomości, konieczne jest pilne rozpoczęcie leczenia farmakologicznego. W przypadku pierwszej pomocy należy podać antagonistę insuliny - glukagon w objętości 0,5 - 1 mg domięśniowo lub podskórnie.

Jeśli taki lek nie jest dostępny, można wprowadzić jak najszybciej inne środki hormonalne - naturalnych antagonistów insuliny. W tym celu można stosować glikokortykosteroidy, katecholaminy, hormony tyreotropowe lub somatotropinę.

Jako terapia wspomagająca i detoksykacyjna konieczne jest rozpoczęcie dożylnego kroplówki dekstrozy (glukozy). Po normalizacji świadomości przyjmuj pokarmy bogate w szybkie i wolne węglowodany.

Warunki przechowywania

Lek przechowywany w lodówce w temperaturze 2-8 stopni. Miejsce nie powinno znajdować się w pobliżu zamrażarki. Zamrażanie leku jest przeciwwskazane.

Otwarte wkłady są przechowywane w takich samych warunkach jak długopisy jednorazowe. Nie można ich przechowywać w lodówce ani zamrażać. Używana kaseta lub długopis do przechowywania w temperaturze do 30 stopni. Maksymalny okres trwałości wynosi 6 tygodni od otwarcia.

Konieczne jest przechowywanie leku w ciemnym miejscu, chronionym przed światłem słonecznym i nadmiernym światłem. Jeśli zapewnienie takich warunków jest niemożliwe, należy przechowywać je w opakowaniach ochronnych, w których zakupiono insulinę.

Optymalny okres trwałości leku wynosi 2,5 roku. W dniu ważności podanym na opakowaniu zabronione jest używanie.

Analogi

Levemir FlexPen i Penfil są produkowane przez firmę farmaceutyczną Novo Nordisk z siedzibą w Danii. W Rosji cena naboju i pióra jest prawie taka sama i waha się między 1900 a 3100 rubli. Średnia cena aptek w Rosji wynosi 2660 rubli.

Levemir nie jest jedyną firmą reprezentatywną dla długo działającej rekombinowanej insuliny. Istnieją analogi leku, ale w naszym kraju nie ma ich zbyt wiele:

  1. Lantus;
  2. Lantus Opitet;
  3. Lantus Solostar;
  4. Aylar;
  5. Monodar Ultlong;
  6. Tooleo Solostar;
  7. Tresiba Flekstach.

Każdy przedstawiciel ma swoje zalety i wady. Wybór leku jest zawsze pozostawiony pacjentowi i lekarzowi, ponieważ na tę decyzję wpływa wiele czynników.