Technika wtrysku podskórnego: algorytm wykonania

W cukrzycy pacjenci muszą codziennie wstrzykiwać insulinę do organizmu, aby regulować poziom cukru we krwi. W tym celu ważne jest, aby móc samodzielnie używać strzykawek insulinowych, obliczyć dawkę hormonu i znać algorytm podawania zastrzyku podskórnego. Ponadto takie manipulacje powinny umożliwić rodzicom dzieci chorych na cukrzycę.

Metoda iniekcji podskórnej jest najczęściej stosowana w przypadkach, gdy wymagane jest równomierne wchłanianie leku do krwi. Lek wchodzi więc do podskórnej tkanki tłuszczowej.

Jest to dość bezbolesna procedura, więc ta metoda może być stosowana z insulinoterapią. Jeśli do wstrzyknięcia insuliny stosuje się drogę domięśniową, wchłanianie hormonu następuje bardzo szybko, więc podobny algorytm może zaszkodzić cukrzycy, powodując glikemię.

Ważne jest, aby pamiętać, że w przypadku cukrzycy wymagana jest regularna zmiana miejsc wstrzyknięcia podskórnego. Z tego powodu po około miesiącu powinieneś wybrać inną część ciała do iniekcji.

Technika bezbolesnego podawania insuliny jest zazwyczaj opracowywana sama, podczas gdy wstrzyknięcie odbywa się za pomocą sterylnego roztworu soli. Algorytm kompetentnego wstrzyknięcia może wyjaśnić lekarz prowadzący.

Zasady wykonywania wstrzyknięć podskórnych są dość proste. Przed każdym zabiegiem należy dokładnie umyć ręce mydłem antybakteryjnym, można je również poddać działaniu roztworu antyseptycznego.

Wprowadzenie insuliny za pomocą strzykawek odbywa się w sterylnych gumowych rękawiczkach. Ważne jest, aby zapewnić odpowiednie oświetlenie w pomieszczeniu.

Aby wprowadzić zastrzyk podskórny, należy:

  • Strzykawka insulinowa z igłą ustawia wymaganą objętość.
  • Sterylna taca, w której umieszczone są bawełniane serwetki i kulki.
  • Alkohol medyczny 70%, który jest leczony skórą w miejscu wstrzyknięcia insuliny.
  • Specjalna pojemność dla użytego materiału.
  • Roztwór dezynfekujący do przetwarzania strzykawek.

Przed wstrzyknięciem insuliny należy przeprowadzić dokładne badanie miejsca wstrzyknięcia. Skóra nie powinna mieć żadnych uszkodzeń, objawów choroby dermatologicznej i podrażnień. Jeśli występuje obrzęk, do wstrzyknięcia wybierany jest inny obszar.

W przypadku wstrzyknięć podskórnych można użyć części ciała, takich jak:

  1. Zewnętrzna powierzchnia barku;
  2. Przednia powierzchnia uda;
  3. Boczna powierzchnia ściany brzucha;
  4. Obszar pod łopatką.

Ponieważ praktycznie brak jest tkanki tłuszczowej podskórnej w ramionach i nogach, zastrzyki insuliny nie idą tam. W przeciwnym razie zastrzyk nie będzie podskórny, ale domięśniowy.

Poza tym, że taka procedura jest bardzo bolesna, wprowadzenie hormonu w ten sposób może prowadzić do komplikacji.

Jak zrobić wstrzyknięcie podskórne

Jedną ręką diabetyk wykonuje zastrzyk, a drugi trzyma pożądany obszar skóry. Algorytm prawidłowego podawania leku polega przede wszystkim na prawidłowym wychwytywaniu fałd skóry.

Czyste palce muszą chwytać obszar skóry, gdzie wstrzyknięcie zostanie wstrzyknięte w fałd.

Jednocześnie nie jest konieczne ściskanie skóry, ponieważ prowadzi to do powstawania siniaków.

  • Ważne jest, aby wybrać odpowiednie miejsce, w którym znajduje się dużo tkanki podskórnej. Z cienkością obszar pośladkowy może być takim miejscem. W przypadku zastrzyku nie musisz nawet fałdować, wystarczy tylko podskoczyć pod skórą i wykonać zastrzyk.
  • Strzykawka insulinowa musi być trzymana jak rzutka - kciukiem i trzema innymi palcami. Technika podawania insuliny ma podstawową zasadę - aby zastrzyk nie powodował bólu u pacjenta, należy to zrobić szybko.
  • Algorytm wykonywania iniekcji jest podobny do rzucania rzutką, a technika rzutek będzie idealną wskazówką. Najważniejsze jest, aby mocno trzymać strzykawkę, aby nie wyskoczył z rąk. Jeśli lekarz nauczył cię wstrzykiwać zastrzyk podskórny, dotykając skóry końcówką igły i stopniowo ją wciskając, metoda ta jest błędna.
  • Fałda skóry powstaje w zależności od długości igły. Z oczywistych powodów strzykawki insulinowe z krótkimi igłami będą najwygodniejsze i nie będą powodować bólu u diabetyków.
  • Strzykawka przyspiesza do żądanej prędkości, gdy znajduje się w odległości dziesięciu centymetrów od miejsca przyszłego wstrzyknięcia. Pozwoli to igle natychmiast wniknąć w skórę. Przyspieszenie jest wywoływane ruchem całego ramienia, w przedramieniu uczestniczy również. Gdy strzykawka znajduje się blisko skóry, nadgarstek kieruje końcówkę igły dokładnie na cel.
  • Po wniknięciu igły pod skórę należy nacisnąć tłok do końca, rozpylając całą objętość insuliny. Po wstrzyknięciu nie można od razu usunąć igły, trzeba poczekać pięć sekund, po czym należy ją szybko usunąć.

Nie ma potrzeby używania pomarańczy lub innych owoców jako treningu.

Aby dowiedzieć się, jak dokładnie trafić pożądany cel, technikę rzucania opracowuje się za pomocą strzykawki z plastikową nasadką na igłę.

Jak napełnić strzykawkę

Ważne jest, aby nie tylko znać algorytm wykonywania zastrzyków, ale także aby prawidłowo napełnić strzykawkę i wiedzieć, ile ml w strzykawce z insuliną.

  1. Po zdjęciu plastikowej nasadki należy pobrać pewną ilość powietrza do strzykawki, równą ilości wstrzykniętej insuliny.
  2. Za pomocą strzykawki nakleja się gumową nasadkę na butelkę, po czym całe zebrane powietrze jest usuwane ze strzykawki.
  3. Następnie strzykawka z butelką obraca się w górę i jest trzymana pionowo.
  4. Strzykawka musi być mocno dociśnięta do dłoni za pomocą małych palców, po czym tłok gwałtownie opada.
  5. Konieczne jest pobranie dawki insuliny do strzykawki, która wynosi ponad 10 U.
  6. Tłok delikatnie naciska się, aż pożądana dawka leku znajdzie się w strzykawce.
  7. Po wyjęciu z fiolki strzykawka jest trzymana pionowo.

Jednoczesne podawanie innego rodzaju insuliny

Diabetycy często stosują różne rodzaje insuliny w celu pilnego znormalizowania poziomu cukru we krwi. Zazwyczaj taki zastrzyk przeprowadzany jest rano.

Algorytm ma określoną sekwencję zastrzyków:

  • Początkowo musisz nakłuć ultra cienką insulinę.
  • Następnie podaje się krótko działającą insulinę.
  • Następnie stosuje się przedłużoną insulinę.

Jeśli Lantus działa jako hormon przedłużonego działania, wstrzyknięcie wykonuje się za pomocą oddzielnej strzykawki. Faktem jest, że jeśli jakakolwiek dawka innego hormonu dostanie się do fiolki Lantus, kwasowość insuliny zmienia się, co może prowadzić do nieprzewidywalnych konsekwencji.

W żadnym wypadku nie można mieszać różnych rodzajów hormonów w jednej butelce lub w pojedynczej strzykawce. Wyjątkiem może być insulina z Hagedornem o neutralnej protaminie, która spowalnia działanie krótko działającej insuliny przed jedzeniem.

Jeśli insulina wycieka w miejscu wstrzyknięcia.

Po wstrzyknięciu należy dotknąć miejsca wstrzyknięcia i przyłożyć palec do nosa. Jeśli czujesz zapach konserwantów, oznacza to, że insulina wyciekła z obszaru nakłucia.

W takim przypadku nie należy dodatkowo podawać brakującej dawki hormonu. W dzienniku należy zauważyć, że nastąpił ubytek leku. Jeśli cukrzyca zwiększa cukier, przyczyna tego stanu będzie oczywista i jasna. Aby znormalizować wskaźniki glukozy we krwi, konieczne jest zakończenie działania wprowadzonego hormonu.

Wstrzyknięcie podskórne, technika, miejsca wstrzyknięcia

Technika wstrzykiwania podskórnego:
Cel: terapeutyczny, profilaktyczny
Wskazania: określone przez lekarza
Wstrzyknięcie podskórne jest głębsze niż śródskórne i wykonywane jest na głębokość 15 mm.


Rys. Wstrzyknięcie podskórne: pozycja igły.

Tkanka podskórna ma dobry dopływ krwi, więc leki są wchłaniane i działają szybciej. Maksymalny efekt podskórnie podawanego leku zwykle występuje w ciągu 30 minut.


Miejsca vcol we wstrzyknięciu podskórnym: górna jedna trzecia zewnętrznej powierzchni barku, pleców (obszar podskórny), przednio-boczna powierzchnia uda, boczna powierzchnia ściany brzucha.


Przygotuj sprzęt:
- mydło, ręcznik, rękawiczki, maska, środek antyseptyczny do skóry (na przykład: Lisan, AHD-200 Special)
- ampułka z lekiem, plik otwarcia ampułki
- sterylna taca, taca na odpady
- jednorazowa strzykawka o pojemności 2 - 5 ml (zalecana igła o średnicy 0,5 mm i długości 16 mm)
- waciki w 70% alkoholu
- apteczka „Anty-HIV”, a także pojemniki z dez. roztwory (3% p-rumu chloraminy, 5% p-rumu chloraminy), szmaty

Przygotowanie do manipulacji:
1. Wyjaśnij pacjentowi cel, przebieg zbliżającej się manipulacji, uzyskaj zgodę pacjenta na wykonanie manipulacji.
2. Traktuj ręce na poziomie higienicznym.
3. Pomóż pacjentowi zająć właściwą pozycję.

Algorytm wstrzykiwania podskórnego:
1. Sprawdź datę ważności i szczelność opakowania strzykawki. Otwórz opakowanie, odbierz strzykawkę i umieść ją w sterylnym plasterku.
2. Sprawdź datę ważności, nazwę, właściwości fizyczne i dawkę leku. Sprawdź w arkuszu docelowym.
3. Weź sterylne kleszcze 2 waciki z alkoholem, przerób i otwórz ampułkę.
4. Wpisz odpowiednią ilość leku w strzykawce, uwolnij powietrze i umieść strzykawkę w sterylnym plasterku.
5. Rozłóż 3 waciki za pomocą jałowych kleszczy.
6. Załóż rękawiczki i przerób je kulką w 70% alkoholu, zrzuć kulki do tacy na odpady.
7. Przetwarzaj odśrodkowo (lub w kierunku od dołu - do góry) pierwszą kulkę w alkoholu na dużej powierzchni skóry, drugą piłką bezpośrednio do miejsca nakłucia, poczekaj, aż skóra wyschnie z alkoholu.
8. Zrzuć kulki do tacy na odpady.
9. Lewą ręką zdejmij skórę w miejscu wstrzyknięcia w magazynie.
10. Umieść igłę pod skórą u podstawy fałdy skóry pod kątem 45 stopni do powierzchni skóry, nacięciem na głębokość 15 mm lub 2/3 długości igły (w zależności od długości igły wskaźnik może być inny); palec wskazujący; palec wskazujący, aby przytrzymać kaniulę igły.
11. Przenieś składane ramię blokujące do tłoka i powoli wprowadzaj lek, staraj się nie przesuwać strzykawki z ręki na ramię.
12. Wyjmij igłę, trzymając ją nadal za kaniulę, przytrzymaj miejsce nakłucia sterylnym wacikiem nasączonym alkoholem. Włóż igłę do specjalnego pojemnika; jeśli używana jest jednorazowa strzykawka, przerwać kaniulę igły i strzykawki; zdejmij rękawice.
13. Upewnij się, że pacjent czuje się komfortowo, weź od niego 3 kulki i poprowadź pacjenta.


Wykonaj wstrzyknięcie podskórne.

Zasady wprowadzania rozwiązań olejowych. Roztwory olejowe są częściej podawane podskórnie; podawanie dożylne jest zabronione.

Krople oleju, dostające się do naczynia, zatykają je. Odżywianie otaczających tkanek jest zaburzone, rozwija się ich martwica. Przy przepływie krwi zator olejowy może dostać się do naczyń krwionośnych płuc i spowodować ich zablokowanie, któremu towarzyszy poważne uduszenie i może spowodować śmierć pacjenta. Roztwory oleju są słabo wchłaniane, więc naciek może rozwinąć się w miejscu wstrzyknięcia. Przed wprowadzeniem roztworów olejowych ogrzać do 38 ° C, przed wprowadzeniem leku pociągnąć tłok do siebie i upewnić się, że krew nie wpływa do strzykawki, tj. Nie wchodzi się do naczynia krwionośnego, a następnie powoli wstrzyknąć roztwór. poduszka grzewcza lub kompres rozgrzewający: pomoże to zapobiec infiltracji.

Medycyna Pielęgniarstwo

Na stronie dowiesz się wszystkiego o pielęgnacji, opiece, manipulacji

Algorytm i technika iniekcji podskórnej (na fantomie).

Technika wstrzykiwania podskórnego (fantom).

Wyposażenie: sterylna strzykawka z lekiem do 2 ml i igła do wstrzykiwań, sterylna taca, jałowe waciki, sterylna pinceta, 70% etanol, maska, rękawiczki, taca na zużyty materiał.

Algorytm manipulacji:

1. Nawiąż relację zaufania z pacjentem, wyjaśnij cel i przebieg manipulacji, uzyskaj jego zgodę.

2. Umyć, osuszyć ręce, założyć maskę, rękawiczki.

3. Przygotuj wszystko, czego potrzebujesz.

4. Ustaw na łóżku pacjenta.

5. Aby zbadać miejsce zamierzonego zastrzyku, omacuj.

6. Weź 2 waciki zwilżone alkoholem pincetą i potraktuj skórę zewnętrznej powierzchni barku kolejno: 1. to duży obszar, 2. to miejsce wstrzyknięcia, w jednym kierunku, bez powrotu do poprzedniego miejsca.

7. Obchodź się z rękawiczkami wacikiem nasączonym alkoholem.

8. Złap fałd skóry podskórną tkanką tłuszczową zewnętrznej powierzchni barku od góry (tworząc trójkątną fałdę) kciukiem i palcem wskazującym lewej ręki.

9. Wziąć strzykawkę prawą ręką z tacki z igłą przeciętą do góry, mocując łącznik igły na stożku stawowym palcem wskazującym, przykrywając cylinder strzykawki resztą i wbić igłę 2/3 jej długości w podstawę trójkątnego zagięcia pod kątem 45.

10. Zwolnij lewą rękę, przenieś ją do uchwytu tłoka, pociągnij lekko do siebie, upewniając się, że nie uderzyłeś w naczynie krwionośne i powoli wstrzykuj lek.

11. Nałożyć wacik zwilżony alkoholem na miejsce wstrzyknięcia i wycofać igłę.

12. Aby wyjaśnić samopoczucie pacjenta, podnieś piłkę (namocz ją w środku dezynfekującym).

13. Zdejmij maskę, rękawice, umyj, osusz ręce.

Jak zrobić zastrzyk podskórny?

Inne można stosować przezskórnie, to znaczy przez nałożenie na skórę. Ale najbardziej skuteczne są leki wytwarzane w postaci zastrzyków.

Zastrzyki można podawać dożylnie lub domięśniowo. Ale niektóre leki zaleca się wstrzykiwać podskórnie. Wynika to z faktu, że podskórna tkanka tłuszczowa jest nasycona naczyniami krwionośnymi. Dlatego efekt terapeutyczny uzyskuje się w ciągu pół godziny po wprowadzeniu leku. Konieczne jest jednak ścisłe przestrzeganie algorytmu wykonywania wstrzyknięć podskórnych, co pozwoli uniknąć niekorzystnych skutków dla zdrowia ludzkiego.

Wybór miejsc podawania leków

Wstrzyknięcie należy wykonywać tylko w miejscach gromadzenia się tłuszczu podskórnego. Obejmują one:

  • górne ramię zewnętrzne lub udo;
  • przód brzucha;
  • obszar pod łopatką.

Należy zauważyć, że zastrzyki łopatki są najczęściej wykonywane w placówkach medycznych podczas szczepień. Również ta metoda jest pokazana dla osób, które mają inne dozwolone miejsca pokryte znaczną warstwą tkanki tłuszczowej.

W domu zastrzyki najczęściej wykonuje się na ramieniu, udzie lub brzuchu. W tych miejscach osoba może wykonywać zastrzyki samodzielnie, bez pomocy osób z zewnątrz.

Przygotowanie narzędzia

Aby uniknąć infekcji, należy przygotować inwentarz przed wstrzyknięciem. W tych celach wymagane będą następujące elementy:

  • dwie tace, z których jedna jest przeznaczona na przygotowane sterylne instrumenty, a druga na odpady;
  • strzykawka z igłą;
  • ampułka z lekiem;
  • sterylne waciki bawełniane - 3 szt.;
  • alkohol 70%.

Tace mogą być zwykłymi płytkami, które powinny być dezynfekowane roztworem alkoholu. Duży asortyment strzykawek jednorazowych eliminuje potrzebę gotowania zapasów.

Waciki bawełniane należy kupić gotowe w aptece. W takim przypadku dwa tampony należy zwilżyć alkoholem, a trzeci pozostawić suchy. W razie potrzeby można użyć sterylnych rękawiczek. Jeśli ich nie ma, należy również przygotować mydło antybakteryjne lub płynne środki antyseptyczne.

Przygotowania do wstrzyknięcia

Należy pamiętać, że podczas procesu iniekcji skóra jest przebijana, w wyniku czego zostaje naruszona integralność tkanek. Zakażenie, które dostało się do krwioobiegu, może prowadzić do zakażenia lub martwicy tkanek. Dlatego konieczne jest staranne przygotowanie.

Przede wszystkim musisz umyć ręce mydłem i potraktować je roztworem antyseptycznym. Wszystko, co jest przeznaczone do bezpośredniego wstrzyknięcia, należy umieścić na sterylnej tacy.

Bardzo ważne jest upewnienie się, że lek i strzykawka są użyteczne. Dlatego konieczne jest sprawdzenie daty ważności i upewnienie się, że opakowanie produktu leczniczego i strzykawki nie są uszkodzone.

Następnie należy odsłonić miejsce wstrzyknięcia, upewniając się, że jest ono integralne. Skórę należy zbadać na obecność następujących zmian patologicznych:

  • uszkodzenia mechaniczne w postaci ran i zadrapań;
  • obrzęk;
  • wysypki i inne objawy chorób dermatologicznych.

Jeśli zostaną znalezione jakiekolwiek zmiany, należy wybrać inne miejsce wstrzyknięcia.

Zasady przyjmowania leku do strzykawki

Przed zażyciem leku w strzykawce należy upewnić się, że jest on zgodny z zaleceniem lekarza, a także określić dawkę. Następnie należy go przetrzeć wacikiem zamoczonym w alkoholu, w wąskim miejscu ampułki. Następnie specjalny pilnik do paznokci, dostarczany ze wszystkimi lekami przeznaczonymi do wstrzyknięcia, aby wykonać nacięcie i otworzyć ampułkę. Jednocześnie jego górna część powinna być umieszczona w tacy przeznaczonej na odpady.

Należy pamiętać, że aby oderwać górną część ampułki, powinna ona znajdować się w kierunku od ciebie. A szyja jest chwytana nie gołymi rękami, ale bawełnianym wacikiem. Poniżej przedstawiono sekwencję działań:

  1. otwórz strzykawkę;
  2. usunąć igłę;
  3. umieścić kaniulę igły na końcówce strzykawki;
  4. zdejmij osłonę ochronną z igły;
  5. zanurzyć igłę w ampułce;
  6. podnieś lek w strzykawce, pociągając jego tłok kciukiem;
  7. uwolnić powietrze ze strzykawki, lekko stukając nim palcem, a następnie naciskając tłok, aż pierwsze krople leku pojawią się na czubku igły;
  8. załóż futerał na igłę;
  9. Umieść strzykawkę w sterylnej tacy na używane instrumenty.

Przepisy dotyczące leków

Po całkowitym odsłonięciu miejsca przeznaczonego do wstrzyknięcia leczy się go alkoholem. Po pierwsze, wacikiem nasączonym alkoholem, nasmaruj dużą powierzchnię, a następnie, biorąc kolejny tampon, bezpośrednio przerób miejsce wstrzyknięcia. Tampon można przesuwać od góry do dołu lub odśrodkowo. Następnie musisz poczekać, aż wyschnie poddana obróbce powierzchnia.

Algorytm wstrzykiwania podskórnego składa się z następujących działań:

  1. lewa ręka powinna wziąć skórę w miejscu wstrzyknięcia, zbierając ją w fałdzie;
  2. igła jest wkładana pod skórę pod kątem 45 °;
  3. igła powinna przejść pod skórę o 1,5 cm;
  4. po tym lewa ręka trzymająca fałd jest przenoszona na tłok strzykawki;
  5. Naciśnięcie tłoka powoli wstrzykuje lek;
  6. igła jest usuwana przy pomocy miejsca nakłucia wacikiem nasączonym alkoholem;
  7. suchy wacik bawełniany nakłada się na miejsce wstrzyknięcia:
  8. Strzykawkę, igłę i wacik umieszcza się w tacy na odpady.

Należy pamiętać, że ze względów bezpieczeństwa należy trzymać kaniulę palcem wskazującym w momencie wkładania igły, podawania leku i wyciągania igły. Po wszystkich manipulacjach należy zdjąć rękawiczki, jeśli są założone, i ponownie umyć ręce mydłem i wodą.

Jeśli zastrzyk jest wykonywany przez nieznajomego, musisz go najpierw położyć lub dać mu inną wygodną pozycję.

Cechy wprowadzenia rozwiązań olejowych

Preparaty wykonane na bazie preparatów olejowych nie mogą być wstrzykiwane dożylnie. Są w stanie zablokować naczynie, co doprowadzi do rozwoju martwicy. Po uwolnieniu do krwi takiej kompozycji tworzą się zator, który wraz z przepływem krwi może przenikać do tętnic płucnych. Po zablokowaniu tętnicy płucnej dochodzi do uduszenia, które często kończy się śmiercią.

Ponieważ preparaty olejowe są słabo absorbowane pod skórą, po ich wprowadzeniu tworzą się podskórne konsolidacje. Aby tego uniknąć, konieczne jest podgrzanie ampułki do 38 °, a po wstrzyknięciu wstrzyknąć rozgrzewający kompres do miejsca nakłucia.

Ogólnie zasady wtrysku nie różnią się od opisanych powyżej. Aby jednak zapobiec tworzeniu się zatorów w naczyniach krwionośnych, po włożeniu igły pod skórę lekko pociągnij tłok strzykawki do góry i upewnij się, że krew nie wpływa do strzykawki. Jeśli w strzykawce pojawiła się krew, oznacza to, że igła wpadła do naczynia. Dlatego do manipulacji należy wybrać inne miejsce. W tym przypadku igła, zgodnie z przepisami bezpieczeństwa, zaleca się zmianę na sterylną.

Aby wyeliminować występowanie nieprzyjemnych konsekwencji, wskazane jest powierzenie wprowadzenia rozwiązań olejowych profesjonalistom. Zwracając się do instytucji medycznej, możesz być pewien, że w przypadku wystąpienia komplikacji pacjent otrzyma wykwalifikowaną pomoc.

Jak nakłuć insulinę

Insulina jest najczęściej wstrzykiwana do przedniej ściany otrzewnej. Jeśli jednak osoba nie ma możliwości przejścia na emeryturę, możesz dźgnąć w ramię lub udo. Dawkowanie leku musi ustalić lekarz. W jednym czasie nie zaleca się wstrzykiwania więcej niż 2 ml insuliny. Jeśli dawka przekracza ten wskaźnik, jest podzielona na kilka części, wprowadzając je na przemian. Ponadto, każde kolejne wstrzyknięcie jest zalecane, aby wejść w inne miejsce.

Biorąc pod uwagę, że strzykawki insulinowe są dostarczane z krótką igłą, należy je włożyć do końca, stale trzymając kaniulę palcem.

Wniosek

Aby uniknąć możliwości zanieczyszczenia, po wstrzyknięciu wszystkie użyte materiały, w tym rękawice gumowe, należy wyrzucić. W miejscu wtrysku nie można pchać, nie można go przetrzeć. Ważne jest również, aby pamiętać, że konieczne jest zastosowanie suchego wacika bawełnianego w miejscu wstrzyknięcia. Ten środek ostrożności pomoże zapobiec poparzeniom.

Wprowadzenie wstrzyknięcia podskórnego nie stwarza szczególnych trudności. Aby jednak uzyskać pozytywny wpływ na leczenie i wyeliminować możliwe komplikacje, konieczne jest dokładne zastosowanie proponowanego algorytmu. Należy pamiętać, że wszelkie manipulacje związane z uszkodzeniem skóry wymagają starannego leczenia i sterylizacji. Jeśli w miejscu nakłucia nadal tworzy się plomba, siatka jodowa lub kompres z magnezją pomogą go wyeliminować.

Technika wykonywania wstrzyknięć podskórnych i ich cechy

Zastrzyki podskórne są bardzo wymagającą procedurą medyczną. Technika jego realizacji różni się od metody podawania leków domięśniowo, chociaż algorytm przygotowania jest podobny.

Konieczne jest wykonanie mniej podskórnego strzału: wystarczy włożyć igłę do środka tylko 15 mm. Tkanka podskórna ma dobry dopływ krwi, co powoduje wysoki stopień absorpcji, a w konsekwencji działanie leków. Zaledwie 30 minut po podaniu roztworu leczniczego obserwuje się maksymalny efekt jego działania.

Najwygodniejsze miejsca do wprowadzania leków podskórnie:

  • ramię (jego zewnętrzna część lub środkowa trzecia);
  • przednie zewnętrzne uda;
  • boczna część ściany brzucha;
  • subscapularis w obecności wyraźnej tkanki podskórnej.

Etap przygotowawczy

Algorytm wykonywania jakichkolwiek manipulacji medycznych, w wyniku którego naruszona zostaje integralność tkanek pacjenta, rozpoczyna się od przygotowania. Przed wykonaniem zastrzyku ręce należy zdezynfekować: umyć je mydłem antybakteryjnym lub potraktować środkiem antyseptycznym.

Ważne: W celu ochrony własnego zdrowia standardowy algorytm pracy personelu medycznego w każdym kontakcie z pacjentem obejmuje noszenie sterylnych rękawiczek.

Przygotowanie narzędzi i preparatów:

  • sterylną tacę (oczyszczoną i wytartą płytkę ceramiczną) i tacę na odpady;
  • strzykawka o pojemności 1 lub 2 ml z igłą o długości 2 do 3 cm i średnicy nie większej niż 0,5 mm;
  • sterylne chusteczki (waciki bawełniane) - 4 szt.;
  • przepisany lek;
  • alkohol 70%.

Wszystko, co będzie używane podczas zabiegu, powinno być na sterylnej tacy. Konieczne jest sprawdzenie daty ważności i szczelności opakowania leku i strzykawki.

Miejsce, w którym planowane jest wykonanie zastrzyku, należy zbadać pod kątem obecności:

  1. uszkodzenia mechaniczne;
  2. obrzęk;
  3. objawy chorób dermatologicznych;
  4. manifestacja alergii.

Jeśli występują problemy w wybranym obszarze, należy zmienić lokalizację interwencji.

Spożycie narkotyków

Algorytm wstrzykiwania przepisanego leku do strzykawki jest standardem:

  • sprawdzenie zgodności leku zawartego w ampułce przepisanej przez lekarza;
  • regulacja dawki;
  • dezynfekcja szyi w miejscu jej przejścia z szerokiej części do wąskiej i nacięcie specjalnym pilnikiem do paznokci dostarczonym w tym samym pudełku na leki. Czasami ampułki mają specjalnie osłabione miejsca do otwierania, wykonane metodą fabryczną. Następnie na statku w określonym obszarze pojawi się etykieta - kolorowy poziomy pasek. Odległa końcówka ampułki jest umieszczona na tacy na odpady;
  • ampułkę otwiera się, chwytając za szyję sterylnym wacikiem i jego pęknięcie w kierunku od ciebie;
  • strzykawka jest otwarta, jej kaniula jest wyrównana z igłą, następnie obudowa jest z niej usuwana;
  • igła jest umieszczona w otwartej ampułce;
  • tłok strzykawki jest wycofywany kciukiem, płyn jest pobierany;
  • strzykawka unosi się igłą do góry, należy delikatnie uderzać w cylinder palcem, aby wyprzeć powietrze. Naciśnij tłok leku, aż kropla pojawi się na końcówce igły;
  • załóż osłonę igły.

Podawanie leków

Przed wstrzyknięciem podskórnym konieczne jest zdezynfekowanie pola operacyjnego (bok, ramię): jeden (duży) wacik nasączony alkoholem, duża powierzchnia jest przetwarzana, drugie (środkowe) miejsce, w którym zamierzasz bezpośrednio wstrzyknąć. Technika sterylizacji obszaru roboczego: przesuwanie tamponu odśrodkowo lub od góry do dołu. Miejsce podania leku powinno wyschnąć z alkoholu.

Algorytm manipulacji:

  • strzykawka jest brana w prawą rękę. Palec wskazujący jest umieszczony na kaniuli, mały palec jest umieszczony na tłoku, reszta będzie na cylindrze;
  • lewa ręka - kciuk i palec wskazujący - chwyć skórę. Powinien być fałd skóry;
  • aby wykonać strzał, igła jest wkładana do góry pod kątem 40-45º 2/3 długości do podstawy powstałego fałdu skórnego;
  • palec wskazujący prawej ręki utrzymuje swoją pozycję na kaniuli, a lewa ręka jest przenoszona na tłok i zaczyna go zgniatać, powoli wprowadzając lek;
  • wacik zwilżony alkoholem, łatwo dociśnięty do punktu wprowadzenia igły, który można teraz usunąć. Środki bezpieczeństwa zapewniają, że podczas wyciągania końcówki należy trzymać punkt mocowania igły na strzykawce;
  • po zakończeniu wstrzyknięcia pacjent powinien trzymać wacik przez kolejne 5 minut, zużytą strzykawkę oddzielić od igły. Strzykawka jest wyrzucana, kaniula i igła pękają.

Ważne: Przed wstrzyknięciem należy wygodnie ustawić pacjenta. W procesie wykonywania iniekcji konieczne jest ciągłe monitorowanie stanu osoby, jej reakcji na interwencję. Czasami lepiej jest wykonać zastrzyk, gdy pacjent kłamie.

Kiedy skończysz strzelać, zdejmij rękawiczki, jeśli je włożysz, i ponownie zdezynfekuj ręce: umyć lub wytrzeć środkiem antyseptycznym.

Jeśli w pełni przestrzegasz algorytmu wykonywania tej manipulacji, ryzyko infekcji, infiltracji i innych negatywnych konsekwencji jest znacznie zmniejszone.

Roztwory olejowe

Zabronione jest wstrzykiwanie dożylne roztworów olejowych: substancje te blokują naczynia, zakłócając odżywianie sąsiednich tkanek, powodując ich martwicę. Zator olejowy może znajdować się w naczyniach płuc, zatykając je, co prowadzi do poważnego uduszenia, a następnie śmierci.

Preparaty tłuste są słabo wchłaniane, ponieważ w miejscu wstrzyknięcia nacieki nie są rzadkością.

Wskazówka: Aby zapobiec naciekaniu w miejscu wstrzyknięcia, można umieścić podkładkę grzewczą (zrób rozgrzewający kompres).

Algorytm wprowadzania roztworu oleju zapewnia wstępne podgrzanie leku do 38ºС. Przed wstrzyknięciem leku i wstrzyknięciem leku należy umieścić igłę pod skórą pacjenta, pociągnąć tłok strzykawki do siebie i upewnić się, że naczynie krwionośne nie zostało uszkodzone. Jeśli krew dostała się do cylindra, łatwo wciśnij igłę na miejsce sterylnym wacikiem, usuń igłę i spróbuj ponownie w innym miejscu. W tym przypadku technika bezpieczeństwa wymaga wymiany igły, ponieważ używany jest niejałowy.

Schemat wstrzyknięcia podskórnego. Technika wstrzykiwania podskórnego

Najczęstsze rodzaje wstrzyknięć leków obejmują podawanie śródskórne, podskórne i domięśniowe. Żadna lekcja w szkole pielęgniarskiej nie jest poświęcona temu, jak wykonać zastrzyk, uczniowie ciągle opracowują właściwą technikę. Są jednak sytuacje, w których uzyskanie profesjonalnej pomocy w inscenizacji jest niemożliwe, a następnie sam będziesz musiał opanować tę naukę.

Zasady wstrzykiwania leków

Każda osoba powinna mieć możliwość wykonywania zastrzyków. Oczywiście nie mówimy o tak złożonych manipulacjach jak zastrzyki dożylne lub zakładanie zakraplacza, ale zwykłe domięśniowe lub podskórne podawanie leków w niektórych sytuacjach może uratować życie.

Obecnie jednorazowe strzykawki są używane do wszystkich zastrzyków, które są sterylizowane przez fabrykę. Ich opakowanie otwiera się bezpośrednio przed użyciem, a po wstrzyknięciu strzykawki są usuwane. To samo dotyczy igieł.

Jak więc zrobić zastrzyki, aby nie zaszkodzić pacjentowi? Bezpośrednio przed wstrzyknięciem dokładnie umyć ręce i założyć sterylne jednorazowe rękawiczki. Pozwala to nie tylko na przestrzeganie zasad aseptyki, ale także chroni przed możliwą infekcją przenoszoną przez krew (np. HIV).

Opakowanie strzykawki jest już rozdarte w rękawiczkach. Igła jest ostrożnie umieszczana na strzykawce, podczas gdy może być trzymana tylko przez sprzęgło.

Leki do wstrzykiwań są dostępne w dwóch podstawowych postaciach: płynny roztwór w ampułkach i rozpuszczalny proszek w fiolkach.

Przed wykonaniem wstrzyknięcia należy otworzyć ampułkę, a przedtem jej szyję należy potraktować wacikiem nasączonym alkoholem. Następnie szkło jest wypełniane specjalnym plikiem, a końcówka ampułki jest odłamana. Aby uniknąć urazu, konieczne jest zabranie końcówki ampułki tylko bawełnianym wacikiem.

Lek zbiera się w strzykawce, po czym usuwa się z niego powietrze. Aby to zrobić, trzymając strzykawkę w górę igły, delikatnie wyciśnij powietrze z igły, aż pojawi się kilka kropel leku.

Zgodnie z zasadami wstrzykiwania proszek rozpuszcza się przed użyciem w wodzie destylowanej do wstrzykiwań, roztworu soli lub roztworu glukozy (w zależności od leku i rodzaju wstrzyknięcia).

Większość fiolek leków rozpuszczalnych ma gumowy korek, który można łatwo przebić igłą strzykawki. W strzykawce wstępnie wybrać wymagany rozpuszczalnik. Gumowy korek butelki z preparatem jest traktowany alkoholem, a następnie przebijany igłą strzykawki. Rozpuszczalnik jest uwalniany w butelce. W razie potrzeby wstrząśnij zawartość butelki. Po rozpuszczeniu leku powstały roztwór wciąga się do strzykawki. Igła z butelki nie jest usuwana, ale usuwana ze strzykawki. Wstrzyknięcie wykonuje się inną sterylną igłą.

Technika wstrzyknięć śródskórnych i podskórnych

Zastrzyki śródskórne. W celu wykonania wstrzyknięcia śródskórnego, małą strzykawkę pobiera się za pomocą krótkiej (2-3 cm) cienkiej igły. Najwygodniejszym miejscem do wstrzyknięcia jest wewnętrzna powierzchnia przedramienia.

Skórę dokładnie traktuje się alkoholem. Zgodnie z techniką wstrzyknięcia śródskórnego, igła jest wstrzykiwana prawie równolegle do powierzchni skóry za pomocą nacięcia, roztwór jest uwalniany. Przy prawidłowym podaniu na skórę pozostaje guz lub „skórka cytryny”, a krew nie wystaje z rany.

Zastrzyki podskórne. Najwygodniejsze miejsca do wstrzyknięć podskórnych: zewnętrzna powierzchnia barku, obszar pod łopatką, przednia i boczna powierzchnia ściany brzucha, zewnętrzna powierzchnia uda. Tutaj skóra jest dość elastyczna i łatwa do złożenia. Ponadto podczas przeprowadzania iniekcji w tych miejscach nie ma ryzyka uszkodzenia powierzchniowego.

Do wykonywania wstrzyknięć podskórnych należy używać strzykawek z małą igłą. Miejsce wstrzyknięcia jest traktowane alkoholem, skóra zostaje złapana w fałd i przebita pod kątem 45 ° do głębokości 1-2 cm. Technika wstrzykiwania podskórnego jest następująca: roztwór leku jest powoli wstrzykiwany do tkanki podskórnej, po czym igła jest szybko usuwana i miejsce wstrzyknięcia jest prasowane bawełną wacik zanurzony w alkoholu. Jeśli musisz wprowadzić dużą ilość leku, nie możesz usunąć igły i odłączyć strzykawkę, aby ponownie napełnić roztwór. Jednak w tym przypadku lepiej jest podać inny zastrzyk w inne miejsce.

Technika wstrzyknięcia domięśniowego

Najczęściej zastrzyki domięśniowe wykonuje się w mięśniach pośladków, rzadziej - w brzuch i uda. Optymalna objętość używanej strzykawki wynosi 5 lub 10 ml. W razie potrzeby do wstrzyknięcia domięśniowego można również użyć strzykawki 20 ml.

Wstrzyknięcie wykonuje się w górnej zewnętrznej ćwiartce pośladków. Skórę leczy się alkoholem, po czym igłą wstrzykuje się pod odpowiednim kątem do 2/3-3 / 4 jej długości szybkim ruchem. Po wstrzyknięciu należy pociągnąć tłok strzykawki, aby sprawdzić, czy igła spadła do naczynia. Jeśli krew nie dostanie się do strzykawki, powoli wstrzyknij lek. Gdy igła wchodzi do naczynia i krew pojawia się w strzykawce, igła jest lekko popijana i lek jest wstrzykiwany. Igła jest usuwana jednym szybkim ruchem, po czym miejsce wstrzyknięcia jest wciskane wacikiem. Jeśli lek jest trudny do zaabsorbowania (na przykład siarczan magnezu), w miejscu wstrzyknięcia umieszcza się ciepłą poduszkę grzejną.

Technika wykonywania wstrzyknięcia domięśniowego w mięśnie uda jest nieco inna: konieczne jest przyklejenie igły pod kątem, trzymając strzykawkę jak pisak. Zapobiegnie to uszkodzeniu okostnej.

Artykuł czytany 9 848 razy (a).

Charakterystyka prostej usługi medycznej

Algorytm podawania podskórnego leku

I. Przygotowanie do procedury.

  1. Przedstaw się pacjentowi, wyjaśnij przebieg i cel zabiegu.
  2. Pomóż pacjentowi zająć wygodną pozycję: siedząc lub leżąc. Wybór pozycji zależy od stanu pacjenta; wstrzyknięty lek. (w razie potrzeby napraw miejsce wstrzyknięcia przy pomocy pielęgniarek)
  3. Traktuj ręce higienicznie, sucho, załóż rękawiczki, maskę.
  4. Przygotuj strzykawkę.

Sprawdź datę ważności i szczelność opakowania.

  1. Weź lek w strzykawce.

Ustaw lek w strzykawce z ampułki.

- Wstrząsnąć ampułką, aby cały lek znalazł się w najszerszym miejscu.

- Traktować ampułkę kulką zwilżoną środkiem antyseptycznym.

- Wytnij ampułkę pilnikiem do paznokci. Wacik zwilżony środkiem antyseptycznym, odłamać końcówkę ampułki.

- Weź ampułkę między palce wskazujące i środkowe, obracając do góry dnem. Włóż do niego igłę i zbierz wymaganą ilość leku.

Ampułki z szerokim otwarciem - nie odwracaj się. Upewnij się, że igła jest zawsze w roztworze podczas przyjmowania leku: w tym przypadku powietrze nie może dostać się do strzykawki.

- Upewnij się, że w strzykawce nie ma powietrza.

Jeśli na ściankach cylindra znajdują się pęcherzyki powietrza, lekko pociągnij tłok strzykawki i „obróć” strzykawkę kilka razy w płaszczyźnie poziomej. Następnie należy wypchnąć powietrze, trzymając strzykawkę nad zlewem lub w ampułce. Nie należy wpychać leku do powietrza w pomieszczeniu, jest to niebezpieczne dla zdrowia.

W przypadku używania strzykawki wielokrotnego użytku umieść ją i waciki na tacy. W przypadku stosowania strzykawki jednorazowego użytku nałożyć igłę na czapkę, umieścić strzykawkę z wacikami igiełkowymi w opakowaniu spod strzykawki.

Zestaw leku z butelki, zamknięty aluminiowym kapslem.

- Złożyć niesterylne pęsety (nożyczki itp.) Na części zakrętki fiolki zakrywającej gumowy korek. Wytrzyj gumowy korek wacikiem nasączonym środkiem antyseptycznym.

- Wpisz objętość powietrza strzykawki równą wymaganej objętości leku.

- Wprowadzić igłę pod kątem 90 ° do fiolki.

- Wstrzyknąć powietrze do fiolki, obrócić do góry nogami, lekko pociągając tłok, wybrać odpowiednią ilość leku z fiolki do strzykawki.

- Wyjąć igłę z butelki.

- Umieścić strzykawkę z igłą w sterylnej tacy lub opakowaniu pod strzykawką jednorazowego użytku, w której wybrano lek.

Fiolka otwarta (wielodawkowa) do przechowywania nie więcej niż 6 godzin.

  1. Wybierz i sprawdź / zbadaj obszar zamierzonego wstrzyknięcia, aby uniknąć możliwych komplikacji.

Ii. Wykonywanie procedury

  1. Traktować miejsce wstrzyknięcia co najmniej 2 kulkami zwilżonymi środkiem antyseptycznym.
  2. Zbierz skórę jedną ręką w fałd trójkątnego kształtu z podstawą w dół.
  3. Weź strzykawkę drugą ręką, trzymając kaniulę igły palcem wskazującym.
  4. Wprowadzić igłę za pomocą strzykawki szybkim ruchem pod kątem 45 ° do 2/3 długości.
  5. Pociągnij tłok do siebie, aby upewnić się, że igła nie znajduje się w naczyniu.
  6. Powoli wstrzykiwać lek do podskórnej tkanki tłuszczowej.

Iii. Koniec procedury.

  1. Usunąć igłę, docisnąć kulkę ze środkiem antyseptycznym do miejsca wstrzyknięcia, bez zdejmowania ręki z kulki i delikatnie wmasować w miejsce wstrzyknięcia.
  2. Zdezynfekuj materiały eksploatacyjne.
  3. Zdejmij rękawice, włóż je do zbiornika dezynfekującego.
  4. Traktuj ręce higienicznie, sucho.
  5. Dokonaj odpowiedniego zapisu wyników wdrożenia w dokumentacji medycznej.

Dodatkowe informacje o cechach metody

Przed wstrzyknięciem należy określić indywidualną nietolerancję leku; zmiany skórne i tkanki tłuszczowej dowolnego rodzaju w miejscu wstrzyknięcia

Po podskórnym podaniu heparyny należy trzymać igłę pod kątem 90 °, nie wykonywać aspiracji krwi, nie masować miejsca wstrzyknięcia po wstrzyknięciu.

Przepisując zastrzyki długim kursem 1 godzinę po wstrzyknięciu, umieść podkładkę grzejną w miejscu wstrzyknięcia lub wykonaj siatkę jodową.

Po 15-30 minutach po wstrzyknięciu należy koniecznie dowiedzieć się od pacjenta o jego stanie zdrowia io reakcji na wstrzyknięty lek (wykrycie powikłań i reakcji alergicznych).

Miejscami do wstrzyknięcia podskórnego są zewnętrzna powierzchnia barku, zewnętrzna i przednia powierzchnia uda w górnej i środkowej trzeciej części, obszar subscapularis, przednia ściana brzucha i u noworodka może być użyta środkowa trzecia część zewnętrznej powierzchni uda.

Obecnie istnieją trzy główne sposoby podawania pozajelitowego (tj. Omijania przewodu pokarmowego): podskórnie, domięśniowo i dożylnie. Główne zalety tych metod obejmują szybkość działania i dokładność dawkowania. Ważne jest również, aby lek przedostał się do krwi w postaci niezmienionej, bez degradacji przez enzymy żołądka i jelit, a także wątrobę. Wstrzyknięcie leków nie zawsze jest możliwe z powodu pewnych chorób psychicznych, którym towarzyszy strach przed wstrzyknięciem i bólem, a także krwawienie, zmiany skórne w miejscu zamierzonego wstrzyknięcia (na przykład oparzenia, ropny proces), zwiększona wrażliwość skóry, otyłość lub wyczerpanie. Aby uniknąć komplikacji po wstrzyknięciu, należy prawidłowo wybrać długość igły. W przypadku wstrzyknięć do żyły stosuje się igły o długości 4-5 cm, do wstrzyknięć podskórnych - 3-4 cm, a do wstrzyknięć domięśniowych - 7-10 cm. Igły do ​​wlewów dożylnych powinny mieć nacięcie pod kątem 45 °, aw przypadku wstrzyknięć podskórnych kąt cięcia powinien wynosić ostrzejszy. Należy pamiętać, że wszystkie instrumenty i roztwory do wstrzykiwań muszą być sterylne. Do wstrzykiwań i infuzji dożylnych należy używać tylko jednorazowych strzykawek, igieł, cewników i systemów infuzyjnych. Przed wstrzyknięciem należy ponownie przeczytać wizytę lekarza; dokładnie sprawdź nazwę produktu leczniczego na opakowaniu oraz na ampułce lub fiolce; sprawdź datę ważności produktu leczniczego, jednorazowego instrumentu medycznego.

Obecnie stosowana strzykawka do jednorazowego użytku jest dostępna w postaci zmontowanej. Takie plastikowe strzykawki są sterylizowane w fabryce i pakowane w osobne torby. Do każdej torby wkłada się strzykawkę z igłą lub igłą, która jest umieszczona w oddzielnym plastikowym pojemniku.

Procedura wykonywania procedury:

1. Otwórz opakowanie jednorazowej strzykawki, za pomocą pęsety w prawej ręce, weź igłę za sprzęgło, umieść ją na strzykawce.

2. Sprawdź drożność igły, przepuszczając przez nią powietrze lub sterylny roztwór, trzymając sprzęgło palcem wskazującym; umieść przygotowaną strzykawkę w sterylnej tacy.

3. Przed otwarciem ampułki lub fiolki uważnie przeczytaj nazwę leku, aby upewnić się, że jest on zgodny z zaleceniem lekarza, aby wyjaśnić dawkowanie i okres ważności.

4. Lekko uderz palcem w szyjkę ampułki, aby całe rozwiązanie znalazło się w najszerszej części ampułki.

5. Złóż ampułkę w okolicy szyi za pomocą pilnika do paznokci i potraktuj ją wacikiem zwilżonym 70% roztworem alkoholu; podczas pobierania roztworu z fiolki, zdejmij z niego aluminiową nasadkę za pomocą niesterylnych kleszczyków i wytrzyj gumowy korek sterylnym wacikiem z alkoholem.

6 Wacik, który wytarł ampułkę, odłamuje górny (wąski) koniec ampułki. Aby otworzyć ampułkę, należy użyć wacika, aby uniknąć zranienia odłamkami szkła.

7. Weź ampułkę w lewą rękę, trzymając ją kciukiem, palcami wskazującymi i środkowymi, a prawą ręką - strzykawkę.

8. Ostrożnie włóż igłę do ampułki, która jest umieszczona na strzykawce i, opóźniając, stopniowo wciągnij do strzykawki niezbędną ilość zawartości ampułki, przechylając ją w razie potrzeby;

9. Podczas pobierania roztworu z butelki przekłuć gumową zatyczkę igłą, umieścić igłę z butelką na stożku igły strzykawki, podnieść butelkę do góry dnem i pobrać odpowiednią ilość zawartości do strzykawki, odłączyć butelkę, zmienić igłę przed wstrzyknięciem.

10. Usunąć pęcherzyki powietrza obecne w strzykawce: obrócić strzykawkę z igłą do góry i, trzymając ją pionowo na wysokości oczu, wywierać powietrze i pierwszą kroplę substancji leczniczej naciskając tłok.

1. Pobrać przepisaną ilość roztworu leczniczego do strzykawki.

2. Poproś pacjenta, aby zajął wygodną pozycję (usiądź lub połóż się) i uwolnij miejsce wstrzyknięcia z ubrania.

3. Traktować miejsce wstrzyknięcia sterylną wacikiem zwilżonym w 70% roztworze alkoholu, wykonując ruchy w jednym kierunku od góry do dołu; poczekaj, aż skóra wyschnie w miejscu wstrzyknięcia.

4. Trzymając lewą rękę na zewnątrz, zapnij przedramię pacjenta i zamocuj skórę (nie ciągnij!).

5. Prawą ręką wbij igłę w skórę, z nacięciem w kierunku do góry do dołu, pod kątem 15 stopni do powierzchni skóry, tylko przez długość cięcia igły, tak aby cięcie prześwitywało przez skórę.

6. Bez zdejmowania igły, lekko unosząc skórę za pomocą cięcia igłą (tworząc „namiot”), przenieś lewą rękę do tłoka strzykawki i, naciskając tłok, wstrzyknij substancję leczniczą.

7. Usuń igłę szybkim ruchem.

8. Złóż zużytą strzykawkę, igłę do tacy; używane waciki umieszczone w pojemniku z roztworem dezynfekującym.

Ze względu na to, że podskórna warstwa tłuszczu jest dobrze zaopatrzona w naczynia krwionośne, zastrzyki podskórne są stosowane do szybszego działania substancji leczniczej. Substancje lecznicze wstrzykiwane podskórnie działają szybciej niż przy wprowadzaniu przez usta. Podskórne wstrzyknięcia wytwarzają igłę o najmniejszej średnicy do głębokości 15 mm i wstrzykują do 2 ml leków, które są szybko wchłaniane z luźnej tkanki podskórnej i nie mają na nią szkodliwego wpływu. Najwygodniejszymi obszarami do podawania podskórnego są: zewnętrzna powierzchnia barku; przestrzeń podskórna; przednia zewnętrzna powierzchnia uda; boczna powierzchnia ściany brzucha; dolna część obszaru pachowego.

W tych miejscach skóra łatwo złapie się w fałd i nie ma niebezpieczeństwa uszkodzenia naczyń krwionośnych, nerwów i okostnej. Nie zaleca się wykonywania wstrzyknięć w miejscach z obrzękłą podskórną tkanką tłuszczową, w fokach przed źle zaabsorbowanymi wcześniejszymi wstrzyknięciami.

· Weź strzykawkę w prawą rękę (przytrzymaj kaniulę igły drugim palcem prawej ręki, przytrzymaj tłok strzykawki 5 palcem, przytrzymaj cylinder poniżej 3-4 palcem i od góry palcem pierwszym);

· Zmontuj skórę w fałdzie trójkątnej ręki lewą ręką, podstawą w dół;

· Wbić igłę pod kątem 45 ° w podstawę fałdy skóry na głębokość 1-2 cm (2/3 długości igły), przytrzymać kaniulę igły palcem wskazującym;

· Przesuń lewą rękę do tłoka i wstrzyknij lek (nie przesuwaj strzykawki z jednej ręki na drugą).

Uwaga! Jeśli w strzykawce znajduje się mały pęcherzyk powietrza, wstrzyknąć lek powoli i nie uwalniać całego roztworu pod skórą, pozostawiając niewielką ilość wraz z pęcherzykiem powietrza w strzykawce:

· Zdejmij igłę, trzymając ją za kaniulę;

· Nacisnąć miejsce wstrzyknięcia wacikiem z alkoholem;

· Wykonaj lekki masaż miejsca wstrzyknięcia bez usuwania bawełny ze skóry;

· Załóż czapkę na jednorazową igłę, wyrzuć strzykawkę do pojemnika na śmieci.

Niektóre leki z podskórnym podaniem powodują ból i są słabo absorbowane, co prowadzi do powstawania nacieków. Podczas stosowania takich leków, a także w przypadkach, gdy chcą uzyskać szybszy efekt, podawanie podskórne zastępuje się domięśniowo. Mięśnie mają szeroką sieć naczyń krwionośnych i limfatycznych, co stwarza warunki do szybkiego i całkowitego wchłaniania leków. Po wstrzyknięciu domięśniowym powstaje magazyn, z którego lek jest powoli wchłaniany do krwiobiegu, co utrzymuje niezbędne stężenie w organizmie, co jest szczególnie ważne w przypadku antybiotyków. Zastrzyki domięśniowe należy przeprowadzać w niektórych częściach ciała, gdzie występuje znaczna warstwa tkanki mięśniowej, a duże naczynia i pnie nerwowe nie są odpowiednie. Długość igły zależy od grubości warstwy tłuszczu podskórnego, ponieważ konieczne jest, aby po włożeniu igła przechodziła przez tkankę podskórną i spadała do grubości mięśni. Tak więc, przy nadmiernej podskórnej warstwie tłuszczu, długość igły wynosi 60 mm, przy umiarkowanej - 40 mm. Najbardziej odpowiednie miejsca do zastrzyków domięśniowych to mięśnie pośladków, ramię, udo.

Do wstrzyknięć domięśniowych w okolicę pośladkową stosuje się tylko jej zewnętrzną część. Należy pamiętać, że przypadkowe uderzenie nerwu kulszowego igłą może spowodować częściowy lub całkowity paraliż kończyny. Ponadto w pobliżu kości (sacrum) i dużych naczyń. U pacjentów z wiotkimi mięśniami to miejsce jest z trudem zlokalizowane.

Połóż pacjenta na brzuchu (palce są zwrócone do wewnątrz) lub na bok (noga na górze, zgięta w biodrze i kolanie, aby się zrelaksować

mięsień pośladkowy). Poczuj następujące formacje anatomiczne: tylny kręgosłup biodrowy górny i krętarz większy od kości udowej. Narysuj jedną linię prostopadle w dół od środka.

Wstrzyknięcie domięśniowe w boczne szerokie mięśnie ud wykonuje się w środkowej trzeciej części. Umieść prawą rękę 1-2 cm poniżej wypukłości kości udowej, lewą 1-2 cm powyżej rzepki, kciuki obu rąk powinny znajdować się na tej samej linii. Określ miejsce wstrzyknięcia, które znajduje się w środku obszaru utworzonego przez indeks i kciuki obu rąk. Podczas wykonywania zastrzyków u małych dzieci i niedożywionych dorosłych, skóra i mięśnie powinny być brane pod uwagę, aby mieć pewność, że lek uderzył w mięsień.

Wstrzyknięcie domięśniowe można również wykonać w mięśniu naramiennym. Tętnica ramienna, żyły i nerwy biegną wzdłuż barku, więc ten obszar jest używany tylko wtedy, gdy inne miejsca nie są dostępne do wstrzyknięcia lub gdy codziennie wykonuje się kilka zastrzyków domięśniowych. Wyładuj ramię i ramię pacjenta z ubrań. Poproś pacjenta, aby rozluźnił ramię i zgiął je w stawie łokciowym. Poczuj krawędź procesu akromionowego łopatki, który jest podstawą trójkąta, którego wierzchołek znajduje się w środku barku. Określ miejsce wstrzyknięcia - w środku trójkąta, około 2,5-5 cm poniżej procesu akromionu. Miejsce wstrzyknięcia można również określić inaczej, nakładając cztery palce na mięsień naramienny, zaczynając od procesu akromionu.

· Pomóż pacjentowi zająć wygodną pozycję: po wstrzyknięciu w pośladek, brzuch lub bok; w udzie - leżący na plecach z nogą lekko ugiętą w kolanie lub siedzącą; w ramieniu - leżąc lub siedząc;

· Określ miejsce wstrzyknięcia;

· Umyć ręce (nosić rękawice);

· Traktuj miejsce wstrzyknięcia kolejno dwiema wacikami z alkoholem: najpierw dużą powierzchnię, a następnie bezpośrednio miejsce wstrzyknięcia;

· Umieść trzecią piłkę z alkoholem pod piątym palcem lewej ręki;

· Weź strzykawkę w prawą rękę (umieść 5 palec na kaniuli igły, drugi palec na tłoku strzykawki, pierwszy, trzeci, czwarty palec - na cylindrze);

· Rozciągnij i umocuj skórę w miejscu wstrzyknięcia za pomocą 1-2 palców lewej ręki;

· Wbić igłę w mięsień pod kątem prostym, pozostawiając 2-3 mm igły nad skórą;

· Przenieś lewą rękę do tłoka, chwytając cylinder strzykawki drugim i trzecim palcem, popchnij tłok 1 palcem i włóż lek;

W cukrzycy pacjenci muszą codziennie wstrzykiwać insulinę do organizmu, aby regulować poziom cukru we krwi. W tym celu ważne jest, aby móc samodzielnie używać strzykawek insulinowych, obliczyć dawkę hormonu i znać algorytm podawania zastrzyku podskórnego. Ponadto takie manipulacje powinny umożliwić rodzicom dzieci chorych na cukrzycę.

Metoda iniekcji podskórnej jest najczęściej stosowana w przypadkach, gdy wymagane jest równomierne wchłanianie leku do krwi. Lek wchodzi więc do podskórnej tkanki tłuszczowej.

Jest to dość bezbolesna procedura, więc ta metoda może być stosowana z insulinoterapią. Jeśli do wstrzyknięcia insuliny stosuje się drogę domięśniową, wchłanianie hormonu następuje bardzo szybko, więc podobny algorytm może zaszkodzić cukrzycy, powodując glikemię.

Ważne jest, aby pamiętać, że w przypadku cukrzycy wymagana jest regularna zmiana miejsc wstrzyknięcia podskórnego. Z tego powodu po około miesiącu powinieneś wybrać inną część ciała do iniekcji.

Technika bezbolesnego podawania insuliny jest zazwyczaj opracowywana sama, podczas gdy wstrzyknięcie odbywa się za pomocą sterylnego roztworu soli. Algorytm kompetentnego wstrzyknięcia może wyjaśnić lekarz prowadzący.

Zasady wykonywania wstrzyknięć podskórnych są dość proste. Przed każdym zabiegiem należy dokładnie umyć ręce mydłem antybakteryjnym, można je również poddać działaniu roztworu antyseptycznego.

Wprowadzenie insuliny za pomocą strzykawek odbywa się w sterylnych gumowych rękawiczkach. Ważne jest, aby zapewnić odpowiednie oświetlenie w pomieszczeniu.

Aby wprowadzić zastrzyk podskórny, należy:

  • Strzykawka insulinowa z igłą ustawia wymaganą objętość.
  • Sterylna taca, w której umieszczone są bawełniane serwetki i kulki.
  • Alkohol medyczny 70%, który jest leczony skórą w miejscu wstrzyknięcia insuliny.
  • Specjalna pojemność dla użytego materiału.
  • Roztwór dezynfekujący do przetwarzania strzykawek.

Przed wstrzyknięciem insuliny należy przeprowadzić dokładne badanie miejsca wstrzyknięcia. Skóra nie powinna mieć żadnych uszkodzeń, objawów choroby dermatologicznej i podrażnień. Jeśli występuje obrzęk, do wstrzyknięcia wybierany jest inny obszar.

W przypadku wstrzyknięć podskórnych można użyć części ciała, takich jak:

  1. Zewnętrzna powierzchnia barku;
  2. Przednia powierzchnia uda;
  3. Boczna powierzchnia ściany brzucha;
  4. Obszar pod łopatką.

Ponieważ praktycznie brak jest tkanki tłuszczowej podskórnej w ramionach i nogach, zastrzyki insuliny nie idą tam. W przeciwnym razie zastrzyk nie będzie podskórny, ale domięśniowy.

Poza tym, że taka procedura jest bardzo bolesna, wprowadzenie hormonu w ten sposób może prowadzić do komplikacji.

Jak zrobić wstrzyknięcie podskórne

Jedną ręką diabetyk wykonuje zastrzyk, a drugi trzyma pożądany obszar skóry. Algorytm prawidłowego podawania leku polega przede wszystkim na prawidłowym wychwytywaniu fałd skóry.

Czyste palce muszą chwytać obszar skóry, gdzie wstrzyknięcie zostanie wstrzyknięte w fałd.

Jednocześnie nie jest konieczne ściskanie skóry, ponieważ prowadzi to do powstawania siniaków.

  • Ważne jest, aby wybrać odpowiednie miejsce, w którym znajduje się dużo tkanki podskórnej. Z cienkością obszar pośladkowy może być takim miejscem. W przypadku zastrzyku nie musisz nawet fałdować, wystarczy tylko podskoczyć pod skórą i wykonać zastrzyk.
  • Strzykawka insulinowa musi być trzymana jak rzutka - kciukiem i trzema innymi palcami. Technika podawania insuliny ma podstawową zasadę - aby zastrzyk nie powodował bólu u pacjenta, należy to zrobić szybko.
  • Algorytm wykonywania iniekcji jest podobny do rzucania rzutką, a technika rzutek będzie idealną wskazówką. Najważniejsze jest, aby mocno trzymać strzykawkę, aby nie wyskoczył z rąk. Jeśli lekarz nauczył cię wstrzykiwać zastrzyk podskórny, dotykając skóry końcówką igły i stopniowo ją wciskając, metoda ta jest błędna.
  • Fałda skóry powstaje w zależności od długości igły. Z oczywistych powodów strzykawki insulinowe z krótkimi igłami będą najwygodniejsze i nie będą powodować bólu u diabetyków.
  • Strzykawka przyspiesza do żądanej prędkości, gdy znajduje się w odległości dziesięciu centymetrów od miejsca przyszłego wstrzyknięcia. Pozwoli to igle natychmiast wniknąć w skórę. Przyspieszenie jest wywoływane ruchem całego ramienia, w przedramieniu uczestniczy również. Gdy strzykawka znajduje się blisko skóry, nadgarstek kieruje końcówkę igły dokładnie na cel.
  • Po wniknięciu igły pod skórę należy nacisnąć tłok do końca, rozpylając całą objętość insuliny. Po wstrzyknięciu nie można od razu usunąć igły, trzeba poczekać pięć sekund, po czym należy ją szybko usunąć.

Nie ma potrzeby używania pomarańczy lub innych owoców jako treningu.

Aby dowiedzieć się, jak dokładnie trafić pożądany cel, technikę rzucania opracowuje się za pomocą strzykawki z plastikową nasadką na igłę.

Jak napełnić strzykawkę

Ważne jest, aby nie tylko znać algorytm wykonywania zastrzyków, ale także aby móc prawidłowo napełnić strzykawkę i wiedzieć.

  1. Po zdjęciu plastikowej nasadki należy pobrać pewną ilość powietrza do strzykawki, równą ilości wstrzykniętej insuliny.
  2. Za pomocą strzykawki nakleja się gumową nasadkę na butelkę, po czym całe zebrane powietrze jest usuwane ze strzykawki.
  3. Następnie strzykawka z butelką obraca się w górę i jest trzymana pionowo.
  4. Strzykawka musi być mocno dociśnięta do dłoni za pomocą małych palców, po czym tłok gwałtownie opada.
  5. Konieczne jest pobranie dawki insuliny do strzykawki, która wynosi ponad 10 U.
  6. Tłok delikatnie naciska się, aż pożądana dawka leku znajdzie się w strzykawce.
  7. Po wyjęciu z fiolki strzykawka jest trzymana pionowo.

Jednoczesne podawanie innego rodzaju insuliny

Diabetycy często stosują różne rodzaje insuliny w celu pilnego znormalizowania poziomu cukru we krwi. Zazwyczaj taki zastrzyk przeprowadzany jest rano.

Algorytm ma określoną sekwencję zastrzyków:

  • Początkowo musisz nakłuć ultra cienką insulinę.
  • Następnie podaje się krótko działającą insulinę.
  • Następnie stosuje się przedłużoną insulinę.

Jeśli Lantus działa jako hormon przedłużonego działania, wstrzyknięcie wykonuje się za pomocą oddzielnej strzykawki. Faktem jest, że jeśli jakakolwiek dawka innego hormonu dostanie się do fiolki, kwasowość insuliny zmienia się, co może prowadzić do nieprzewidywalnych konsekwencji.

W żadnym wypadku nie można mieszać różnych rodzajów hormonów w jednej butelce lub w pojedynczej strzykawce. Wyjątkiem może być insulina z Hagedornem o neutralnej protaminie, która spowalnia działanie krótko działającej insuliny przed jedzeniem.

Jeśli insulina wycieka w miejscu wstrzyknięcia.

Po wstrzyknięciu należy dotknąć miejsca wstrzyknięcia i przyłożyć palec do nosa. Jeśli czujesz zapach konserwantów, oznacza to, że insulina wyciekła z obszaru nakłucia.

W takim przypadku nie należy dodatkowo podawać brakującej dawki hormonu. W dzienniku należy zauważyć, że nastąpił ubytek leku. Jeśli cukrzyca zwiększa cukier, przyczyna tego stanu będzie oczywista i jasna. Aby znormalizować wskaźniki glukozy we krwi, konieczne jest zakończenie działania wprowadzonego hormonu.

(Brak ocen)

Znajomość właściwego wstrzykiwania jest bardzo przydatna, ponieważ nie zawsze można zadzwonić do pielęgniarki lub udać się do kliniki. Profesjonalnie robić zastrzyki w domu nie jest trudne. Dzięki temu artykułowi możesz je udostępnić sobie lub swoim bliskim, jeśli to konieczne.

Nie bój się zastrzyków. W końcu metoda podawania leków w wielu przypadkach jest lepsza niż doustna. Dzięki iniekcji więcej substancji czynnej przedostaje się do krwioobiegu bez niekorzystnego wpływu na przewód pokarmowy.

Większość leków podaje się domięśniowo. Oddzielne leki, na przykład insulina lub hormon wzrostu wstrzykuje się podskórnie, to znaczy lek wchodzi bezpośrednio do podskórnej tkanki tłuszczowej. Rozważ szczegółowo te metody podawania. Natychmiast należy powiedzieć o możliwych komplikacjach. Jeśli algorytmy wstrzykiwania nie są przestrzegane, to zapalenie, ropienie tkanek miękkich (ropień), zakażenie krwi (posocznica), prawdopodobne jest uszkodzenie pni nerwowych i tkanek miękkich. Używanie pojedynczej strzykawki do wstrzykiwania wielu pacjentów przyczynia się do rozprzestrzeniania się zakażenia HIV i zapalenia wątroby (na przykład B, C itp.). Dlatego w zapobieganiu zakażeniom bardzo ważne jest przestrzeganie zasad aseptyki i wykonywanie zastrzyków zgodnie z ustalonymi algorytmami, w tym usuwanie zużytych strzykawek, igieł, wacików itp.

Co jest potrzebne do wstrzyknięcia domięśniowego

Czego potrzebujesz do wstrzyknięcia podskórnego

W miarę możliwości należy godzinę przed wstrzyknięciem roztworu umieścić strzykawkę w opakowaniu w lodówce, co pomoże uniknąć deformacji igły podczas procesu wstrzykiwania.

Pomieszczenie, w którym będzie wykonywany zastrzyk, powinno mieć dobre oświetlenie. Niezbędny sprzęt należy umieścić na czystej powierzchni stołu.

Umyj dobrze ręce mydłem.

Upewnij się, że opakowanie jednorazowego użytku urządzenia jest szczelne, a także data ważności produktu leczniczego. Unikaj ponownego użycia jednorazowych igieł.

Nakrywkę na fiolkę należy potraktować bawełnianym wacikiem zwilżonym środkiem antyseptycznym. Poczekaj, aż alkohol całkowicie wyparuje (pokrywa wyschnie).

Uwaga! Nie używaj strzykawek i innych akcesoriów, które zostały rozpakowane lub jeśli ich integralność została naruszona. Nie używaj butelki, jeśli została otwarta przed tobą. Zabronione jest prowadzenie narkotyków z wcześniejszą datą ważności.

Zestaw leku z butelki w strzykawce

# 2. Pobrać tyle objętości powietrza do strzykawki, ile trzeba wstrzyknąć. To działanie ułatwia zbieranie leków z butelki.

# 3. Jeśli roztwór jest wytwarzany w ampułce, należy go otworzyć i umieścić na powierzchni stołu.

# 4. Możesz otworzyć ampułkę papierowym ręcznikiem, aby uniknąć cięć. Zbierając roztwór, nie wkładaj igły w dno ampułki, w przeciwnym razie igła stanie się tępa. Gdy roztwór pozostanie niski, przechyl ampułkę i odbierz roztwór ze ściany ampułki.

# 5. Podczas używania fiolki wielokrotnego użytku konieczne jest przebicie gumowej nasadki pod kątem prostym igłą. Następnie obróć fiolkę i wstrzyknij powietrze, które było w niej wcześniej.

# 6. Wpisz wymaganą objętość roztworu do strzykawki, usuń igłę, zakładając na nią nasadkę.

# 7. Zmień igłę, załóż tę, którą wykonasz zastrzyk. To zalecenie powinno być przestrzegane, jeśli roztwór jest zbierany z fiolki wielokrotnego użytku, ponieważ igła jest tępa podczas przekłuwania gumowej osłony, chociaż nie jest to zauważalne wizualnie. Pozbądź się pęcherzyków powietrza w strzykawce, wyciskając je i przygotowując się do wstrzyknięcia roztworu do tkanki.

# 8. Umieść strzykawkę z nakrętką na igle na nieskażonej powierzchni. Jeśli roztwór jest oleisty, można go ogrzać do temperatury ciała. W tym celu ampułkę lub fiolkę można trzymać pod pachą przez 5 minut, nie stój pod strumieniem gorącej wody lub w inny sposób, ponieważ w tym przypadku łatwo się przegrzać. Ciepły roztwór oleju jest łatwiejszy do wprowadzenia do mięśni.

Zastrzyki domięśniowe

# 2. Zdejmij nasadkę z igły, rozciągnij skórę planowanego miejsca wstrzyknięcia dwoma palcami.

# 3. Równomiernym ruchem wbij igłę prawie do pełnej długości pod kątem prostym.

# 4. Powoli wstrzyknąć roztwór. Jednocześnie staraj się nie przesuwać strzykawki tam iz powrotem, w przeciwnym razie igła spowoduje nadmiar mikrourazów na włókna mięśniowe.

Prawidłowe jest wstrzyknięcie domięśniowe w górną zewnętrzną ćwiartkę pośladka.

Odpowiedni do wstrzykiwań jest środkowa część barku.

Ponadto można wejść do roztworu w obszarze bocznej powierzchni uda. (Podświetlone kolorem na rysunku).

# 5. Usuń igłę. Skóra zamyka się, zamykając kanał rany, co zapobiega odwrotnemu przepływowi leków.

# 6. Opróżnij miejsce wstrzyknięcia wacikiem i, jeśli to konieczne, przykryj taśmą klejącą.

Uwaga! Nie wkładaj igły w skórę, jeśli mają urazy mechaniczne, występuje ból, występuje zmiana koloru itp. Maksymalna ilość roztworu, którą można podać jednocześnie, nie powinna przekraczać 3 ml. Zaleca się zmianę miejsca wstrzyknięcia, aby uniknąć uzyskania roztworu w jednym miejscu częściej niż co 14 dni. Jeśli masz cotygodniowe zastrzyki, używaj zarówno pośladków, jak i ud. Kiedy nakłuwasz drugi okrąg, spróbuj przesunąć się o kilka centymetrów od miejsca poprzedniego zastrzyku. Dotknij go palcem, być może znajdziesz miejsce ostatniego zastrzyku i zadzwoń trochę na bok.

Zastrzyki podskórne

Kreskowanie oznacza obszar brzucha, który najlepiej nadaje się do podskórnego podawania leku.

# 1. Zdejmij zatyczkę. Złóż skórę, aby oddzielić tłuszcz podskórny od mięśni.

# 2. Powoli wbij igłę pod kątem 45 stopni. Upewnij się, że igła znajduje się pod skórą, a nie w warstwie mięśniowej.

# 3. Wprowadź rozwiązanie. Nie ma potrzeby, aby upewnić się, że nie dostały się do statku.

# 4. Usuń igłę i zwolnij fałd skóry.

Skórę należy zebrać w fałd, co ułatwia wprowadzenie roztworu do podskórnej warstwy tłuszczu.

Traktuj pole wstrzykiwania środkiem antyseptycznym. Jeśli to konieczne, po wstrzyknięciu leku, miejsce nakłucia można uszczelnić paskiem taśmy klejącej.

Uwaga! Niemożliwe jest wprowadzenie igły do ​​skóry, jeśli mają urazy mechaniczne, występuje ból, występuje zmiana koloru itp. Nie zaleca się wstrzykiwania więcej niż 1 ml roztworu na raz. Każde wstrzyknięcie należy wykonać w różnych częściach ciała. Odległość między nimi powinna wynosić co najmniej 2 cm.

Powiązane artykuły

Urazowe zwichnięcia. Złamania i zwichnięcia

Istnieją prawdopodobne i wiarygodne (bezwarunkowe) objawy kliniczne złamań. Możliwe objawy to ból i tkliwość, obrzęk, deformacja, dysfunkcja. Do niezawodnej - patologicznej mobilności i trzeszczenia.

Złamanie kości stopy. Złamania nóg

Złamanie kostki to poważny uraz, który często wpływa na styl życia ofiary. Brak terminowej opieki medycznej obfituje w poważne komplikacje, które są trudne do leczenia i.

Jak pompować nadgarstki - PRO-KACH - kulturystyka dla początkujących

Zgięcie ramienia w nadgarstkach Zgięcie ramienia w nadgarstkach To ćwiczenie mówi, jak pompować nadgarstek i wnętrze przedramienia. Ćwiczenie jest formatywne. Zwiększa objętość i siłę wewnętrznej części przedramienia. Technika.

Co oznaczają palce?

W chiromancji ten palec ma ogromne znaczenie dla określenia charakteru. Im bardziej rozwinięty, mobilny i elastyczny palec, tym bardziej aktywni i mobilni ludzie. Naukowcy twierdzą, że z idiotami kciuk jest bardzo niedorozwinięty i krótki. W.

Przywrócenie i trening dłoni i palców

Ćwiczenia mające na celu wypracowanie mięśni rąk mających na celu wzmocnienie przedramion, dłoni i nadgarstków, są niezbędnym elementem programu treningowego kulturysty. Powinny być integralną częścią treningu, a także kompletne.

Stawy palców na dłoni kliknij: czy jest to szkodliwe dla chrupnięcia

Co to jest zespół palącego kłapnięcia (znany również jako zwężające zapalenie ścięgna, zwężenie więzadła zwężonego, palący pstryk, palący trzask, palec sprężysty, palec wiosenny, choroba Nott, guzkowate zapalenie ścięgna, Digitus).