Insuman Bazal GT

Diabetycy, nie karmią aptek, korzystają z tego taniego odpowiednika czasów ZSRR

Instrukcje użytkowania

Nazwa międzynarodowa

Przynależność do grupy

Opis substancji czynnej (INN)

Forma dawkowania

Działanie farmakologiczne

Czas trwania leczenia insuliną. Zmniejsza stężenie glukozy we krwi, zwiększa jej wchłanianie przez tkanki, zwiększa lipogenezę i glikogenogenezę, syntezę białek, zmniejsza szybkość produkcji glukozy przez wątrobę.

Współdziała ze specyficznym receptorem w zewnętrznej błonie komórek i tworzy kompleks receptora insuliny. Poprzez aktywację syntezy cAMP (w komórkach tłuszczowych i komórkach wątroby) lub bezpośrednio penetrując komórkę (mięśnie), kompleks insulina-receptor stymuluje procesy wewnątrzkomórkowe, w tym synteza wielu kluczowych enzymów (heksokinaza, kinaza pirogronianowa, syntetaza glikogenu itp.). Zmniejszenie stężenia glukozy we krwi jest spowodowane wzrostem jej transportu wewnątrzkomórkowego, zwiększoną absorpcją i absorpcją przez tkanki, stymulacją lipogenezy, glikogenogenezą, syntezą białek, zmniejszeniem szybkości wytwarzania glukozy przez wątrobę (zmniejszeniem rozkładu glikogenu), itd.

Po wstrzyknięciu s / c efekt występuje po 1-2 h. Maksymalny efekt - od 2 do 12 godzin, czas działania - 18-24 godziny, w zależności od składu insuliny i dawki, odzwierciedla znaczące odchylenia między- i wewnątrzosobnicze.

Wskazania

Cukrzyca typu 1.

Cukrzyca typu 2; etap oporności na doustne leki hipoglikemiczne, częściowa oporność na doustne leki hipoglikemiczne (terapia skojarzona); choroby współistniejące, interwencje chirurgiczne (leczenie jedno- lub kombinowane), cukrzyca w czasie ciąży (z nieskutecznością terapii dietetycznej).

Przeciwwskazania

Efekty uboczne

Reakcje alergiczne (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, duszność, zmniejszenie ciśnienia krwi);

hipoglikemia (bladość skóry, zwiększone pocenie się, pocenie się, kołatanie serca, drżenie, głód, pobudzenie, niepokój, parestezje w jamie ustnej, ból głowy, senność, bezsenność, strach, nastrój depresyjny, drażliwość, nietypowe zachowanie, brak pewności siebie, zaburzenia mowy i wzrok), śpiączka hipoglikemiczna;

hiperglikemia i kwasica cukrzycowa (przy niskich dawkach, pomijanie wstrzyknięcia, nieprzestrzeganie diety, gorączka i zakażenia): senność, pragnienie, utrata apetytu, zaczerwienienie twarzy);

naruszenie świadomości (aż do rozwoju stanu przed śpiączką i śpiączką);

przemijające zaburzenia widzenia (zwykle na początku terapii);

immunologiczne reakcje krzyżowe z ludzką insuliną; wzrost miana przeciwciał przeciw insulinie, a następnie zwiększenie glikemii;

przekrwienie, świąd i lipodystrofia (zanik lub przerost tłuszczu podskórnego) w miejscu wstrzyknięcia.

Na początku leczenia - obrzęk i upośledzenie refrakcji (są tymczasowe i mają miejsce przy kontynuacji leczenia).

Zastosowanie i dozowanie

Specjalne instrukcje

Przed pobraniem insuliny z fiolki konieczne jest sprawdzenie przezroczystości roztworu. Jeśli pojawią się ciała obce, substancja staje się mętna lub wytrąca się na szkle fiolki, nie można użyć roztworu preparatu.

Temperatura insuliny powinna być w temperaturze pokojowej.

Dawkę insuliny należy dostosować w przypadku chorób zakaźnych, z naruszeniem czynności tarczycy, choroby Addisona, niedoczynności przysadki, przewlekłej niewydolności nerek i cukrzycy u osób powyżej 65 roku życia.

Przyczynami hipoglikemii mogą być: przedawkowanie insuliny, wymiana leku, pominięcie posiłków, wymioty, biegunka, stres fizyczny; choroby, które zmniejszają zapotrzebowanie na insulinę (zaawansowane choroby nerek i wątroby, a także niedoczynność kory nadnerczy, przysadki mózgowej lub tarczycy), zmiana miejsca wstrzyknięcia (na przykład skóry brzucha, barku, uda), a także interakcja z innymi lekami. Być może spadek stężenia glukozy we krwi podczas przenoszenia pacjenta z insuliny zwierzęcej na insulinę ludzką. Przeniesienie pacjenta na insulinę osoby musi być zawsze uzasadnione medycznie i przeprowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza.

Tendencja do rozwoju hipoglikemii może upośledzać zdolność pacjentów do aktywnego uczestnictwa w ruchu, a także do utrzymania maszyn i mechanizmów.

Pacjenci z cukrzycą mogą samodzielnie powstrzymać lekką hipoglikemię, przyjmując cukier lub pokarm o wysokiej zawartości węglowodanów (zaleca się zawsze mieć przy sobie co najmniej 20 gramów cukru). Konieczne jest poinformowanie lekarza prowadzącego o odroczonej hipoglikemii w celu podjęcia decyzji o poprawieniu leczenia. Podczas ciąży należy wziąć pod uwagę zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę (I trymestr) lub zwiększyć (II-III trymestry). Podczas porodu i bezpośrednio po nim zapotrzebowanie na insulinę może dramatycznie się zmniejszyć. Podczas laktacji codzienna obserwacja jest konieczna przez kilka miesięcy (aż do ustabilizowania się zapotrzebowania na insulinę).

Interakcja

Farmaceutyczny niezgodny z roztworami innych leków.

Działanie hipoglikemiczne amplifikacji sulfonamidy (w tym doustnych leków hipoglikemicznych, sulfonoamidy), inhibitory MAO (w tym furazolidon, prokarbazyna, selegilina), inhibitory anhydrazy węglanowej, inhibitory ACE, niesteroidowe leki przeciwzapalne (obejmujące salicylany), steroidy anaboliczne (w tym, stanozolol, oxandrolonu methandrostenolone), androgenów, bromokryptynę, tetracykliny, klofibrat, ketokonazol, mebendazol, teofilina, cyklofosfamid, fenfluramina, preparaty Li +, pirydoksyna, chinidyna, chinina, chlorochinę etanolu.

Hipoglikemiczne działanie glukagonu blokery epinefryny, receptorów histaminowych H1.

Beta-adrenolityki, rezerpina, oktreotyd, pentamidyna mogą zarówno wzmacniać, jak i osłabiać hipoglikemiczne działanie insuliny.

Diabetolog: „Aby ustabilizować poziom cukru we krwi”.

Analogi leków Insuman Bazal GT

Diabetycy, nie karmią aptek, korzystają z tego taniego odpowiednika czasów ZSRR

Aktywny składnik

Analogi

Diabetolog: „Aby ustabilizować poziom cukru we krwi”.

Dlaczego chciwe apteki bardziej skutecznie ukrywają narzędzie Exoderil 39 razy? Okazało się, że jest sowiecka.

Nawet najbardziej martwa wątroba jest oczyszczana tym lekiem!

Nazwa międzynarodowa

Przynależność do grupy

Forma dawkowania

Działanie farmakologiczne

Czas trwania leczenia insuliną. Zmniejsza stężenie glukozy we krwi, zwiększa jej wchłanianie przez tkanki, zwiększa lipogenezę i glikogenogenezę, syntezę białek, zmniejsza szybkość produkcji glukozy przez wątrobę.

Współdziała ze specyficznym receptorem w zewnętrznej błonie komórek i tworzy kompleks receptora insuliny. Poprzez aktywację syntezy cAMP (w komórkach tłuszczowych i komórkach wątroby) lub bezpośrednio penetrując komórkę (mięśnie), kompleks insulina-receptor stymuluje procesy wewnątrzkomórkowe, w tym synteza wielu kluczowych enzymów (heksokinaza, kinaza pirogronianowa, syntetaza glikogenu itp.). Zmniejszenie stężenia glukozy we krwi jest spowodowane wzrostem jej transportu wewnątrzkomórkowego, zwiększoną absorpcją i absorpcją przez tkanki, stymulacją lipogenezy, glikogenogenezą, syntezą białek, zmniejszeniem szybkości wytwarzania glukozy przez wątrobę (zmniejszeniem rozkładu glikogenu), itd.

Po wstrzyknięciu s / c efekt występuje po 1-2 h. Maksymalny efekt - od 2 do 12 godzin, czas działania - 18-24 godziny, w zależności od składu insuliny i dawki, odzwierciedla znaczące odchylenia między- i wewnątrzosobnicze.

Wskazania

Cukrzyca typu 1.

Cukrzyca typu 2; etap oporności na doustne leki hipoglikemiczne, częściowa oporność na doustne leki hipoglikemiczne (terapia skojarzona); choroby współistniejące, interwencje chirurgiczne (leczenie jedno- lub kombinowane), cukrzyca w czasie ciąży (z nieskutecznością terapii dietetycznej).

Przeciwwskazania

Efekty uboczne

Reakcje alergiczne (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, duszność, zmniejszenie ciśnienia krwi);

hipoglikemia (bladość skóry, zwiększone pocenie się, pocenie się, kołatanie serca, drżenie, głód, pobudzenie, niepokój, parestezje w jamie ustnej, ból głowy, senność, bezsenność, strach, nastrój depresyjny, drażliwość, nietypowe zachowanie, brak pewności siebie, zaburzenia mowy i wzrok), śpiączka hipoglikemiczna;

hiperglikemia i kwasica cukrzycowa (przy niskich dawkach, pomijanie wstrzyknięcia, nieprzestrzeganie diety, gorączka i zakażenia): senność, pragnienie, utrata apetytu, zaczerwienienie twarzy);

naruszenie świadomości (aż do rozwoju stanu przed śpiączką i śpiączką);

przemijające zaburzenia widzenia (zwykle na początku terapii);

immunologiczne reakcje krzyżowe z ludzką insuliną; wzrost miana przeciwciał przeciw insulinie, a następnie zwiększenie glikemii;

przekrwienie, świąd i lipodystrofia (zanik lub przerost tłuszczu podskórnego) w miejscu wstrzyknięcia.

Na początku leczenia - obrzęk i upośledzenie refrakcji (są tymczasowe i mają miejsce przy kontynuacji leczenia).

Zastosowanie i dozowanie

Specjalne instrukcje

Przed pobraniem insuliny z fiolki konieczne jest sprawdzenie przezroczystości roztworu. Jeśli pojawią się ciała obce, substancja staje się mętna lub wytrąca się na szkle fiolki, nie można użyć roztworu preparatu.

Temperatura insuliny powinna być w temperaturze pokojowej.

Dawkę insuliny należy dostosować w przypadku chorób zakaźnych, z naruszeniem czynności tarczycy, choroby Addisona, niedoczynności przysadki, przewlekłej niewydolności nerek i cukrzycy u osób powyżej 65 roku życia.

Przyczynami hipoglikemii mogą być: przedawkowanie insuliny, wymiana leku, pominięcie posiłków, wymioty, biegunka, stres fizyczny; choroby, które zmniejszają zapotrzebowanie na insulinę (zaawansowane choroby nerek i wątroby, a także niedoczynność kory nadnerczy, przysadki mózgowej lub tarczycy), zmiana miejsca wstrzyknięcia (na przykład skóry brzucha, barku, uda), a także interakcja z innymi lekami. Być może spadek stężenia glukozy we krwi podczas przenoszenia pacjenta z insuliny zwierzęcej na insulinę ludzką. Przeniesienie pacjenta na insulinę osoby musi być zawsze uzasadnione medycznie i przeprowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza.

Tendencja do rozwoju hipoglikemii może upośledzać zdolność pacjentów do aktywnego uczestnictwa w ruchu, a także do utrzymania maszyn i mechanizmów.

Pacjenci z cukrzycą mogą samodzielnie powstrzymać lekką hipoglikemię, przyjmując cukier lub pokarm o wysokiej zawartości węglowodanów (zaleca się zawsze mieć przy sobie co najmniej 20 gramów cukru). Konieczne jest poinformowanie lekarza prowadzącego o odroczonej hipoglikemii w celu podjęcia decyzji o poprawieniu leczenia. Podczas ciąży należy wziąć pod uwagę zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę (I trymestr) lub zwiększyć (II-III trymestry). Podczas porodu i bezpośrednio po nim zapotrzebowanie na insulinę może dramatycznie się zmniejszyć. Podczas laktacji codzienna obserwacja jest konieczna przez kilka miesięcy (aż do ustabilizowania się zapotrzebowania na insulinę).

Interakcja

Farmaceutyczny niezgodny z roztworami innych leków.

Działanie hipoglikemiczne amplifikacji sulfonamidy (w tym doustnych leków hipoglikemicznych, sulfonoamidy), inhibitory MAO (w tym furazolidon, prokarbazyna, selegilina), inhibitory anhydrazy węglanowej, inhibitory ACE, niesteroidowe leki przeciwzapalne (obejmujące salicylany), steroidy anaboliczne (w tym, stanozolol, oxandrolonu methandrostenolone), androgenów, bromokryptynę, tetracykliny, klofibrat, ketokonazol, mebendazol, teofilina, cyklofosfamid, fenfluramina, preparaty Li +, pirydoksyna, chinidyna, chinina, chlorochinę etanolu.

Hipoglikemiczne działanie glukagonu blokery epinefryny, receptorów histaminowych H1.

Beta-adrenolityki, rezerpina, oktreotyd, pentamidyna mogą zarówno wzmacniać, jak i osłabiać hipoglikemiczne działanie insuliny.

Analogi Insuman Bazal

Ta strona zawiera listę wszystkich analogów Fuser Basal w składzie i wskazaniach. Lista tanich analogów, a także możliwość porównywania cen w aptekach.

  • Najtańszy analog Insuman Basal: Biosulin N
  • Najbardziej popularny analog Insuman Basal: Biosulin N
  • Klasyfikacja ATC: Insulina (człowiek)
  • Składniki aktywne / skład: insulina ludzka

Tanie analogi Insuman Bazal

Obliczając koszt tanich odpowiedników, Insuman Basal wziął pod uwagę minimalną cenę, która została znaleziona w cennikach dostarczanych przez apteki.

Popularne analogi Insuman Bazal

Ta lista analogów leków opiera się na statystykach najbardziej poszukiwanych leków.

Wszystkie analogi Insuman podstawowe

Analogi w składzie i wskazaniach

Wyżej wymieniona lista analogów leków, w których wskazane są substytuty insuliny Insuman, jest najbardziej odpowiednia, ponieważ mają taki sam skład składników aktywnych i są zgodne ze wskazaniami do stosowania

Analogi dotyczące wskazań i sposobu użycia

Różne składy mogą być takie same w zależności od wskazań i sposobu aplikacji.

Jak znaleźć tani odpowiednik drogiej medycyny?

Aby znaleźć niedrogi analog leku, leku generycznego lub synonimu, zalecamy przede wszystkim zwrócenie uwagi na skład, a mianowicie na te same składniki czynne i wskazania do stosowania. Składniki aktywne leku są takie same i będą wskazywać, że lek jest synonimem leku, który jest farmaceutycznie równoważny lub alternatywą farmaceutyczną. Nie należy jednak zapominać o nieaktywnych składnikach podobnych leków, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność. Nie zapomnij o poradach lekarzy, samoleczenie może zaszkodzić Twojemu zdrowiu, dlatego zawsze skonsultuj się z lekarzem przed użyciem jakiegokolwiek leku.

Insuman bazal price

Na poniższych stronach można znaleźć ceny bazylia z siedzibą w Fuji i dowiedzieć się o dostępności w pobliskiej aptece.

  • Cena bazowa Insuman w Rosji
  • Cena bazowa Insuman na Ukrainie
  • Cena bazowa Insuman w Kazachstanie
Wszystkie informacje są prezentowane wyłącznie w celach informacyjnych i nie są powodem do samodzielnej recepty lub wymiany leku.

Insuman Basal: instrukcje użytkowania, analogi, cena

Korektę cukru we krwi pacjenta chorego na cukrzycę należy przeprowadzać regularnie. Wymaga to ciągłego stosowania, a częściej zastrzyków, leków hipoglikemicznych. Dla większej wygody pacjenci mają możliwość stosowania leków w specjalnych wstrzykiwaczach.

Dla lepszego zrozumienia, musisz wiedzieć, które leki mogą być używane w ten sposób. Jednym z najczęstszych środków hipoglikemicznych jest „Insuman Bazal GT”. Ten lek nazywany jest syntetyczną pochodną hormonu - insuliny ludzkiej.

Insuman Bazal ma średni czas działania, który występuje godzinę po podaniu leku. Główny składnik aktywny jest identyczny z ludzką insuliną - neutralna protamina Hagedorn (izofanowa insulina protaminowa).

Ten lek został opracowany w latach czterdziestych przez kanadyjskich naukowców. Czas działania prezentowanej insuliny osiąga się poprzez dodanie do niej określonego białka - protaminy. To dzięki niemu wraz z wprowadzeniem roztworu leczniczego rozwija się blokada naczyń limfatycznych i mikronaczyń krwi, co znacznie zmniejsza wchłanianie leku do krwiobiegu.

Skład i forma uwalniania

Podstawowa insulina jest dostępna w trzech wersjach:

  1. Pakowane w pięć butelek, każda w pięciu mililitrach;
  2. Jedna butelka na dziesięć mililitrów;
  3. Wkłady na trzy mililitry, do uchwytów strzykawki. Każdy wkład zawiera kapsułkę z 1 ml aktywnego składnika.

Najbardziej popularne wkłady, ponieważ ich wymiana jest łatwa, a użycie strzykawki jest wygodnym i praktycznie bezbolesnym sposobem.

W każdej fiolce lub pojemniku 1 ml substancji zawiera około 100 U insuliny.

Skład tego leku obniżającego poziom glukozy zawiera:

  • Insulina ludzka jest głównym składnikiem aktywnym, konieczne jest uważne monitorowanie dawki, która ma być podawana, aby uniknąć przedawkowania lub niewłaściwego podawania insuliny, co doprowadzi do konsekwencji;
  • M-krezol - w tym preparacie jest zawarty w niewielkiej ilości, pełni rolę rozpuszczalnika dla dodatkowych substancji, a także jako skuteczny środek antyseptyczny;
  • Fenol - ten kwas służy jako środek przeciwbakteryjny, w tym preparacie jest jego mała ilość. Wraz z m-krezolem pozwala utrzymać sterylny stan leku, który ochroni pacjenta przed infekcją;
  • Siarczan protaminy - służy jako spoiwo do insuliny, co pozwala przedłużyć jego działanie na organizm. Substancja ta może również zachodzić na światło naczyń krwionośnych, co osłabia nasiąkliwość leku do wstrzykiwań;
  • Dihydrofosforan sodu - działa jako substancja buforująca, dodaje właściwości zatrzymywania wody wstrzykiwanej substancji. Jest niezbędny do przedłużenia wchłaniania insuliny we krwi;
  • Kwas solny - reguluje kwasowość tego leku.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Lek ten jest pochodną insuliny ludzkiej, tylko z dodatkiem substancji, które wpływają na wchłanianie i czas działania.

Właściwość hipoglikemiczna Insuman Bazal jest osiągana przez:

  1. Przyspieszenie wydalania cukru z organizmu - podczas gdy występuje słabe działanie hamujące wchłanianie węglowodanów w przewodzie pokarmowym, a także przyspieszenie wydalania cukru przez nerki;
  2. Wchłanianie cukru przez tkanki ciała wzrasta, w wyniku czego większość glukozy dostaje się do tkanek i komórek ciała, co zmniejsza jego stężenie we krwi;
  3. Przyspieszenie liponeogenezy - ta właściwość prowadzi do zestawu masy tłuszczowej ciała, ponieważ węglowodany w krwiobiegu są przekształcane w narządy wewnętrzne. Powstały metabolit jest odkładany w tkance podskórnej, sieci, mięśniach i innych tkankach jako tłuszcz;
  4. Stymulacja glikoneogenezy - w tym przypadku tworzy się specyficzny depot dla glukozy, który jest złożonym polisacharydem. Jeśli we krwi występuje niedobór glukozy, ten polisacharyd rozpadnie się, zwiększając jego poziom we krwi;
  5. Zmniejszenie syntezy glukozy przez wątrobę - w wątrobie występuje metabolizm wielu węglowodanów, tłuszczów, a nawet białek, które pod wpływem określonych enzymów mogą tworzyć glukozę;
  6. Powstawanie receptorów insuliny - kompleks ten znajduje się na zewnętrznej błonie komórek organizmu i zwiększa spożycie glukozy, co pozwala zmniejszyć jej stężenie we krwi i znacząco zwiększyć wydajność komórki. Ten efekt jest z powodzeniem stosowany przez sportowców, którzy chcą osiągnąć najlepszy wynik, stosując insulinę.

Postępując zgodnie z instrukcjami dotyczącymi stosowania leku Insuman Bazal, należy go podawać podskórnie. Jest to konieczne, aby uniknąć gwałtownego wzrostu stężenia insuliny we krwi. Dlatego należy zawsze kontrolować czas podawania i policzyć godzinę następnego wstrzyknięcia, ponieważ działanie leku osiąga się w ciągu 1-2 godzin po podaniu, a maksymalny efekt działania obserwuje się przez 20-24 godziny.

Wskazania

Lek ten jest stosowany w rozwoju cukrzycy insulinozależnej pierwszego typu. Rzeczywiście, w przypadku tego wariantu choroby obserwuje się spadek syntezy insuliny przez komórki Langerhansa w trzustce, co wymaga zastosowania terapii zastępczej.

Lek ten jest stosowany jako długotrwała terapia insulinowa, możliwe jest połączenie go z insuliną szybko działającą Insuman Rapid.

Dawkowanie

Używaj Insuman Bazal GT w wstrzykiwaczach lub strzykawkach insulinowych, konieczne jest skoordynowanie z lekarzem. W takim przypadku pierwsze techniki powinny odbywać się w szpitalu pod nadzorem specjalisty. Pomoże to dostosować wymaganą dawkę insuliny, kontrolować podawanie dziennych porcji leku, a także obserwować reakcję organizmu na to leczenie.

Nie ma konkretnych dawek do stosowania takich leków, ponieważ dla każdego pacjenta wybiera się indywidualną dawkę. Dzienna dawka jest obliczana na podstawie masy ciała i wynosi 0,4-1,0 U / kg.

Przy obliczaniu dawki należy rozważyć, w jaki sposób pacjent przestrzega przepisanej diety, co prowadzi do stylu życia, jego aktywności na dzień. Ten lek musi być podawany ściśle podskórnie. Warunkiem jest zmiana miejsca wstrzyknięcia. Jest to konieczne ze względu na specyficzne lokalne działanie leku i zapobieganie rozwojowi niszczenia i martwicy tkanek wraz z wprowadzeniem leku.

Takie działania muszą być skoordynowane z lekarzem prowadzącym. Ponieważ różne części ciała mają różny stopień rozwoju sieci naczyń krwionośnych i limfatycznych, dzięki czemu część insuliny może dostać się do krwiobiegu.

Lekarz powinien rozważyć, jak zmienia się poziom glukozy, gdy Insuman jest wprowadzany do różnych możliwych miejsc podawania.

Podczas stosowania Insuman Basal należy wziąć pod uwagę następujące cechy:

  • Miejsce administracji;
  • Zmiany masy ciała - wraz ze wzrostem dawki odpowiednio wzrasta, w którym to przypadku może wystąpić insulinooporność tkanki, znaczny wzrost stężenia glukozy i rozwój stanów końcowych;
  • Zmiana diety i stylu życia - dieta na cukrzycę ma na celu utrzymanie poziomu cukru we krwi w ramach stałej normy, w przypadku zmian w charakterze pokarmu lub zmiany zwykłego menu, konieczne dawkowanie leku musi być ponownie obliczone. Takie działania należy wykonywać po zmianie stylu życia, w niektórych przypadkach pacjenci wymagają mniejszej dawki insuliny (aktywny obraz), aw niektórych przypadkach dużej dawki (choroba, zmniejszona aktywność);
  • Przejście na ludzką insulinę od zwierzęcia - działanie to zachodzi tylko pod nadzorem lekarza prowadzącego, tylko on musi dostosować dawkę. U diabetyków obserwuje się nadwrażliwość na insulinę ludzką, więc najczęściej zmniejsza się dawkę leku.

Wraz z rozwojem chorób związanych z niewydolnością wątroby lub prowadzących do niej, konieczne jest kontrolowanie glukozy i zmniejszenie podawanej dawki leku redukującego cukier. Wraz ze spadkiem metabolizmu insuliny, a także syntezą glukozy w wątrobie.

Środki ostrożności

Przed bezpośrednim zestawem leku należy upewnić się, że jest dobrej jakości. Aby to zrobić, weź fiolkę i upewnij się, że jest plastikowa nasadka, która wskazuje, że nie została otwarta. Następnie ocenić stan samego rozwiązania zakaźnego.

Powinien być biały, nieprzezroczysty, o jednolitej konsystencji. Jeśli obserwuje się wytrącanie, obecność płatków, przezroczystość samej zawiesiny, wskazuje to na słabą jakość leku.

Przed ustawieniem zawiesinę należy dokładnie wymieszać. Wprowadzić powietrze do strzykawki zgodnie z wymaganą dawką i wstrzyknąć do fiolki bez dotykania samej zawiesiny. Następnie, bez wyjmowania igły, odwróć butelkę i zbierz żądaną dawkę Insuman.

W przypadku użycia pisaków i wkładów strzykawkowych należy również ocenić stan samej zawiesiny i działanie wstrzykiwaczy. Przed wprowadzeniem należy delikatnie obrócić lub potrząsnąć urządzeniem kilka razy, aby uzyskać jednorodną zawiesinę.

Jeśli pióro jest zepsute, a nowe nie jest w tej chwili dostępne, możesz użyć strzykawki. Insuman Bazal zawiera 100 Me / ml, główny składnik aktywny, co oznacza, że ​​musisz używać strzykawek zaprojektowanych specjalnie do tej dawki leku.

Efekty uboczne

Na tle ciągłego korzystania z Insuman rozwój jest możliwy:

  1. Hipoglikemia - jeśli dawka insuliny jest wyższa niż normalnie lub jeśli organizm jej nie potrzebuje;
  2. Hiperglikemia - rozwija się częściej, wskazuje na niewystarczającą dawkę insuliny lub zmniejszenie wrażliwości organizmu na lek.

Takim stanom towarzyszą silne zawroty głowy, możliwa utrata przytomności, nerwowość, silne uczucie głodu. Ponadto istnieje silny ból głowy, niepokój, drażliwość, możliwe naruszenia koordynacji ruchów.

Z ciągłym spadkiem poziomu cukru u pacjentów rozwija się tachykardia, niższe ciśnienie krwi, blanszowanie skóry.

Częste spadki i wzrost poziomu glukozy mogą również pozostawiać niepożądany znak na ludzkim zdrowiu. W takich przypadkach angiopatia rozwija małe naczynia o różnej lokalizacji. Najczęściej dochodzi do naruszenia wzroku, ciemnienia oczu. Ten stan układu krążenia prowadzi do rozwoju ślepoty.

Wraz z ciągłym wprowadzaniem insuliny w jednym miejscu, rozwija się zanik tkanki podskórnej, istnieje blizna. Ponadto takie działania mogą prowadzić do rozwoju ropnia lub martwicy tkanek.

W składzie preparatu Insuman może wystąpić reakcja nadwrażliwości, której towarzyszy silny świąd, wysypka na skórze, z obecnością bolesnego nacieku lub czarnej plamki, wskazująca na martwicę tkanki (zjawisko Arthusa). Mogą wystąpić problemy z oddychaniem, wskazujące na rozwój skurczu oskrzeli, obrzęku naczynioruchowego, zaczerwienienia całej skóry.

Przedawkowanie

Wraz z wprowadzeniem dużej dawki insuliny rozwija się ciężka hipoglikemiczna reakcja organizmu. Kiedy pojawiają się pierwsze objawy, konieczne jest podjęcie działań mających na celu zatrzymanie tego stanu. Przede wszystkim musisz przeprowadzić szybki test poziomu cukru we krwi. Jeśli stawki są niskie, musisz wziąć niewielką ilość cukru do środka.

W przypadku utraty przytomności poszkodowanemu podaje się dożylnie stężony wlew glukozy, a następnie dodaje kroplówkę dożylną rozcieńczonym roztworem glukozy. Następnie pacjent jest poddawany obserwacji i stale mierzy poziom cukru we krwi.

Interakcja z innymi lekami

Jednoczesne stosowanie kilku wariantów leków obniżających poziom cukru doprowadzi do rozwoju śpiączki hipoglikemicznej, konieczne jest skoordynowanie leczenia z lekarzem.

Zabrania się również przyjmowania Insuman za pomocą leków, które mogą zmniejszać działanie leku przeciwcukrzycowego, takich jak: emtrogeny, sympatykomimetyki, hormony tarczycy, leki moczopędne, somatotropina i jej analogi, leki przeciwpsychotyczne.

Jeśli pacjent musi otrzymać takie fundusze, takie momenty muszą być skoordynowane z lekarzem prowadzącym.

Analogi i przybliżony koszt

Cena Insuman Basal na terytorium Rosji waha się od 765,00 rubli do 1 585 rubli.

W razie potrzeby możemy koordynować stosowanie innych analogów Insuman Bazal. Są prawie identyczne pod względem składu i czasu działania. Zawierają również pochodną insuliny ludzkiej z dodatkiem innych substancji pomocniczych.

Analogi Insuman Bazal to:

  1. Protafan TM, produkcja - Dania. Ten środek hipoglikemiczny można kupić po cenach od 850 rubli do 985 rubli.
  2. Rinsulin NPH, produkcja - Rosja. To narzędzie jest dostępne w butelkach i nabojach, można je kupić w cenach od 400 rubli do 990 rubli.
  3. Humulin NPH, Produkcja - USA. Apteki można znaleźć w cenie 150-400 rubli.

Insuman Bazal GT: instrukcje użytkowania

Skład

Składnik aktywny: 1 ml zawiesiny zawiera 100 jm (3,571 g) insuliny ludzkiej. Substancje pomocnicze: siarczan protaminy, m-krezol, fenol, chlorek cynku, dwuwodny dihydrofosforan sodu (E339), gliceryna 85% (E422), wodorotlenek sodu (E524), stężony kwas solny (E507), woda do wstrzykiwań.

Opis

Działanie farmakologiczne

Insuman Bazal GT zawiera insulinę, która ma identyczną strukturę jak insulina ludzka i jest otrzymywana w wyniku inżynierii genetycznej przy użyciu szczepu E. Coli K12.

- obniża poziom glukozy we krwi i nasila działanie anaboliczne, a także zmniejsza efekty kataboliczne,

- zwiększa transport glukozy do komórek, jak również tworzenie glikogenu w mięśniach i wątrobie, poprawia wykorzystanie pirogronianu. Hamuje glikogenolizę i glikoneogenezę,

- wzmaga lipogenezę w wątrobie i tkance tłuszczowej i hamuje lipolizę,

- stymuluje pobieranie aminokwasów przez komórki i aktywuje syntezę białek,

- wspomaga pobieranie potasu przez komórki.

Insuman Bazal GT (zawiesina izofanowo-insulinowa) jest insuliną o stopniowo rozwijającym się i przedłużonym działaniu. Efekt hipoglikemii występuje w ciągu 1 godziny i osiąga maksimum w ciągu 3-4 godzin po podskórnym podaniu leku. Efekt utrzymuje się przez 11-20 godzin.

Farmakokinetyka

Okres półtrwania insuliny z surowicy u zdrowych osób wynosi około 4-6 minut. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek jest dłuższy. Należy zauważyć, że farmakokinetyka insuliny nie odzwierciedla jej efektu metabolicznego.

Wyniki przedklinicznych testów bezpieczeństwa

Badanie ostrej toksyczności przeprowadzono po podaniu podskórnym u szczurów. Nie stwierdzono efektów toksycznych. Badania efektów farmakodynamicznych podskórnego podawania leku u królików i psów wykazały oczekiwane reakcje hipoglikemiczne.

Wskazania do użycia

Cukrzyca wymagająca leczenia insuliną.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Insuman Bazal GT nie może być podawany dożylnie i stosowany w pompie infuzyjnej lub w zewnętrznej lub wszczepionej pompie insulinowej.

Ciąża i laktacja

Dane z badań klinicznych dotyczących stosowania insuliny ludzkiej w czasie ciąży nie są dostępne. Insulina nie przenika przez barierę łożyskową. Przepisując lek kobietom w ciąży, należy zachować ostrożność.

W przypadku pacjentów z cukrzycą istniejącą wcześniej lub ciążą ważne jest utrzymanie odpowiedniego poziomu metabolizmu w czasie ciąży. Zapotrzebowanie na insulinę w pierwszym trymestrze ciąży może się zmniejszyć, ale w drugim i trzecim trymestrze zwykle wzrasta. Natychmiast po porodzie zapotrzebowanie na insulinę gwałtownie spada (zwiększone ryzyko hipoglikemii). Konieczne jest dokładne monitorowanie stężenia glukozy we krwi.

Podczas karmienia piersią nie ma ograniczeń dotyczących leczenia insuliną. Jednak może być konieczne dostosowanie dawki insuliny i diety.

Dawkowanie i podawanie

Wybór pożądanego poziomu glukozy we krwi, przygotowania insuliny i jej dawki dla pacjenta wykonuje lekarz indywidualnie, w zależności od diety, poziomu aktywności fizycznej i stylu życia. Dawkę insuliny określa się na podstawie poziomu glukozy we krwi, a także na podstawie poziomu aktywności fizycznej i stanu metabolizmu węglowodanów. Leczenie insuliną wymaga odpowiedniego przygotowania pacjenta. Lekarz powinien udzielić niezbędnych instrukcji, jak często określać poziom glukozy we krwi, a także podawać odpowiednie zalecenia w przypadku jakichkolwiek zmian w diecie lub w trybie leczenia insuliną.

Dzienne dawki i czas przyjęcia

Zazwyczaj średnia dzienna dawka insuliny wynosi od 0,5 do 1,0 MEU na kg masy ciała pacjenta, przy czym 40-60% dawki stanowi insulina ludzka o przedłużonym działaniu. Insuman Bazal GT zazwyczaj wstrzykuje się głęboko podskórnie 45-60 minut przed posiłkiem.

Kolejne dostosowanie dawki

Poprawa kontroli glikemii może prowadzić do zwiększenia wrażliwości na insulinę, co prowadzi do zmniejszenia zapotrzebowania na insulinę. Ponadto może być konieczne dostosowanie dawki, na przykład, gdy zmienia się masa ciała pacjenta,

- kiedy zmienia się styl życia pacjenta (w tym dieta, poziom aktywności fizycznej itp.),

- w innych okolicznościach, które mogą zwiększyć tendencję do rozwoju hipoglikemii lub hiperglikemii (patrz Specjalne instrukcje i środki ostrożności dotyczące stosowania).

Użyj w specjalnych grupach patentów

Pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i zapotrzebowaniem na insulinę mogą się zmniejszać.

Insuman Bazal GT wstrzykuje się podskórnie. Dożylne podanie leku jest absolutnie wykluczone!

Absorpcja insuliny, a tym samym działanie obniżające poziom glukozy podawanej dawki może się różnić w zależności od miejsca wstrzyknięcia (na przykład obszar przedniej ściany brzucha w porównaniu z obszarem udowym). W każdym regularnym wstrzyknięciu miejsce wstrzyknięcia należy zmienić w tym samym obszarze.

Miejsce wstrzyknięcia należy zmieniać za każdym razem. Zmiana miejsca wstrzyknięcia (na przykład z brzucha na udo) powinna być dokonana tylko po konsultacji z lekarzem.

Insuman Bazal GT nie jest stosowany w różnych typach pomp insulinowych (w tym wszczepionych).

Nie mieszać Insuman Bazal GT z insuliną o innym stężeniu (na przykład 40 U / ml i 100 U / ml), insuliną pochodzenia zwierzęcego lub innymi lekami.

Należy pamiętać, że stężenie insuliny wynosi 100 IU / ml (w przypadku fiolek 5 ml lub wkładów 3 ml), dlatego konieczne jest stosowanie wyłącznie strzykawek plastikowych przeznaczonych do tego stężenia insuliny w przypadku fiolek lub strzykawki OptiPen Pro1 w przypadku wkładów. Plastikowa strzykawka nie powinna zawierać żadnego innego leku ani jego pozostałości.

Przed pierwszym zestawem insuliny z fiolki należy usunąć plastikową nasadkę (obecność nasadki - dowód nieotwartej fiolki). Tuż przed zestawem zawiesinę należy dobrze wymieszać i nie należy tworzyć piany. Najlepiej zrobić to obracając butelkę, trzymając ją pod ostrym kątem między dłońmi. Po zmieszaniu zawiesina powinna mieć jednolitą konsystencję i mleczno-biały kolor. Zawieszenia nie można użyć, jeśli ma inny typ, tj. jeśli pozostaje przezroczysty lub tworzą się płatki lub grudki w samym płynie, na dnie lub ścianach fiolki. W takich przypadkach należy użyć innej butelki, która spełnia powyższe warunki, a także poinformować o tym lekarza.

Przed pobraniem insuliny z fiolki do strzykawki zasysa się objętość powietrza równą przepisanej dawce insuliny i wstrzykuje się ją do fiolki (nie płynu). Następnie butelkę wraz ze strzykawką obraca się strzykawką w dół i pobiera się wymaganą ilość insuliny. Przed wstrzyknięciem konieczne jest usunięcie pęcherzyków powietrza ze strzykawki.

W miejscu wstrzyknięcia wykonuje się fałd skórny, wprowadza się igłę pod skórę i powoli wstrzykuje się insulinę. Po wstrzyknięciu igłę powoli usuwa się i miejsce wstrzyknięcia naciska się bawełnianym wacikiem przez kilka sekund. Data pierwszego zestawu insuliny z fiolki powinna być zapisana na etykiecie fiolki.

Po otwarciu butelki można przechowywać w temperaturze nie wyższej niż + 25 ° C przez 4 tygodnie w miejscu chronionym przed światłem i ciepłem.

Przed zainstalowaniem wkładu (100 IU / ml) w wstrzykiwaczu OptiPen Pro1 należy trzymać go przez 1-2 godziny w temperaturze pokojowej. Następnie delikatnie obróć wkład (do 10 razy), aby uzyskać jednorodną zawiesinę. Każdy wkład ma dodatkowo trzy metalowe kulki do szybszego mieszania jego zawartości. Po zainstalowaniu wkładu w wstrzykiwaczu, przed każdym wstrzyknięciem insuliny, odwróć wstrzykiwacz kilka razy, aby uzyskać jednorodną zawiesinę. Po zmieszaniu zawiesina powinna mieć jednolitą konsystencję i mleczno-biały kolor. Zawieszenia nie można użyć, jeśli ma inny typ, tj. jeśli pozostaje przezroczysty lub tworzą się płatki lub grudki w samym płynie, na dnie lub ścianach wkładu. W takich przypadkach należy użyć innej kasety, która spełnia powyższe warunki, a także poinformować o tym lekarza. Usunąć pęcherzyki powietrza z wkładu przed wstrzyknięciem (patrz instrukcja użycia wstrzykiwacza OptiPen Pro1).

Wkład nie jest przeznaczony do mieszania Insuman Bazal GT z innymi insulinami. Pustych wkładów nie można ponownie napełnić.

W przypadku awarii pióra strzykawki można wprowadzić wymaganą dawkę z wkładu za pomocą konwencjonalnej strzykawki. Należy pamiętać, że stężenie insuliny we wkładzie wynosi 100 IU / ml, dlatego konieczne jest stosowanie wyłącznie strzykawek plastikowych przeznaczonych do tego stężenia insuliny. Strzykawka nie powinna zawierać żadnego innego leku ani jego pozostałości.

Po zainstalowaniu wkładu można go używać - ® przez> 4 tygodnie. Zaleca się przechowywanie w temperaturze nie wyższej niż 25 ° C w miejscu chronionym przed światłem i ciepłem. W trakcie używania wkładu nie należy przechowywać wstrzykiwacza w lodówce.

Po zainstalowaniu nowego wkładu, sprawdź poprawność działania wstrzykiwacza przed wstrzyknięciem pierwszej dawki (patrz instrukcja obsługi wstrzykiwacza OptiPen Pro1).

Efekty uboczne

Hipoglikemia, najczęstszy efekt uboczny, może się rozwinąć, jeśli dawka wstrzykniętej insuliny przekroczy jej zapotrzebowanie. Nie jest możliwe wskazanie konkretnej częstotliwości rozwoju hipoglikemii, ponieważ ta wartość w badaniach klinicznych i przy użyciu komercyjnego leku może się różnić w zależności od populacji i schematu dawkowania. Ciężkie epizody hipoglikemii, zwłaszcza jeśli są powtarzane, mogą prowadzić do rozwoju objawów neurologicznych, w tym śpiączki, drgawek. Takie epizody w niektórych przypadkach mogą prowadzić do śmierci.

U wielu pacjentów oznaki hipoglikemicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego poprzedzają oznaki kontrregulacji adrenergicznej. Z reguły im bardziej spada poziom glukozy we krwi, tym wyraźniejsze jest zjawisko przeciwdziałania regulacji i jej objawy.

Następujące działania niepożądane związane ze stosowaniem leku i obserwowane w badaniach klinicznych są wymienione według klasy układów narządów oraz w celu zmniejszenia ich występowania: bardzo często (> 1/10), często (> 1/100, 1 / 1.000, 1/10000,

Insuman Bazal GT

Insuman Bazal GT: instrukcje użytkowania i recenzje

Nazwa łacińska: Insuman Basal GT

Kod ATX: A10AC01

Składnik aktywny: insulina ludzka, izofan (insulina ludzka, izofan)

Producent: Sanofi-Aventis Deutschland, GmbH (Sanofi-Aventis Deutschland, GmbH) (Niemcy)

Aktualizacja opisu i zdjęcia: 29.11.2018

Ceny w aptekach: od 1260 rubli.

Insuman Bazal GT - insulina ludzka o średnim czasie działania.

Uwolnij formę i kompozycję

Postać dawkowania - zawiesina do podawania podskórnego (sc): łatwo dyspergowalna, prawie biała lub biała (3 ml w bezbarwnych wkładach szklanych, 5 wkładów w blistrach, w kartonie 1 karton; 3 ml w wkładach szkła bezbarwnego, zamontowanego w jednorazowych wstrzykiwaczach SoloStar, w kartonowym opakowaniu 5 wstrzykiwaczy, 5 ml w bezbarwnych szklanych fiolkach, w kartonowym opakowaniu 5 fiolek, każda paczka zawiera również instrukcję użycia Insuman Bazal GT).

Skład zawiesiny 1 ml:

  • składnik czynny: insulina izofan (ludzka inżynieria genetyczna) - 100 IU (jednostki międzynarodowe), co odpowiada 3,571 mg;
  • składniki pomocnicze: glicerol 85%, fenol, metakrezol (m-krezol), dwuwodny diwodorofosforan sodu, chlorek cynku, siarczan protaminy, woda do iniekcji, jak również kwas solny i wodorotlenek sodu (aby doprowadzić pH).

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Substancja czynna Insuman Bazal GT - insulina-izofan uzyskana w wyniku inżynierii genetycznej przy użyciu E. coli K12 135 pINT90d, jej struktura jest identyczna z ludzką insuliną.

Lek zmniejsza poziom glukozy we krwi, zmniejsza skutki kataboliczne i przyczynia się do rozwoju anabolicznego. Zwiększa transport glukozy i potasu do komórek, zwiększa syntezę glikogenu w wątrobie i mięśniach, hamuje glukoneogenezę i glikogenolizę, poprawia przepływ aminokwasów do komórek, syntezę białek i wykorzystanie pirogronianu. Izofan insuliny hamuje lipolizę, zwiększa lipogenezę w wątrobie i tkance tłuszczowej.

Efekt hipoglikemii rozwija się w ciągu 1 godziny, osiąga maksimum w ciągu 3–4 godzin, trwa 11–20 godzin.

Farmakokinetyka

Okres półtrwania insuliny z osocza u zdrowych ochotników wynosi około 4–6 minut, u pacjentów z niewydolnością nerek liczba ta wzrasta.

Farmakokinetyka insuliny nie odzwierciedla jej efektów metabolicznych.

Wskazania do użycia

Insuman Bazal GT jest stosowany w cukrzycy wymagającej leczenia insuliną.

Przeciwwskazania

  • hipoglikemia;
  • nadwrażliwość na którykolwiek składnik pomocniczy leku lub insuliny, z wyjątkiem przypadków, gdy istotne jest leczenie insuliną.

W następujących przypadkach Insuman Bazal GT należy stosować ostrożnie (wymagana jest modyfikacja dawki i dokładne monitorowanie stanu pacjenta):

  • niewydolność nerek;
  • niewydolność wątroby;
  • choroba współistniejąca;
  • ciężkie zwężenie tętnic wieńcowych i mózgowych;
  • retinopatia proliferacyjna, zwłaszcza u pacjentów, którzy nie byli leczeni fotokoagulacją (terapia laserowa);
  • starość

Insuman Bazal GT, instrukcje użytkowania: metoda i dawkowanie

Lekarz określa schemat dawkowania insuliny (dawka i czas podawania) dla każdego pacjenta indywidualnie, w razie potrzeby dostosowuje go zgodnie ze stylem życia pacjenta, poziomem aktywności fizycznej i terapią dietą.

Nie ma dokładnie uregulowanych zasad dawkowania insuliny. Średnia dzienna dawka wynosi 0,5–1 jm / kg, podczas gdy udział długo działającej insuliny ludzkiej wynosi 40–60% całkowitej wymaganej dziennej dawki insuliny.

Lekarz prowadzący powinien poinformować pacjenta o częstotliwości określania stężenia glukozy we krwi, a także udzielić porady na temat sposobu leczenia insuliną w przypadku jakichkolwiek zmian w stylu życia lub diecie.

Insuman Bazal GT jest zazwyczaj wstrzykiwany głęboko s / c 45–60 minut przed posiłkiem. Przy każdym wstrzyknięciu miejsce wstrzyknięcia należy zmienić w tym samym obszarze anatomicznym podawania. Zmiana miejsca (na przykład z brzucha na udo) powinna być przeprowadzona dopiero po konsultacji z lekarzem, ponieważ wchłanianie insuliny może się zmienić iw rezultacie jego działanie może się zmienić.

Insuman Bazal GT nie powinien być stosowany w różnych pompach insulinowych, w tym wszczepionych. Dożylne podawanie leku jest surowo zabronione! Nie można go mieszać z innymi stężeniami insuliny, analogami insuliny, insuliną pochodzenia zwierzęcego i innymi lekami.

Insuman Bazal GT może mieszać się ze wszystkimi ludzkimi preparatami insuliny produkowanymi przez grupę Sanofi-Aventis.

Stężenie insuliny w preparacie wynosi 100 IU / ml, dlatego w przypadku fiolek o pojemności 5 ml konieczne jest stosowanie do tego stężenia tylko jednorazowych strzykawek z tworzywa sztucznego, w przypadku wkładów o pojemności 3 ml kliknąć Klikstar lub OptiPen Pro1.

Tuż przed zestawem zawiesinę należy dobrze wymieszać i sprawdzić. Przygotowany do wprowadzenia preparat musi mieć jednolitą konsystencję mleczno-białego koloru. Jeśli zawiesina ma inny wygląd (pozostaje przezroczysty, grudki lub płatki tworzą się w cieczy lub na ściankach / dnie butelki), nie można jej użyć.

Zmiana na Insuman Bazal GT z innego rodzaju insuliny

Zastępując jeden rodzaj insuliny innym, często wymagana jest korekta reżimu dawkowania, na przykład w przypadku zastąpienia insuliny zwierzęcej insuliną ludzką, z jednej insuliny ludzkiej na drugą, przeniesienia pacjenta z rozpuszczalnej insuliny ludzkiej na insulinę o dłuższym czasie trwania.

Jeśli insulina pochodzenia zwierzęcego zostanie zastąpiona przez insulinę ludzką, może być konieczne zmniejszenie dawki Insuman Basal GT, szczególnie u pacjentów, którzy byli wcześniej podawani w wystarczająco niskich stężeniach glukozy we krwi; mają tendencję do rozwoju hipoglikemii; wcześniej potrzebne wysokie dawki insuliny z powodu obecności przeciwciał na nią.

Zmniejszenie dawki może być wymagane natychmiast po przeniesieniu pacjenta na inny rodzaj insuliny. Również zapotrzebowanie na insulinę może stopniowo zmniejszać się w ciągu kilku tygodni.

Podczas przejścia na Insuman Bazal GT z innego rodzaju insuliny iw pierwszych tygodniach terapii konieczne jest dokładne monitorowanie poziomu glukozy we krwi. Pacjenci, którzy ze względu na obecność przeciwciał wymagają wysokich dawek insuliny, zaleca się przeniesienie do leku w szpitalu pod ścisłym nadzorem lekarza.

Dodatkowe dostosowanie dawki

W przypadku poprawy kontroli metabolicznej wrażliwość na insulinę może ulec zwiększeniu, w wyniku czego zmniejsza się zapotrzebowanie organizmu na nią.

Zmiana dawki preparatu Insuman Bazal GT może być również wymagana, jeśli pacjent zmienił styl życia (poziom aktywności fizycznej, dieta itp.), Masę ciała i / lub inne okoliczności, co może spowodować zwiększenie podatności na rozwój hiper- lub hipoglikemia.

Zapotrzebowanie na insulinę może być zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek / wątroby, w podeszłym wieku. W związku z tym wybór dawek początkowych i podtrzymujących należy przeprowadzać ze szczególną ostrożnością (aby uniknąć rozwoju reakcji hipoglikemicznych).

Zastosowanie Insuman Bazal GT w fiolkach

  1. Zdejmij plastikową nasadkę z butelki.
  2. Dobrze wymieszać zawiesinę: wziąć butelkę pod ostrym kątem między dłonie i delikatnie (aby uniknąć tworzenia się piany) obrócić ją.
  3. Wciągnąć powietrze do strzykawki w objętości odpowiadającej wymaganej dawce insuliny i włożyć do fiolki (nie w zawiesinie).
  4. Bez wyjmowania strzykawki odwróć butelkę do góry dnem i weź odpowiednią ilość leku.
  5. Usunąć pęcherzyki powietrza ze strzykawki.
  6. Zebrać fałd skóry dwoma palcami, wbić igłę w jej podstawę i powoli wstrzykiwać insulinę.
  7. Powoli wyjmij igłę i naciśnij miejsce wstrzyknięcia wacikiem przez kilka sekund.
  8. Zapisz datę pierwszego zestawu insuliny na etykiecie fiolki.

Aplikacja Usuman Bazal GT w kasetach

Wkłady są przeznaczone do stosowania z pisakami strzykawkowymi KlikSTAR i OptiPen Pro1. Przed zainstalowaniem wkładu należy go przechowywać przez 1-2 godziny w temperaturze pokojowej, ponieważ wstrzyknięcia ochłodzonej insuliny są bolesne. Następnie należy wymieszać zawiesinę do jednorodnego stanu: delikatnie odwrócić wkład około 10 razy (każdy wkład ma trzy metalowe kulki, które pozwalają szybko wymieszać zawartość).

Jeśli kaseta jest już zainstalowana w piórze, odwróć ją wraz z kasetą. Procedurę tę należy wykonać przed każdym podaniem Insuman Bazal GT.

Wkłady nie są przeznaczone do mieszania leku z innymi rodzajami insuliny. Pustych pojemników nie można ponownie napełnić. W przypadku awarii pióra strzykawki wymaganą dawkę z wkładu można włożyć za pomocą standardowej sterylnej strzykawki jednorazowego użytku, używając wyłącznie strzykawek plastikowych przeznaczonych do tego stężenia insuliny.

Po zainstalowaniu nowego wkładu, przed podaniem pierwszej dawki należy sprawdzić poprawność działania uchwytu strzykawki.

Stosowanie Insuman Bazal GT w pisakach SoloStar

Przed pierwszym użyciem strzykawki należy przechowywać ją w temperaturze pokojowej przez 1–2 godziny. Podczas stosowania wstrzykiwacz można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25 ° C), ale jeśli jest przechowywany w lodówce, należy go zawsze usunąć 1–2 godziny przed wstrzyknięciem.

Przed każdym wstrzyknięciem należy wymieszać zawiesinę do jednorodnego stanu: trzymając pióro strzykawki pod ostrym kątem między dłońmi, delikatnie obróć je wokół własnej osi.

Używane długopisy SoloStar należy wyrzucić, ponieważ nie są przeznaczone do ponownego napełnienia. Aby uniknąć zakażenia, każde pióro strzykawki powinno być używane tylko przez jednego pacjenta.

Przed pierwszym wstrzyknięciem zaleca się zapoznanie z instrukcją użycia wstrzykiwacza SoloStar - zawiera informacje na temat właściwego przygotowania, ustawienia dawki i podawania leku.

Ważne zasady korzystania z pisaków SoloStar:

  • używaj tylko igieł zgodnych z SoloStar;
  • użyj nowej igły do ​​każdego wstrzyknięcia i za każdym razem wykonaj test bezpieczeństwa;
  • podjąć niezbędne środki ostrożności, aby zapobiec wypadkom związanym z użyciem igły i możliwością przeniesienia zakażenia;
  • nie używaj wstrzykiwacza, który uszkadza lub zakłóca dawkowanie leku;
  • chronić długopis przed brudem i kurzem (z zewnątrz można go przetrzeć czystą, wilgotną szmatką, ale nie należy go myć, smarować i zanurzać w płynie, ponieważ może ulec uszkodzeniu);
  • zawsze miej przy sobie zapasową strzykawkę w przypadku uszkodzenia lub utraty głównego.

Korzystanie z pióra SoloStar:

  1. Kontrola insuliny: przed pierwszym użyciem zaleca się zawsze sprawdzić etykietę z rodzajem insuliny, aby upewnić się, że wybór jest prawidłowy. Przeznaczony do leku Insuman Bazal GT SoloStar długopis strzykawkowy w kolorze białym z zielonym przyciskiem. Po wymieszaniu zawiesiny konieczne jest każdorazowe sprawdzenie jej wyglądu pod kątem jednorodności konsystencji i prawidłowego koloru, braku grudek i płatków.
  2. Mocowanie igły: używaj tylko kompatybilnych igieł, użyj nowej sterylnej igły do ​​każdego wstrzyknięcia. Ostrożnie zainstaluj igłę na piórze po zdjęciu zatyczki.
  3. Przeprowadzenie testu bezpieczeństwa (przed każdym wstrzyknięciem konieczne jest przeprowadzenie testu bezpieczeństwa potwierdzającego działanie wstrzykiwacza i igły, brak pęcherzyków powietrza): zmierzyć dawkę w 2 jednostkach; zdjąć zewnętrzne i wewnętrzne czapki; ułóż igłę z igłą do góry i delikatnie dotknij wkładem palcem, aby wszystkie pęcherzyki przesunęły się na igłę; Wciśnij całkowicie przycisk wstrzykiwania insuliny. Jeśli zawiesina pojawiła się na końcu igły, pióro i igła działają prawidłowo. Jeśli zawiesina nie pojawi się, całą procedurę należy powtórzyć, aż preparat pojawi się na końcu igły.
  4. Wybór dawki: wstrzykiwacz SoloStar pozwala zmierzyć dawkę z dokładnością do 1, od minimalnej (1 jednostka) do maksymalnej (80 jednostek). Jeśli pacjentowi przepisano wyższą dawkę niż maksymalną, wykonaj 2 lub więcej strzałów. Po zakończeniu testu bezpieczeństwa w okienku dozowania należy wyświetlić liczbę „0”, a następnie ustawić żądaną dawkę.
  5. Wstrzyknięcie leku: należy wbić igłę pod skórę i nacisnąć do końca przycisk wstrzykiwania. Przez 10 sekund przytrzymaj przycisk i nie wyjmuj igły, aby upewnić się, że wybrana dawka jest całkowicie wstrzyknięta.
  6. Ekstrakcja i niszczenie igły: wszystkie igły są jednorazowe, więc po każdym wstrzyknięciu należy je wyjąć i wyrzucić, przestrzegając specjalnych środków ostrożności (na przykład zakładając nasadkę jedną ręką), aby zmniejszyć ryzyko wypadków. Po wyjęciu igły wstrzykiwacz należy zamknąć zatyczką.

Efekty uboczne

Możliwe działania niepożądane (klasyfikowane w następujący sposób: bardzo często - ≥ 1/10, często - od ≥ 1/100 do